دوره 16، شماره 4 - ( زمستان 1404 )
جلد 16 شماره 4 صفحات 121-104 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Shahsavani F, Hosseini-Vashan S J, Farhangfar S H, Ghiasi S E. (2025). Determination of Optimal Crude Protein and Amino Acid Levels and their Effects on Growth Characteristics, Blood Biochemical Indices, Immune Response, and Intestinal Morphology of Arian Broiler Chickens. Res Anim Prod. 16(4), 104-121. doi:10.61882/rap.2025.1492
URL: http://rap.sanru.ac.ir/article-1-1492-fa.html
URL: http://rap.sanru.ac.ir/article-1-1492-fa.html
شاهسونی فروغ، حسینی واشان سید جواد، فرهنگ فر سید همایون، غیاثی سید احسان.(1404). تعیین مناسب ترین سطوح پروتئین خام و اسیدهای آمینه و اثر آنها بر خصوصیات رشد، شاخص های بیوشمیایی خون، پاسخ ایمنی و ریخت شناسی روده جوجه گوشتی آرین پژوهشهاي توليدات دامي 16 (4) :121-104 10.61882/rap.2025.1492
1- گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، خراسان جنوبی، ایران
چکیده: (1251 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: یکی از مسائل مهم در صنعت طیور افزایش مداوم حجم تولید است. در دهه های اخیر، چالش افزایش سرعت رشد و وزن بدن پرنده در سنین پایین مورد توجه پرورش دهندگان طیور قرار گرفته است. از طرفی، افزایش هزینه های خوراک طیور در سال های جاری، به خصوص قیمت بالای کنجاله سویا، در دسترسترین و رایجترین منبع پروتئینی خوراک طیور، این چالش را سختتر می کند. با پیشرفت جیره نویسی در تغذیه طیور و ناکارآمدی روش استفاده از پروتئین خام در متوازن نمودن جیره جوجه های گوشتی، از معیارهای دقیق تری مانند اسیدآمینه ایده آل یا اسیدآمینه گوارش پذیر در جیره نویسی، باعث کاهش هزینه خوراک و اطمینان از مواد مغذی مورد نیاز برای طیور شده است. تأمین اسیدهای آمینه ضروری به ویژه اسیدهای آمینه محدودکننده همزمان با تأمین سطوح کافی پروتئین خام می تواند در افزایش راندمان تولید و کاهش خطرات زیست محیطی ناشی از دفع نیتروژن مازاد، مفید باشد. هدف از این پژوهش، تعیین مناسب ترین سطح پروتئین خام و اثر سطوح مختلف اسیدهای آمینه (متیونین، لیزین، والین و آرژنین) بر خصوصیات رشد، شاخص های بیوشمیایی خون، پاسخ ایمنی و ریخت شناسی روده جوجه گوشتی سویه آرین بود.
مواد و روش ها: این آزمایش با تعداد 540 قطعه جوجه گوشتی یکروزه سویه تجاری آرین در قالب طرح کاملا تصادفی با آرایش فاکتوریل 3×3 با نه تیمار، پنج تکرار و در هر تکرار 12 قطعه جوجه انجام شد. ضرایب اسیدهای آمینه گوارش پذیر اقلام خوراک براساس جداول انجمن ملی تحقیقات مورد ارزیابی قرار گرفتند. پرندگان آزمایشی با جیرههای خوراک دارای سطح یکسان انرژی سوخت و ساز، سه سطح پروتئین خام (90 و 95 و 100 درصد) و سه سطح اسیدهای آمینه کل (90، 95 و 110) درصد، اسیدهای آمینه کل بر اساس توصیه راهنمای پرورش سویه آرین در قالب چهار دوره آغازین (14-1 روزگی)، رشد (24-15 روزگی)، پایانی یک (35-25 روزگی) و پایانی دو ( 42-36 روزگی) تغذیه شدند. در روز ۴2 پژوهش، تعداد دو جوجه از هر تکرار به صورت تصادفی انتخاب، نمونه خون از هر کدام جمع آوری و سپس کشتار شدند و صفات لاشه مورد اندازه گیری قرار گرفتند. نمونه های سرم و پلاسمای خون نیز بعد از سانتریفیوژ و انتقال به میکروتیوب استریل در دمای منفی 20 درجه سانتی گراد قرار گرفتند و به آزمایشگاه جهت اندازه گیری پاسخ ایمنی و شاخص های خونی منتقل شدند. غلظت های تری گلیسرید، پروتئین تام، آلبومین، کراتینین، اوره و فعالیت آنزیم های آلانین آمینوترانسفراز و آسپارتات آمینوترانسفراز تعیین شدند. جهت بررسی ریخت شناسی روده، یک سانتی متر از ناحیه ژژنوم برش داده، در محلول فرمالین 10 درصد نگهداری و سپس به آزمایشگاه جهت تهیه اسلاید منتقل شد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از نرم افزار آماری SAS، مدل عمومی خطی، آزمایش فاکتوریل 3×3 و طرح کاملا تصادفی استفاده و مقایسه میانگین ها براساس آزمون توکی در سطح معنی داری 0/05 انجام شد.
یافته ها: در هر چهار دوره پرورش، برهم کنش سطح توصیه شده پروتئین (سطح 100 درصد) با سطوح AA به خصوص سطح 100 درصد اسیدهای آمینه بیشترین وزن بدن را داشت (0/05 > P). در دوره آغازین، پایانی1 و کل دوره (0-42 روزگی)، افزایش وزن روزانه بدن و مصرف خوراک تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار گرفتند (0/05 > P). تیمار حاوی سطح 100 درصد Cp و سطح 110 درصد AA بیشترین افزایش وزن بدن و مصرف خوراک را در کل دوره پرورش (42-0 روزگی) داشت (0/05 > P). تیمار آزمایشی سطح 100 درصد Cp و سطح 110 درصد AA موجب کاهش ضریب تبدیل خوراک در دوره آغازین شد (05/0 > P). اثرات متقابل Cp و اسیدهای آمینه اثر معنی داری بر وزن سینه، ران و پیش معده داشتند (0/05 > P). تیمارهای آزمایشی بر غلظت های آلبومین، پروتئین کل و تری گلیسرید تاثیر معنی داری داشتند (0/05 > P). کاهش سطح Cp و افزایش سطح اسیدهای آمینه منجر به افزایش طول دئودنوم، ژژنوم، ایلئوم و روده کور شدند (0/05 > P). برهمکنش سطح پروتئین و اسیدهای آمینه بر ارتفاع پرز، عرض پرز، عمق کریپت و سطح مقطع پرز اثر معنی داری داشت (0/05 > P). تیمار آزمایشی حاوی سطح پروتئین 100 درصد و سطح اسیدهای آمینه 110 درصد در کل دوره پرورش بیشترین شاخص کارایی تولید اروپایی را داشت (0/05 > P).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج آزمایش، مناسب ترین سطح پروتئین خام در جوجه گوشتی سویه آرین سطح توصیه شده (100 درصد) است، ولی کاهش سطح پروتئین خام و افزایش سطح اسیدهای آمینه منجربه بهبود وزن بدن و افزایش وزن سینه، کاهش غلظت تری گلیسرید خون و افزایش طول روده شد. از طرفی، سطوح مختلف پروتئین خام و اسیدهای آمینه بر پاسخ ایمنی موثر نبودند.
مقدمه و هدف: یکی از مسائل مهم در صنعت طیور افزایش مداوم حجم تولید است. در دهه های اخیر، چالش افزایش سرعت رشد و وزن بدن پرنده در سنین پایین مورد توجه پرورش دهندگان طیور قرار گرفته است. از طرفی، افزایش هزینه های خوراک طیور در سال های جاری، به خصوص قیمت بالای کنجاله سویا، در دسترسترین و رایجترین منبع پروتئینی خوراک طیور، این چالش را سختتر می کند. با پیشرفت جیره نویسی در تغذیه طیور و ناکارآمدی روش استفاده از پروتئین خام در متوازن نمودن جیره جوجه های گوشتی، از معیارهای دقیق تری مانند اسیدآمینه ایده آل یا اسیدآمینه گوارش پذیر در جیره نویسی، باعث کاهش هزینه خوراک و اطمینان از مواد مغذی مورد نیاز برای طیور شده است. تأمین اسیدهای آمینه ضروری به ویژه اسیدهای آمینه محدودکننده همزمان با تأمین سطوح کافی پروتئین خام می تواند در افزایش راندمان تولید و کاهش خطرات زیست محیطی ناشی از دفع نیتروژن مازاد، مفید باشد. هدف از این پژوهش، تعیین مناسب ترین سطح پروتئین خام و اثر سطوح مختلف اسیدهای آمینه (متیونین، لیزین، والین و آرژنین) بر خصوصیات رشد، شاخص های بیوشمیایی خون، پاسخ ایمنی و ریخت شناسی روده جوجه گوشتی سویه آرین بود.
مواد و روش ها: این آزمایش با تعداد 540 قطعه جوجه گوشتی یکروزه سویه تجاری آرین در قالب طرح کاملا تصادفی با آرایش فاکتوریل 3×3 با نه تیمار، پنج تکرار و در هر تکرار 12 قطعه جوجه انجام شد. ضرایب اسیدهای آمینه گوارش پذیر اقلام خوراک براساس جداول انجمن ملی تحقیقات مورد ارزیابی قرار گرفتند. پرندگان آزمایشی با جیرههای خوراک دارای سطح یکسان انرژی سوخت و ساز، سه سطح پروتئین خام (90 و 95 و 100 درصد) و سه سطح اسیدهای آمینه کل (90، 95 و 110) درصد، اسیدهای آمینه کل بر اساس توصیه راهنمای پرورش سویه آرین در قالب چهار دوره آغازین (14-1 روزگی)، رشد (24-15 روزگی)، پایانی یک (35-25 روزگی) و پایانی دو ( 42-36 روزگی) تغذیه شدند. در روز ۴2 پژوهش، تعداد دو جوجه از هر تکرار به صورت تصادفی انتخاب، نمونه خون از هر کدام جمع آوری و سپس کشتار شدند و صفات لاشه مورد اندازه گیری قرار گرفتند. نمونه های سرم و پلاسمای خون نیز بعد از سانتریفیوژ و انتقال به میکروتیوب استریل در دمای منفی 20 درجه سانتی گراد قرار گرفتند و به آزمایشگاه جهت اندازه گیری پاسخ ایمنی و شاخص های خونی منتقل شدند. غلظت های تری گلیسرید، پروتئین تام، آلبومین، کراتینین، اوره و فعالیت آنزیم های آلانین آمینوترانسفراز و آسپارتات آمینوترانسفراز تعیین شدند. جهت بررسی ریخت شناسی روده، یک سانتی متر از ناحیه ژژنوم برش داده، در محلول فرمالین 10 درصد نگهداری و سپس به آزمایشگاه جهت تهیه اسلاید منتقل شد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از نرم افزار آماری SAS، مدل عمومی خطی، آزمایش فاکتوریل 3×3 و طرح کاملا تصادفی استفاده و مقایسه میانگین ها براساس آزمون توکی در سطح معنی داری 0/05 انجام شد.
یافته ها: در هر چهار دوره پرورش، برهم کنش سطح توصیه شده پروتئین (سطح 100 درصد) با سطوح AA به خصوص سطح 100 درصد اسیدهای آمینه بیشترین وزن بدن را داشت (0/05 > P). در دوره آغازین، پایانی1 و کل دوره (0-42 روزگی)، افزایش وزن روزانه بدن و مصرف خوراک تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار گرفتند (0/05 > P). تیمار حاوی سطح 100 درصد Cp و سطح 110 درصد AA بیشترین افزایش وزن بدن و مصرف خوراک را در کل دوره پرورش (42-0 روزگی) داشت (0/05 > P). تیمار آزمایشی سطح 100 درصد Cp و سطح 110 درصد AA موجب کاهش ضریب تبدیل خوراک در دوره آغازین شد (05/0 > P). اثرات متقابل Cp و اسیدهای آمینه اثر معنی داری بر وزن سینه، ران و پیش معده داشتند (0/05 > P). تیمارهای آزمایشی بر غلظت های آلبومین، پروتئین کل و تری گلیسرید تاثیر معنی داری داشتند (0/05 > P). کاهش سطح Cp و افزایش سطح اسیدهای آمینه منجر به افزایش طول دئودنوم، ژژنوم، ایلئوم و روده کور شدند (0/05 > P). برهمکنش سطح پروتئین و اسیدهای آمینه بر ارتفاع پرز، عرض پرز، عمق کریپت و سطح مقطع پرز اثر معنی داری داشت (0/05 > P). تیمار آزمایشی حاوی سطح پروتئین 100 درصد و سطح اسیدهای آمینه 110 درصد در کل دوره پرورش بیشترین شاخص کارایی تولید اروپایی را داشت (0/05 > P).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج آزمایش، مناسب ترین سطح پروتئین خام در جوجه گوشتی سویه آرین سطح توصیه شده (100 درصد) است، ولی کاهش سطح پروتئین خام و افزایش سطح اسیدهای آمینه منجربه بهبود وزن بدن و افزایش وزن سینه، کاهش غلظت تری گلیسرید خون و افزایش طول روده شد. از طرفی، سطوح مختلف پروتئین خام و اسیدهای آمینه بر پاسخ ایمنی موثر نبودند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
