دوره 17، شماره 2 - ( تابستان 1405 )
جلد 17 شماره 2 صفحات 148-136 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Karimi Lasaki H, Saki A A, Zaboli K, Mohiti Asli M, Bardel Z, Darmanloo E. (2026). The Effect of Reducing Dietary Protein Levels and Using a Herbal Additive (O. x. plant) on Growth Performance and Intestinal Microbial Flora in Japanese Quail Chicks. Res Anim Prod. 17(2), 136-148. doi:10.61882/rap.2026.1372
URL: http://rap.sanru.ac.ir/article-1-1372-fa.html
URL: http://rap.sanru.ac.ir/article-1-1372-fa.html
کریمی لاسکی حسین، ساکی علی اصغر، زابلی خلیل، محیطی اصلی مازیار، باردل زینب، درمانلو عرفان.(1405). اثر کاهش سطوح پروتئین جیره غذایی و استفاده از افزودنی گیاهی (O. X. Plant) بر عملکرد رشد و جمعیت میکروبی فلور روده در جوجه بلدرچینهای ژاپنی پژوهشهاي توليدات دامي 17 (2) :148-136 10.61882/rap.2026.1372
1- گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2- گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران
2- گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران
چکیده: (752 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: در سالهای اخیر، افزایش جمعیت و نیاز روزافزون به منابع غذایی، تولید پروتئین حیوانی و توسعه صنعت طیور را به ضرورتی اجتنابناپذیر تبدیل کردهاند. با وجود آن که استفاده غیر درمانی از آنتیبیوتیکهای محرک رشد موجب بهبود عملکرد تولیدی میشود، نگرانیهای جدی در زمینه ایجاد مقاومتهای باکتریایی و انتقال بقایای دارویی به انسان و محیط زیست مطرح شدهاند. حذف تدریجی این آنتیبیوتیکها از جیره حیوانات کاهش عملکرد را بهدنبال داشته است، اما پژوهشگران در جستجوی جایگزینهای طبیعی نظیر اسانسهای گیاهی، اسیدهای آلی، پروبیوتیکها و آنزیمها هستند. گیاهان دارویی به دلیل داشتن ترکیبات ضد میکروبی قادرند فرآیند هضم و جذب، میزان مصرف خوراک و ایمنی طیور را ارتقا دهند و نگرانیهای انسانی را کاهش بخشند. همچنین، مطالعات مختلف نشان دادهاند که افزودنیهای گیاهی در جیره طیور اثرات مثبتی بر رشد و جمعیت میکروبی روده دارند. بر این اساس، هدف مطالعه حاضر بررسی سطوح مختلف پروتئین جیره غذایی همراه با استفاده از افزودنی گیاهی (O. X. Plant) بر عملکرد رشد و فلور میکروبی روده در جوجههای بلدرچین ژاپنی بود.
مواد و روش ها: در این پژوهش، تعداد 640 قطعه بلدرچین ژاپنی در قالب یک طرح کاملاً تصادفی و به صورت آزمایش فاکتوریل مورد استفاده قرار گرفتند. آزمایش شامل هشت تیمار با چهار تکرار و 20 پرنده در هر تکرار بود. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از 1- سطح 21 درصد پروتئین بدون افزودنی، 2- سطح 21 درصد پروتئین + 100 میلی گرم افزودنی در کیلوگرم خوراک، 3- سطح 22 درصد پروتئین بدون افزودنی، 4- سطح 22 درصد پروتئین + 100 میلی گرم افزودنی در کیلوگرم خوراک، 5-سطح 23 درصد پروتئین بدون افزودنی، 6- سطح 23 درصد پروتئین + 100 میلی گرم افزودنی در کیلوگرم خوراک، 7- سطح 24 درصد پروتئین بدون افزودنی، و 8- سطح 24 درصد پروتئین + 100 میلی گرم افزودنی در کیلوگرم خوراک. جیرهها طبق توصیه (NRC, 1994) فرموله شدند. افزودنی گیاهی مورد استفاده ترکیبی از اسانسهای ریزپوشانی شده مرزه، پونه کوهی، آویشن، فلفل قرمز و سیر بود که طبق دستور شرکت دانشبنیان فناوری نوین بهمیزان 100 گرم در هر تن خوراک اضافه گردید. بلدرچینهای یک روزه خریداری شدند و تا روز 12 از جیره استاندارد استفاده میکردند. آزمایش از روز دوازدهم آغاز شد زیرا جوجهها پس از عبور از مرحله حساس اولیه، از نظر رشد و پایداری دستگاه گوارش آماده دریافت تیمارهای تغذیهای بودند. برای بررسی صفات لاشه و فلور میکروبی روده، در پایان آزمایش از هر تکرار دو پرنده انتخاب و کشتار شدند. بخشهای مختلف لاشه شامل وزن لاشه بدون احشاء، وزن نسبی سینه، کبد، سنگدان، پانکراس و ران اندازهگیری شدند. وزنکشی در ابتدای هر هفته و پایان آن انجام گرفت و میزان خوراک مصرفی نیز به صورت هفتگی ثبت گردید. پس از کشتار و باز کردن حفره شکمی، حدود 2 سانتیمتر از محتوای بخش میانی ایلئوم جمعآوری و به میکروتیوبها منتقل شد تا جمعیت باکتریهای اشرشیاکلی و لاکتوباسیلوس بررسی شود. برای شمارش اشرشیاکلی از محیطکشت EMB agar و برای شمارش لاکتوباسیلوس از محیطکشت MRS agar استفاده گردید. این آزمایش بر پایه طرح کاملاً تصادفی با آرایش فاکتوریل 4×2 شامل دو سطح افزودنی (با و بدون افزودنی گیاهی) و چهار سطح پروتئین (21، 22، 23 و 24 درصد) اجرا شد. مقایسه میانگینها با آزمون توکی- کرامر در سطح خطای 0/05 انجام گرفت و آنالیز دادهها با نرمافزار SAS ویرایش 9/4 انجام شد.
یافته ها: سطوح مختلف پروتئین و افزودنی گیاهی، چه به صورت مستقل و چه در ترکیب با یکدیگر، تأثیر معنیداری بر میزان خوراک مصرفی در کل دوره و همچنین در هفتههای مختلف نشان ندادند (0/05<P). ضریب تبدیل غذایی نیز در طول دوره تفاوت قابل توجهی نداشت؛ با این حال، نتایج تحلیل هفتگی بیانگر آن بودند که در هفته نخست، تیمار حاوی 21 درصد پروتئین بدون افزودنی بالاترین ضریب تبدیل غذایی و تیمار با 22 درصد پروتئین بدون افزودنی پایینترین ضریب تبدیل را ارائه کردند (0/05>P). با این حال، اثرات متقابل پروتئین و افزودنی گیاهی اختلاف قابل توجهی میان تیمارها ایجاد کردند؛ به گونهای که تیمار با 23 درصد پروتئین بدون افزودنی کمترین ضریب تبدیل غذایی را داشت (0/05>P). در هفته های سوم و چهارم آزمایش، سطوح مختلف پروتئین و افزودنی گیاهی اثر معنیداری بر ضریب تبدیل غذایی نشان ندادند (0/05<P). در هفته نخست، تیمار با سطح پروتئین 22 درصد بیشترین میزان افزایش وزن روزانه را نشان داد (0/05>P). در هفته دوم، بین سطوح مختلف پروتئین و افزودنی از نظر افزایش وزن روزانه تفاوت آماری قابل توجهی مشاهده نشد (0/05<P). هر چند که تیمار حاوی 21 درصد پروتئین بدون افزودنی کمترین میزان افزایش وزن را نسبت به سایر تیمارها داشت (0/05>P). در هفتههای سوم و چهارم، تیمارهای آزمایشی اثر معنیداری را بر افزایش وزن روزانه نشان ندادند (0/05<P). در بررسی اثرات متقابل سطوح مختلف پروتئین + افزودنی گیاهی، تیمار حاوی 22 درصد پروتئین فاقد افزودنی گیاهی، به طور معنیداری بیشترین، و تیمار حاوی 21 درصد پروتئین فاقد افزودنی گیاهی، کمترین وزن بدن را نشان دادند (0/05>P). در هفته چهارم و همچنین در کل دوره آزمایش، وزن بدن در پایان هر هفته و میانگین افزایش وزن روزانه بین تیمارهای مختلف اختلاف آماری معنیداری نداشتند (0/05<P). استفاده از سطوح مختلف پروتئین و افزودنی گیاهی و اثرات متقابل آن ها اثر معنیداری بر خصوصیات لاشه بلدرچین ها نداشت (0/05<P). استفاده از افزودنیهای گیاهی موجب افزایش معنیدار وزن سنگدان گردید (0/05>P). سطوح مختلف پروتئین اثر معنیداری بر شمار لاکتوباسیلوس و اشرشیاکولی نداشتند (0/05<P). استفاده از افزودنی گیاهی باعث افزایش معنیدار شمار لاکتوباسیلوس و کاهش معنی دار شمار اشرشیاکولی شد (0/05>P).
نتیجهگیری کلی: به طور کلی، نتایج این تحقیق نشان میدهند که تنظیم سطح پروتئین در جیره غذایی نقش مهمی در بهبود رشد و افزایش وزن بلدرچینها دارد. در مقابل، افزودنیهای گیاهی بیشتر بر کیفیت فلور میکروبی روده اثر گذاشتند و تغییر قابل توجهی در اندامهای داخلی ایجاد نکردند. بنا بر این، استفاده همزمان از سطح مناسب پروتئین همراه با افزودنیهای گیاهی میتواند رویکردی مؤثر برای ارتقای عملکرد پرنده باشد؛ رویکردی که با افزایش کارایی رشد و بهبود سلامت دستگاه گوارش، به تولید پایدارتر و سالمتر کمک میکند.
مقدمه و هدف: در سالهای اخیر، افزایش جمعیت و نیاز روزافزون به منابع غذایی، تولید پروتئین حیوانی و توسعه صنعت طیور را به ضرورتی اجتنابناپذیر تبدیل کردهاند. با وجود آن که استفاده غیر درمانی از آنتیبیوتیکهای محرک رشد موجب بهبود عملکرد تولیدی میشود، نگرانیهای جدی در زمینه ایجاد مقاومتهای باکتریایی و انتقال بقایای دارویی به انسان و محیط زیست مطرح شدهاند. حذف تدریجی این آنتیبیوتیکها از جیره حیوانات کاهش عملکرد را بهدنبال داشته است، اما پژوهشگران در جستجوی جایگزینهای طبیعی نظیر اسانسهای گیاهی، اسیدهای آلی، پروبیوتیکها و آنزیمها هستند. گیاهان دارویی به دلیل داشتن ترکیبات ضد میکروبی قادرند فرآیند هضم و جذب، میزان مصرف خوراک و ایمنی طیور را ارتقا دهند و نگرانیهای انسانی را کاهش بخشند. همچنین، مطالعات مختلف نشان دادهاند که افزودنیهای گیاهی در جیره طیور اثرات مثبتی بر رشد و جمعیت میکروبی روده دارند. بر این اساس، هدف مطالعه حاضر بررسی سطوح مختلف پروتئین جیره غذایی همراه با استفاده از افزودنی گیاهی (O. X. Plant) بر عملکرد رشد و فلور میکروبی روده در جوجههای بلدرچین ژاپنی بود.
مواد و روش ها: در این پژوهش، تعداد 640 قطعه بلدرچین ژاپنی در قالب یک طرح کاملاً تصادفی و به صورت آزمایش فاکتوریل مورد استفاده قرار گرفتند. آزمایش شامل هشت تیمار با چهار تکرار و 20 پرنده در هر تکرار بود. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از 1- سطح 21 درصد پروتئین بدون افزودنی، 2- سطح 21 درصد پروتئین + 100 میلی گرم افزودنی در کیلوگرم خوراک، 3- سطح 22 درصد پروتئین بدون افزودنی، 4- سطح 22 درصد پروتئین + 100 میلی گرم افزودنی در کیلوگرم خوراک، 5-سطح 23 درصد پروتئین بدون افزودنی، 6- سطح 23 درصد پروتئین + 100 میلی گرم افزودنی در کیلوگرم خوراک، 7- سطح 24 درصد پروتئین بدون افزودنی، و 8- سطح 24 درصد پروتئین + 100 میلی گرم افزودنی در کیلوگرم خوراک. جیرهها طبق توصیه (NRC, 1994) فرموله شدند. افزودنی گیاهی مورد استفاده ترکیبی از اسانسهای ریزپوشانی شده مرزه، پونه کوهی، آویشن، فلفل قرمز و سیر بود که طبق دستور شرکت دانشبنیان فناوری نوین بهمیزان 100 گرم در هر تن خوراک اضافه گردید. بلدرچینهای یک روزه خریداری شدند و تا روز 12 از جیره استاندارد استفاده میکردند. آزمایش از روز دوازدهم آغاز شد زیرا جوجهها پس از عبور از مرحله حساس اولیه، از نظر رشد و پایداری دستگاه گوارش آماده دریافت تیمارهای تغذیهای بودند. برای بررسی صفات لاشه و فلور میکروبی روده، در پایان آزمایش از هر تکرار دو پرنده انتخاب و کشتار شدند. بخشهای مختلف لاشه شامل وزن لاشه بدون احشاء، وزن نسبی سینه، کبد، سنگدان، پانکراس و ران اندازهگیری شدند. وزنکشی در ابتدای هر هفته و پایان آن انجام گرفت و میزان خوراک مصرفی نیز به صورت هفتگی ثبت گردید. پس از کشتار و باز کردن حفره شکمی، حدود 2 سانتیمتر از محتوای بخش میانی ایلئوم جمعآوری و به میکروتیوبها منتقل شد تا جمعیت باکتریهای اشرشیاکلی و لاکتوباسیلوس بررسی شود. برای شمارش اشرشیاکلی از محیطکشت EMB agar و برای شمارش لاکتوباسیلوس از محیطکشت MRS agar استفاده گردید. این آزمایش بر پایه طرح کاملاً تصادفی با آرایش فاکتوریل 4×2 شامل دو سطح افزودنی (با و بدون افزودنی گیاهی) و چهار سطح پروتئین (21، 22، 23 و 24 درصد) اجرا شد. مقایسه میانگینها با آزمون توکی- کرامر در سطح خطای 0/05 انجام گرفت و آنالیز دادهها با نرمافزار SAS ویرایش 9/4 انجام شد.
یافته ها: سطوح مختلف پروتئین و افزودنی گیاهی، چه به صورت مستقل و چه در ترکیب با یکدیگر، تأثیر معنیداری بر میزان خوراک مصرفی در کل دوره و همچنین در هفتههای مختلف نشان ندادند (0/05<P). ضریب تبدیل غذایی نیز در طول دوره تفاوت قابل توجهی نداشت؛ با این حال، نتایج تحلیل هفتگی بیانگر آن بودند که در هفته نخست، تیمار حاوی 21 درصد پروتئین بدون افزودنی بالاترین ضریب تبدیل غذایی و تیمار با 22 درصد پروتئین بدون افزودنی پایینترین ضریب تبدیل را ارائه کردند (0/05>P). با این حال، اثرات متقابل پروتئین و افزودنی گیاهی اختلاف قابل توجهی میان تیمارها ایجاد کردند؛ به گونهای که تیمار با 23 درصد پروتئین بدون افزودنی کمترین ضریب تبدیل غذایی را داشت (0/05>P). در هفته های سوم و چهارم آزمایش، سطوح مختلف پروتئین و افزودنی گیاهی اثر معنیداری بر ضریب تبدیل غذایی نشان ندادند (0/05<P). در هفته نخست، تیمار با سطح پروتئین 22 درصد بیشترین میزان افزایش وزن روزانه را نشان داد (0/05>P). در هفته دوم، بین سطوح مختلف پروتئین و افزودنی از نظر افزایش وزن روزانه تفاوت آماری قابل توجهی مشاهده نشد (0/05<P). هر چند که تیمار حاوی 21 درصد پروتئین بدون افزودنی کمترین میزان افزایش وزن را نسبت به سایر تیمارها داشت (0/05>P). در هفتههای سوم و چهارم، تیمارهای آزمایشی اثر معنیداری را بر افزایش وزن روزانه نشان ندادند (0/05<P). در بررسی اثرات متقابل سطوح مختلف پروتئین + افزودنی گیاهی، تیمار حاوی 22 درصد پروتئین فاقد افزودنی گیاهی، به طور معنیداری بیشترین، و تیمار حاوی 21 درصد پروتئین فاقد افزودنی گیاهی، کمترین وزن بدن را نشان دادند (0/05>P). در هفته چهارم و همچنین در کل دوره آزمایش، وزن بدن در پایان هر هفته و میانگین افزایش وزن روزانه بین تیمارهای مختلف اختلاف آماری معنیداری نداشتند (0/05<P). استفاده از سطوح مختلف پروتئین و افزودنی گیاهی و اثرات متقابل آن ها اثر معنیداری بر خصوصیات لاشه بلدرچین ها نداشت (0/05<P). استفاده از افزودنیهای گیاهی موجب افزایش معنیدار وزن سنگدان گردید (0/05>P). سطوح مختلف پروتئین اثر معنیداری بر شمار لاکتوباسیلوس و اشرشیاکولی نداشتند (0/05<P). استفاده از افزودنی گیاهی باعث افزایش معنیدار شمار لاکتوباسیلوس و کاهش معنی دار شمار اشرشیاکولی شد (0/05>P).
نتیجهگیری کلی: به طور کلی، نتایج این تحقیق نشان میدهند که تنظیم سطح پروتئین در جیره غذایی نقش مهمی در بهبود رشد و افزایش وزن بلدرچینها دارد. در مقابل، افزودنیهای گیاهی بیشتر بر کیفیت فلور میکروبی روده اثر گذاشتند و تغییر قابل توجهی در اندامهای داخلی ایجاد نکردند. بنا بر این، استفاده همزمان از سطح مناسب پروتئین همراه با افزودنیهای گیاهی میتواند رویکردی مؤثر برای ارتقای عملکرد پرنده باشد؛ رویکردی که با افزایش کارایی رشد و بهبود سلامت دستگاه گوارش، به تولید پایدارتر و سالمتر کمک میکند.
فهرست منابع
1. Aji, S. B., Ignatius, K., Asha'Adatu, Y., Nuhu, J. B., Abdulkarim, A., Aliyu, U., Gambo, M. B., Ibrahim, M. A., & Abubakar, H. (2011). Effects of feeding onion (Allium cepa) and garlic (Allium sativum) on. Research Journal of Poultry Sciences, 4, 22-27. [DOI:10.3923/rjpscience.2011.22.27]
2. Al Noman, Z., Anika, T. T., Sachi, S., Ferdous, J., Sarker, Y. A., Sabur, M. A., Rahman, M. T., & Sikder, M. H. (2023). Evaluation of antibacterial efficacy of garlic (Allium sativum) and ginger (Zingiber officinale) crude extract against multidrug-resistant (MDR) poultry pathogen. Journal of Advanced Veterinary and Animal Research, 10(2), 151.
https://doi.org/10.5455/javar.2023.j664 [DOI:10.5455/javar.2023.j664.]
3. Allen, P. C., Lydon, J., & Danforth, H. D. (1997). Effects of components of Artemisia annua on coccidia infections in chickens. Poultry Science, 76(8), 1156-1163. [DOI:10.1093/ps/76.8.1156]
4. Amouei, H., Qotbi, A., Bouyeh, M., & Seidavi, A. (2015). Thymus vulgaris and TechnoMOS decrease Eschericia coli and increase lactobacillus in broiler ileum and cecum. International Journal of Biology, Pharmacy and Allied Sciences, 4, 4857-4863. [DOI:10.3390/ani11113330]
5. Ashayerizadeh, O., Dastar, B., Shargh, M. S., Ashayerizadeh, A., Rahmatnejad, E., & Hossaini, S. (2009). Use of garlic (Allium sativum), black cumin seeds (Nigella sativa L.) and wild mint (Mentha longifolia) in broiler chickens diets. Journal of Animal and Veterinary, 8(9),1860-1863.
6. Awad, W. A., Ghareeb, K., Abdel-Raheem, S., & Bohm, J. (2009). Effects of dietary inclusion of probiotic and synbiotic on growth performance, organ weights, and intestinal histomorphology of broiler chickens. Poultry Science, 88(1), 49-56. [DOI:10.3382/ps.2008-00244]
7. Cross, D., McDevitt, R., Hillman, K., & Acamovic, T. (2007). The effect of herbs and their associated essential oils on performance, dietary digestibility and gut microflora in chickens from 7 to 28 days of age. British Poultry Science, 48(4), 496-506. .
https://doi.org/10.1080/00071660701463221 [DOI:10.1080/00071660701463221.]
8. Dastar, B., Khaksafidi, A., & Mostafalou, Y. (2008). Effect of probiotic Thepax and dietary protein level on the performance of broiler chicks. Journal of Water and Soil Science, 12(43), 449-459
9. Davodzadeh, M., Tabatabaei, S., Mirzadeh, K., & Aghaei, A. (2020). Effect of different levels of dietary vitamin A on the embryonic mortality stage, steroidal hormone levels and reproductive organs in Japanese quail. Journal of Animal Research (Iranian Journal of Biology), 33(1), 54-61.
10. Edris, M., & Jahaniyan, R. (2008). Determine of energy and protein requirements in japanese quail and ranje. Third congress of animal Science. Iran. Mashhad. [In persian]
11. Garcia, V., Catala-Gregori, P., Hernandez, F., Megias, M., & Madrid, J. (2007). Effect of formic acid and plant extracts on growth, nutrient digestibility, intestine mucosa morphology, and meat yield of broilers. Journal of applied poultry research, 16(4), 555-562. [DOI:10.3382/japr.2006-00116]
12. Ghiyasi, M., Rezaei, M., & Sayyahzadeh, H. (2007). Effect of prebiotic (Fermacto) in low protein diet on performance and carcass characteristics of broiler chicks. International Journal of Poultry Science, 6(9), 661-665. [DOI:10.3923/ijps.2007.661.665]
13. Grashorn, M. (2010). Use of phytobiotics in broiler nutrition-an alternative to infeed antibiotics. Journal of Animal and Feed Science, 19(3), 338-347. [DOI:10.22358/jafs/66297/2010]
14. Gulluce, M., Sahin, F., Sokmen, M. Ü. N. E. V. V. E. R., Ozer, H., Daferera, D., Sokmen, A. T. A. L. A. Y., ... & Ozkan, H. İ. C. A. B. İ. (2007). Antimicrobial and antioxidant properties of the essential oils and methanol extract from Mentha longifolia L. ssp. longifolia. Food Chemistry, 103(4), 1449-1456. [DOI:10.1016/j.foodchem.2006.10.061]
15. Hosseini-Vashan, S. J., Kihani-yazdi, H., Bolourian, S., & Afshari, M. (2024). Evaluation the effects of Microencapsulated medicinal plants extracts on growth performance, carcass components and immune response of broilers. Iranian Journal of Animal Science, 55(3), 401-418. [DOI:10.22059/ijas.2023.360254.653950. [In persian]]
16. Kaur, S., Mandal, A. B., Singh, K. B., & Narayan, R. (2006). Responses of growing Japanese quails (heavy body weight line) to graded levels of essential amino acid concentrations in diets with or without fishmeal. Journal of the Science of Food and Agriculture, 86(2), 320-327. [DOI:10.1002/jsfa.2324]
17. Khosravi, A., Boldaji, F., Dastar, B., & Hasani, S. (2008). The use of some feed additives as growth promoter in broilers nutrition. International Journal of Poultry Science, 7(11), 1095-1099. [DOI:10.3923/ijps.2008.1095.1099]
18. Lee, K. W., Everts, H., Kappert, H. J., Frehner, M., Losa, R., & Beynen, A. C. (2003). Effects of dietary essential oil components on growth performance, digestive enzymes and lipid metabolism in female broiler chickens. British Poultry Science, 44(3), 450-457. [DOI:10.1080/0007166031000085508]
19. Manafi, M., Hedayati, M., Khalaji, S., & Mohebi, F. (2017). Evaluating Effect of A Herbal Promoter Compound with Phosphoflavomycin Antibiotic on Performance, Biochemical Parameters, Intestinal Bacterial Load and Ileal Morphology of Layer Japanese Quails. Research Journal of Livestock Science, 30(115), 271-286. [DOI:10.22092/asj.2017.113281]
20. Mohammad Nejad, M., Rezaei, M., & Kazemi-Fard, M. (2022). Effect of dietary protein lowering and supplementation of peppermint extract on yield, carcass, blood parameters and microbial population of broiler chickens. Research on Animal Production, 13(37), 52-63.
https://doi.org/10.52547/rap.13.37.52 [DOI:10.52547/rap.13.37.52 [In Persian]]
21. Najafi, P., & Torki, M. (2010). Performance, blood metabolites and immunocompetaence of broiler. J. Journal of Animal and Veterinary Advances, 9(7), 1164-1168. [DOI:10.3923/javaa.2010.1164.1168]
22. Naseri Harsini, R., Maddahian, A., Saadat Mirghadim, S. M., & Dehghanzadeh, H. (2024). The use of medicinal plants in improving the health and safety of poultry. Technology of Medicinal and Aromatic Plants of Iran, 6(1), 31-13. [DOI:10.22092/mpt.2024.365879.1154]
23. National Research Council. (1994) Nutrient Requirement for Poultry. 9th Ed. National Academy press, Washington, DC, USA.
24. Parsa, B., Karimi, A., Nemati, Z., & Kianifard, D. (2025). Effects of Fennel and Ginger Extract Supplementation on Reproductive Performance, Serum Biochemistry, and Histology Traits of Testis in Japanese Quails [Research]. Research on Animal Production, 16(2), 78-91.
https://doi.org/10.61882/rap.2024.1472 [DOI:10.61882/rap.2024.1472 [In Persian]]
25. Pelicano, E. R. L., Souza, P. d., Souza, H. d., Figueiredo, D., Boiago, M., Carvalho, S., & Bordon, V. (2005). Intestinal mucosa development in broiler chickens fed natural growth promoters. Brazilian Journal of Poultry Science, 7, 221-229. [DOI:10.1590/S1516-635X2005000400005]
26. Rezaei, M., Moghaddam, H. N., Reza, J. P., & Kermanshahi, H. (2004). The effects of dietary protein and lysine levels on broiler performance, carcass characteristics and N excretion. International Journal of Poultry Science, 3(2), 148-152. [DOI:10.3923/ijps.2004.148.152]
27. Sahin, T., Kaya, I., Unal, Y., & Elmali, D. A. (2008). Dietary supplementation of probiotic and prebiotic combination (Combiotics) on performance, carcass quality and blood parameters in growing quails. Journal of Animal and Veterinary Advances, 7(11), 1370-1373.
28. seraji, H., Hosseini-Vashan, H., Afzali, N., Namayi, M., & Allahressan, A. (2015). Effect of water extract of Hypericum perforatum on performance, abdominal fat and blood biochemical parameters of broiler chicken. Research Journal of Livestock Science, 28(106), 133-146. [DOI:10.22092/asj.2015.101355]
29. Sharifi, M., Shams Shargh, M., Dastar, B., & Hasani, S. (2010). Effect of Different Levels of Dietary Protein and Synbiotic on Performance and Carcass Characteristics of Japanese Quail [Research]. Research On Animal Production, 1(1), 55-70. http://rap.sanru.ac.ir/article-1-157-en.html
30. Willis, W. L., Isikhuemhen, O. S., & Ibrahim, S. A. (2007). Performance assessment of broiler chickens given mushroom extract alone or in combination with probiotics. Poultry Science, 86(9), 1856-1860. [DOI:10.1093/ps/86.9.1856]
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
