تابستان
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشجوی دکترای گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2- گروه علوم دامی، دانشکده علوم علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری
3- عضو هیات علمی بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران.
2- گروه علوم دامی، دانشکده علوم علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری
3- عضو هیات علمی بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران.
چکیده: (44 مشاهده)
سابقه و هدف: اهمیت پرورش گوساله در موققیت اقتصادی گلههای گاو شیری مشخص است. جدا از برنامه تغذیه شیر، شکل فیزیکی خوراک آغازین و همچنین مصرف علوفه از عوامل موثر در رشد گوسالههای شیرخوار میباشند. تاکنون تحقیقی به بررسی اثر متقابل شکل فیزیکی خوراک آغازین و زمان آغاز مصرف علوفه بر قابلیت هضم، فراسنجه های شکمبه ای و خونی گوسالههای شیرخوار هلشتاین نپرداخته است. هدف از این آزمایش بررسی تأثیر زمان مصرف علوفه و بافت فیزیکی خوراک آغازین بر قابلیت هضم، فراسنجه های شکمبه ای و خونی گوسالههای شیرخوار هلشتاین میباشد.
مواد و روشها: این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی و با روش فاکتوریل 2 ×2 و به مدت 85 روز انجام گرفت. بدین منظور از 40 رأس گوساله نر استفاده شد و گوسالهها بین 4 تیمار آزمایشی (هر تیمار شامل 10 رأس گوساله) تقسیم شدند. جیرههای آزمایشی شامل 1- خوراک آغازین آردی به همراه علوفه یونجه از روز اول آزمایش 2- خوراک آغازین آردی به همراه علوفه یونجه از روز 21 آزمایش 3- خوراک آغازین پلت به همراه علوفه یونجه از روز اول آزمایش 4- خوراک آغازین پلت به همراه علوفه یونجه از روز 21 آزمایش بود. آنالیزهای آماری با استفاده از روش MIXED توسط نرمافزار SAS با اثر زمان به عنوان اندازهگیریهای تکرار شده انجام گردید.
یافتهها: تغذیه علوفه از یک روزگی در مقایسه با 21 روزگی (078/0=P) و همچنین جیره پلت نسبت به آردی (064/0=P) تمایل به افزایش قابلیت هضم پروتئین در کل دوره داشت. از سوی دیگر، تغذیه خوراک آغازین پلت در مقایسه با خوراک آردی موجب افزایش قابلیت هضم چربی در کل دوره (033/0=P) گردید. تغذیه علوفه از یک روزگی نسبت به 21 روزگی موجب افزایش قابلیت هضم الیاف نامحلول در شوینده خنثی و اسیدی شد. همچنین تغذیه جیره پلت موجب افزایش قابلیت هضم الیاف نامحلول در شوینده خنثی و اسیدی در مقایسه با خوراک آردی شد. تغذیه علوفه از یک روزگی در مقایسه با 21 روزگی موجب افزایش pH و فعالیت سلولازی و کاهش نیتروژن آمونیاکی شکمبه گردید. همچنین فعالیت سلولازی در گروه های تغذیه شده با جیره پلت بیشتر از گروه های تغذیه شده با خوراک آردی بود. اثر متقابل بین بافت خوراک × زمان آغاز علوفه مشاهده شد به طوریکه تغذیه خوراک پلت به همراه علوفه از 1 روزگی بیشترین فعالیت سلولازی، pH و کمترین نیتروژن آمونیاکی را داشت. تغذیه علوفه از یک روزگی در مقایسه با 21 روزگی موجب افزایش غلظت استات شکمبه گردید. همچنین گوساله های مصرف کننده خوراک پلت در مقایسه با خوراک آردی تمایل به افزایش غلظت استات و همچنین میزان بالاتری از پروپیونات و بوتیرات و کل اسیدهای چرب شکمبه را داشتند. از سوی دیگر خوراک آردی موجب افزایش غلظت گلوکز سرم در مقایسه با خوراک پلت شد و مصرف علوفه از یک روزگی منجر به کاهش سطح گلوکز و بتاهیدروکسی بوتیرات سرم شد.
نتیجهگیری: دریافت علوفه یونجه در سطح 10 درصد در سن یک روزگی نسبت به 21 روزگی منجر به افزایش قابلیت هضم الیاف در شکمبه گردید که این موضوع به دلیل افزایش سلامت شکمبه و فعالیت سلولازی بیشتر در شکمبه می باشد. همچنین تغذیه جیره پلت نسبت به آردی منجر به افزایش تولید اسیدهای چرب فرار در شکمبه گردید. اثر متقابل بین بافت خوراک و زمان آغاز علوفه نشان داد که استفاده از علوفه در سن یک روزگی در گوسالههای مصرف کننده جیره پلت منجر به افزایش عملکرد شکمبه میشود.
مواد و روشها: این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی و با روش فاکتوریل 2 ×2 و به مدت 85 روز انجام گرفت. بدین منظور از 40 رأس گوساله نر استفاده شد و گوسالهها بین 4 تیمار آزمایشی (هر تیمار شامل 10 رأس گوساله) تقسیم شدند. جیرههای آزمایشی شامل 1- خوراک آغازین آردی به همراه علوفه یونجه از روز اول آزمایش 2- خوراک آغازین آردی به همراه علوفه یونجه از روز 21 آزمایش 3- خوراک آغازین پلت به همراه علوفه یونجه از روز اول آزمایش 4- خوراک آغازین پلت به همراه علوفه یونجه از روز 21 آزمایش بود. آنالیزهای آماری با استفاده از روش MIXED توسط نرمافزار SAS با اثر زمان به عنوان اندازهگیریهای تکرار شده انجام گردید.
یافتهها: تغذیه علوفه از یک روزگی در مقایسه با 21 روزگی (078/0=P) و همچنین جیره پلت نسبت به آردی (064/0=P) تمایل به افزایش قابلیت هضم پروتئین در کل دوره داشت. از سوی دیگر، تغذیه خوراک آغازین پلت در مقایسه با خوراک آردی موجب افزایش قابلیت هضم چربی در کل دوره (033/0=P) گردید. تغذیه علوفه از یک روزگی نسبت به 21 روزگی موجب افزایش قابلیت هضم الیاف نامحلول در شوینده خنثی و اسیدی شد. همچنین تغذیه جیره پلت موجب افزایش قابلیت هضم الیاف نامحلول در شوینده خنثی و اسیدی در مقایسه با خوراک آردی شد. تغذیه علوفه از یک روزگی در مقایسه با 21 روزگی موجب افزایش pH و فعالیت سلولازی و کاهش نیتروژن آمونیاکی شکمبه گردید. همچنین فعالیت سلولازی در گروه های تغذیه شده با جیره پلت بیشتر از گروه های تغذیه شده با خوراک آردی بود. اثر متقابل بین بافت خوراک × زمان آغاز علوفه مشاهده شد به طوریکه تغذیه خوراک پلت به همراه علوفه از 1 روزگی بیشترین فعالیت سلولازی، pH و کمترین نیتروژن آمونیاکی را داشت. تغذیه علوفه از یک روزگی در مقایسه با 21 روزگی موجب افزایش غلظت استات شکمبه گردید. همچنین گوساله های مصرف کننده خوراک پلت در مقایسه با خوراک آردی تمایل به افزایش غلظت استات و همچنین میزان بالاتری از پروپیونات و بوتیرات و کل اسیدهای چرب شکمبه را داشتند. از سوی دیگر خوراک آردی موجب افزایش غلظت گلوکز سرم در مقایسه با خوراک پلت شد و مصرف علوفه از یک روزگی منجر به کاهش سطح گلوکز و بتاهیدروکسی بوتیرات سرم شد.
نتیجهگیری: دریافت علوفه یونجه در سطح 10 درصد در سن یک روزگی نسبت به 21 روزگی منجر به افزایش قابلیت هضم الیاف در شکمبه گردید که این موضوع به دلیل افزایش سلامت شکمبه و فعالیت سلولازی بیشتر در شکمبه می باشد. همچنین تغذیه جیره پلت نسبت به آردی منجر به افزایش تولید اسیدهای چرب فرار در شکمبه گردید. اثر متقابل بین بافت خوراک و زمان آغاز علوفه نشان داد که استفاده از علوفه در سن یک روزگی در گوسالههای مصرف کننده جیره پلت منجر به افزایش عملکرد شکمبه میشود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
