1- دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
2- گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
2- گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
چکیده: (833 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: نشاسته منبع اولیه انرژی در جیرههای طیور است. استفاده از منابع کربوهیدراتی در جیره بهدلیل داشتن سطوح بالایی از الیاف یا پلیساکاریدهای غیرنشاستهای میتواند اثرات سوء بر فیزیولوژی دستگاه گوارش بگذارد. اگرچه جیره جوجههای گوشتی عموماً برپایه ذرت است اما برخی موادمغذی در گندم به میزان فراوانتری در مقایسه با ذرت وجود دارند. با این وجود، استفاده از گندم در تغذیه جوجههای گوشتی به دلیل حضور پلیساکاریدهای غیر نشاستهای محلول در آب (زایلانها و بتاگلوکانها) محدود است زیرا نقش ضد تغذیهای دارند. این ترکیبات گندم، ویسکوزیته مواد در دستگاه گوارش را افزایش میدهند، قابلیت هضم لیپید، نشاسته و پروتئین را کم میکنند، فلور میکروبی روده را تغییر داده، از تغییرات فیزیولوژیکی و مورفولوژیکی (صفات بافتی) دستگاه گوارش میکاهند، و نهایتاً منجربه کاهش عملکرد پرنده میشوند. بنا بر این، ممکن است استفاده از امولسیفایرها به افزایش هضم موادمغذی در جیرههای حاوی پلیساکاریدهای غیر نشاستهای منجر شود. از جمله امولسیفایرهای فسفولیپیدی موثر بر هضم جذب چربی در پرندگان میتوان به لیزوفسفولیپید اشاره کرد. لیزوفسفولیپیدها سورفاکتانتهای طبیعی هستند که از هیدرولیز فسفولیپید توسط آنزیم فسفولیپاز A2 به دست میآیند. لیزوفسفولیپیدها ظرفیت بالاتری برای تشکیل میسل دارند؛ تشکیل میسل ریز بسیار مهم است و منجربه جذب بالاتر چربی میشود. از این رو، آزمایش حاضر با هدف بررسی تأثیر لیزوفسفولیپید و منابع نشاسته بر عملکرد، ویژگیهای لاشه و فراسنجههای خونی جوجههای گوشتی انجام شد.
مواد و روشها: این آزمایش با تعداد 400 قطعه جوجه یکروزه نر سویه تجاری راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با روش فاکتوریل 2×2×2، شامل هشت سطح، دو نوع جیره (ذرت، گندم)، دو سطح لیزوفسفولیپید (صفر و 0/1 درصد) و دو سطح لسیتین (صفر و 1 درصد) انجام شد. به هر تیمار آزمایشی، پنج تکرار حاوی 10 قطعه پرنده اختصاص یافت. طی دوره آزمایش خوراک مصرفی، افزایش وزن بهصورت دورهای اندازهگیری و ضریبتبدیل غذایی محاسبه شد. در پایان دوره آزمایش، دو قطعه پرنده از هر تکرار انتخاب و پس از کشتار ویژگی های لاشه ها بررسی شدند. در روزهای 21 و 38 روزگی نیز دو قطعه جوجه براساس متوسط وزن بدن از هر تکرار انتخاب و برای بررسی فراسنجه های خونی، خونگیری از وریدهای بال آنها انجام شد.
یافتهها: نتایج آزمایش نشان دادند که تاثیر منبع نشاسته (ذرت و گندم) بر مصرف خوراک در دوره پایانی معنیدار بود، بهطوریکه مصرف خوراک جوجههای گوشتی تغذیهشده با جیره حاوی گندم نسبت به جیره حاوی ذرت در دوره پایانی افزایش معنیداری داشت (0/05 > P). افزودن لیزوفسفولیپید به جیرههای حاوی گندم و ذرت سبب افزایش وزن در دوره رشد و کاهش ضریبتبدیل خوراک در دوره رشد و کل دوره شد (0/05 > P). همچنین، تأثیر منبع نشاسته (ذرت و گندم) بر میانگین وزن طحال معنیدار بود بهطوریکه وزن طحال جوجههای گوشتی تغذیهشده با جیره حاوی ذرت نسبت به جیره حاوی گندم افزایش معنیداری داشت (0/05 > P). با افزودن لیزوفسفولیپید به جیرههای حاوی گندم و ذرت، درصد لاشه و سینه افزایش و چربی حفره شکمی کاهش یافت (0/05 > P). اثرات متقابل نوع جیره، لیزوفسفولیپید و لسیتین موجب افزایش معنیدار وزن سینه شد (0/05 > P). همچنین، اثرات متقابل نوع جیره، لیزوفسفولیپید و لسیتین بر وزن کبد معنیدار بودند. افزودن لیزوفسفولیپید به جیرههای حاوی ذرت و گندم در سنین 21 و 38 روزگی سبب کاهش غلظت های گلوکز، کلسترول، آلبومین و HDL و افزایش غلظت های اسید اوریک، تری گلسیرید و VLDL شد (0/05 >P ). همچنین، افزودن لسیتین به جیرههای حاوی ذرت و گندم در سنین 21 و 38 روزگی موجب کاهش غلظت های گلوکز، کلسترول و HDL و افـزایش غلظت های اسید اوریک، تری گلسیرید و VLDL شد (0/05 > P). از طرف دیگر، منبع نشاسته (ذرت و گندم) و اثرات متقابل نوع جیره، لیزوفسفولیپید و لسیتین اثر معنیداری بر متابولیتهای شیمیایی خون ر سن 21 و 38 روزگی نداشت.
نتیجهگیری: نتایج آزمایش حاضر نشان دادند که استفاده از لیزوفسفولیپید در جیره حاوی گندم سبب کاهش چربی حفره شکمی و افزایش درصد لاشه و وزن سینه جوجههای گوشتی شد. همچنین، افزودن لیزوفسفولیپید به جیرههای حاوی ذرت و گندم موجب کاهش ضریبتبدیل خوراک در دوره رشد و کل دوره و افزایش وزن در دروه رشد گردید. به علاوه، افزودن لسیتین سبب افزایش غلظت های اسید اوریک و تریگلسیرید و کاهش غلظت های گلوکز و کلسترول خون در جوجههای گوشتی شد.
مقدمه و هدف: نشاسته منبع اولیه انرژی در جیرههای طیور است. استفاده از منابع کربوهیدراتی در جیره بهدلیل داشتن سطوح بالایی از الیاف یا پلیساکاریدهای غیرنشاستهای میتواند اثرات سوء بر فیزیولوژی دستگاه گوارش بگذارد. اگرچه جیره جوجههای گوشتی عموماً برپایه ذرت است اما برخی موادمغذی در گندم به میزان فراوانتری در مقایسه با ذرت وجود دارند. با این وجود، استفاده از گندم در تغذیه جوجههای گوشتی به دلیل حضور پلیساکاریدهای غیر نشاستهای محلول در آب (زایلانها و بتاگلوکانها) محدود است زیرا نقش ضد تغذیهای دارند. این ترکیبات گندم، ویسکوزیته مواد در دستگاه گوارش را افزایش میدهند، قابلیت هضم لیپید، نشاسته و پروتئین را کم میکنند، فلور میکروبی روده را تغییر داده، از تغییرات فیزیولوژیکی و مورفولوژیکی (صفات بافتی) دستگاه گوارش میکاهند، و نهایتاً منجربه کاهش عملکرد پرنده میشوند. بنا بر این، ممکن است استفاده از امولسیفایرها به افزایش هضم موادمغذی در جیرههای حاوی پلیساکاریدهای غیر نشاستهای منجر شود. از جمله امولسیفایرهای فسفولیپیدی موثر بر هضم جذب چربی در پرندگان میتوان به لیزوفسفولیپید اشاره کرد. لیزوفسفولیپیدها سورفاکتانتهای طبیعی هستند که از هیدرولیز فسفولیپید توسط آنزیم فسفولیپاز A2 به دست میآیند. لیزوفسفولیپیدها ظرفیت بالاتری برای تشکیل میسل دارند؛ تشکیل میسل ریز بسیار مهم است و منجربه جذب بالاتر چربی میشود. از این رو، آزمایش حاضر با هدف بررسی تأثیر لیزوفسفولیپید و منابع نشاسته بر عملکرد، ویژگیهای لاشه و فراسنجههای خونی جوجههای گوشتی انجام شد.
مواد و روشها: این آزمایش با تعداد 400 قطعه جوجه یکروزه نر سویه تجاری راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با روش فاکتوریل 2×2×2، شامل هشت سطح، دو نوع جیره (ذرت، گندم)، دو سطح لیزوفسفولیپید (صفر و 0/1 درصد) و دو سطح لسیتین (صفر و 1 درصد) انجام شد. به هر تیمار آزمایشی، پنج تکرار حاوی 10 قطعه پرنده اختصاص یافت. طی دوره آزمایش خوراک مصرفی، افزایش وزن بهصورت دورهای اندازهگیری و ضریبتبدیل غذایی محاسبه شد. در پایان دوره آزمایش، دو قطعه پرنده از هر تکرار انتخاب و پس از کشتار ویژگی های لاشه ها بررسی شدند. در روزهای 21 و 38 روزگی نیز دو قطعه جوجه براساس متوسط وزن بدن از هر تکرار انتخاب و برای بررسی فراسنجه های خونی، خونگیری از وریدهای بال آنها انجام شد.
یافتهها: نتایج آزمایش نشان دادند که تاثیر منبع نشاسته (ذرت و گندم) بر مصرف خوراک در دوره پایانی معنیدار بود، بهطوریکه مصرف خوراک جوجههای گوشتی تغذیهشده با جیره حاوی گندم نسبت به جیره حاوی ذرت در دوره پایانی افزایش معنیداری داشت (0/05 > P). افزودن لیزوفسفولیپید به جیرههای حاوی گندم و ذرت سبب افزایش وزن در دوره رشد و کاهش ضریبتبدیل خوراک در دوره رشد و کل دوره شد (0/05 > P). همچنین، تأثیر منبع نشاسته (ذرت و گندم) بر میانگین وزن طحال معنیدار بود بهطوریکه وزن طحال جوجههای گوشتی تغذیهشده با جیره حاوی ذرت نسبت به جیره حاوی گندم افزایش معنیداری داشت (0/05 > P). با افزودن لیزوفسفولیپید به جیرههای حاوی گندم و ذرت، درصد لاشه و سینه افزایش و چربی حفره شکمی کاهش یافت (0/05 > P). اثرات متقابل نوع جیره، لیزوفسفولیپید و لسیتین موجب افزایش معنیدار وزن سینه شد (0/05 > P). همچنین، اثرات متقابل نوع جیره، لیزوفسفولیپید و لسیتین بر وزن کبد معنیدار بودند. افزودن لیزوفسفولیپید به جیرههای حاوی ذرت و گندم در سنین 21 و 38 روزگی سبب کاهش غلظت های گلوکز، کلسترول، آلبومین و HDL و افزایش غلظت های اسید اوریک، تری گلسیرید و VLDL شد (0/05 >P ). همچنین، افزودن لسیتین به جیرههای حاوی ذرت و گندم در سنین 21 و 38 روزگی موجب کاهش غلظت های گلوکز، کلسترول و HDL و افـزایش غلظت های اسید اوریک، تری گلسیرید و VLDL شد (0/05 > P). از طرف دیگر، منبع نشاسته (ذرت و گندم) و اثرات متقابل نوع جیره، لیزوفسفولیپید و لسیتین اثر معنیداری بر متابولیتهای شیمیایی خون ر سن 21 و 38 روزگی نداشت.
نتیجهگیری: نتایج آزمایش حاضر نشان دادند که استفاده از لیزوفسفولیپید در جیره حاوی گندم سبب کاهش چربی حفره شکمی و افزایش درصد لاشه و وزن سینه جوجههای گوشتی شد. همچنین، افزودن لیزوفسفولیپید به جیرههای حاوی ذرت و گندم موجب کاهش ضریبتبدیل خوراک در دوره رشد و کل دوره و افزایش وزن در دروه رشد گردید. به علاوه، افزودن لسیتین سبب افزایش غلظت های اسید اوریک و تریگلسیرید و کاهش غلظت های گلوکز و کلسترول خون در جوجههای گوشتی شد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
