دوره 17، شماره 1 - ( بهار 1405 )
جلد 17 شماره 1 صفحات 185-175 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Salehifar E, Khosravi A, Bahari Kashani R. (2026). The Effect of Purslane Seed (Portulaca oleracea) and Saccharomyces cerevisiae Yeast on the Performance, Intestinal Morphology, and Gastrointestinal pH in Japanese Quails. Res Anim Prod. 17(1), 175-185. doi:10.61882/rap.2026.1563
URL: http://rap.sanru.ac.ir/article-1-1563-fa.html
URL: http://rap.sanru.ac.ir/article-1-1563-fa.html
صالحی فر احسان، خسروی عاطفه، بهاری کاشانی رضا.(1405). اثر بذر خرفه (Portulaca oleracea) و مخمر Saccharomyces cerevisiae بر عملکرد، کیفیت تخم، فراسنجه های خونی، ریخت شناسی روده و pH دستگاه گوارش در بلدرچین ژاپنی تخم گذار پژوهشهاي توليدات دامي 17 (1) :185-175 10.61882/rap.2026.1563
1- گروه مهندسی کشاورزی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
چکیده: (445 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: افزایش نگرانی نسبت به مقاومت های ضدمیکروبی و تبعات استفاده بلند مدت از آنتیبیوتیک ها در صنعت طیور، توجه را به جایگزین های طبیعی و ایمن جلب کرده است. دو راهکار پر کاربرد در این زمینه، افزودنی های گیاهی سرشار از ترکیبات زیست فعال و پروبیوتیک ها هستند که می توانند با بهبود تعادل میکروبی روده، تقویت وضعیت اکسیداتیو و ارتقای کارایی گوارش، سلامت و بازده تولید را ارتقا دهند. گیاه خرفه (Portulaca oleracea) بهسبب دارا بودن اسید های چرب غیر اشباع امگا-۳، فلاونوئید ها و پلیفنول ها، ویتامین ها و املاح، خواص آنتی اکسیدانی، ضد التهابی و ضد میکروبی دارد. از سوی دیگر، مخمر saccharomyces cerevisiae به عنوان مخمر شناخته شده با توانایی بهبود تعادل میکروفلور، افزایش هضم و جذب و تحریک ایمنی مخاطی مطرح است. بلدرچین ژاپنی (Coturnix japonica) به دلیل رشد سریع و ضریب تبدیل مناسب، مدل مناسبی برای ارزیابی اثرات تغذیه ای این ترکیبات به شمار میرود. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر سطوح مختلف پودر بذر خرفه و مخمر S. cerevisiae بر عملکرد تولیدی،کیفیت تخم، ویژگی های لاشه، pH دستگاه گوارش، جمعیت میکروبی روده، فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی و شاخص های بیوشیمیایی خون و ریخت شناسی روده در بلدرچین بود.
مواد و روش ها: آزمایش بهصورت طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار و پنج تکرار اجرا شد؛ هر تکرار شامل ۱۰ قطعه بلدرچین ژاپنی نر و ماده همسن بود. تیمار ها عبارت بودند از ۱) جیره پایه (شاهد)، ۲( جیره پایه + ۱ درصد پودر بذر خرفه، ۳) جیره پایه + ۲ درصد پودر بذر خرفه، و ۴) جیره پایه + 0/5 درصد مخمر S. cerevisiae جیرهها مطابق توصیههای NRC (1994) بهصورت ایزوکالریک و ایزونیتروژن فرموله شدند. دوره پرورشی ۴۲ روز بود. در پایان دوره، شاخص های عملکردی شامل وزن نهایی، افزایش وزن روزانه، و مصرف خوراک ثبت شدند و ضریب تبدیل غذایی محاسبه شد. برای ارزیابی اجزای لاشه، پس از کشتار، درصد لاشه، کبد، قلب، چربی بطنی و سنگدان در دو پرنده از هر تکرار اندازهگیری شدند. نمونه برداری از محتویات روده برای شمارش Escherichia coli و .Lactobacillus spp انجام گرفت و pH محتوای روده با pH متر دیجیتال اندازهگیری شد. وضعیت اکسیداتیو و بیوشیمی خون با سنجش مالون دی آلدئید، فعالیت سوپراکسید دیسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز، و نیز کلسترول تام، تریگلیسرید، HDL، LDL و آنزیم های کبدی ارزیابی شد. برای بررسی ریخت شناسی، مقاطع بافتی دوازدهه و ایلئوم رنگ آمیزی شده با هماتوکسیلین–ائوزین تهیه و ارتفاع پرز، عمق کریپت و نسبت پرز به کریپت اندازه گیری گردیدند. دادهها با نرمافزار SAS و آزمون دانکن در سطح ۵ درصد مقایسه شدند.
یافته ها: افزودن ۲ درصد پودر بذر خرفه، کاهش معنی دار شمارش ای. کولای را تا حدود ۱۶۰۰ واحد و افزایش چشمگیر لاکتوباسیلوس ها را تا حدود ۲۳۵۰۰ واحد نسبت به شاهد رقم زد. تیمار حاوی مخمر S. cerevisiae نیز کاهش قابل توجه ای. کولای و افزایش لاکتوباسیلوس ها را نشان داد، هر چند که شدت اثر آن از تیمار ۲ درصد خرفه کمتر بود. ارزیابی اجزای لاشه نشان داد که افزودن خرفه و مخمر بر درصد لاشه و اغلب اندام ها اثر معنی داری نداشت؛ با اینحال، درصد کبد در تیمار ۲ درصد خرفه نسبت به شاهد به طور معنیدار کاهش یافت که میتواند منعکس کننده تعدیل بار چربی و بهبود وضعیت متابولیکی باشد. pH محتوای روده در تیمار های دریافت کننده خرفه و مخمر کاهش یافت و بیشترین افت pH در تیمار مخمر مشاهده شد؛ وضعیتی که به نفع استقرار باکتری های اسید دوست مانند لاکتوباسیلوس ها تلقی می شود. در سطح سیستمیک، تیمار ۲ درصد خرفه سبب کاهش مالون الدئید و افزایش فعالیت آنزیم های کبدی شد که بیانگر تقویت ظرفیت ضد اکسایشی و کاهش پر اکسیداسیون لیپیدی است. همین تیمار باعث بهبود پروفایل چربی خون شد؛ به گونه ای که کلسترول تام، تری گلیسرید و LDL کاهش و HDL افزایش یافت. در بررسی بافت شناسی، افزودن ۱ و ۲ درصد خرفه ارتفاع پرز و نسبت پرز به کریپت را در دوازدهه و ایلئوم افزایش و عمق کریپت را کاهش داد؛ شاخص هایی که معمولاً با افزایش سطح جذب و کارایی گوارش همبستگی دارند. مخمر نیز اثرات مثبتی بر این متغیرها داشت، اما تیمار حاوی 2 درصد خرفه افزایش معنی داری در این شاخص ها نسبت به مخمر ایجاد کرد. برآیند این نتایج نشان می دهد که هر دو افزودنی قادر به تعدیل محیط روده و تقویت جمعیت های مفید هستند، ولی بذر خرفه در سطح ۲ درصد هم زمان بهبود های میکروبی، بافتی و بیوشیمیایی گسترده تری ایجاد کرد. همچنین، افزودن 2 درصد پودر بذر خرفه موجب بهبود معنی دار شاخص های کیفیت تخم شامل افزایش واحد هاو، افزایش ضخامت پوسته و بهبود شاخص زرده نسبت به تیمار شاهد شد، در حالیکه تیمار مخمر نیز بهبود نسبی ایجاد کرد اما معنیدار نبود. ترکیبات زیست فعال موجود در بذر خرفه—از امگا‑۳ تا فلاونوئید ها و پلیفنول ها میتوانند سازوکار اثرات مشاهده شده را توضیح دهند. اسید های چرب امگا‑۳ با تعدیل مسیر های التهابی و بهبود یکپارچگی غشا، همراه با ترکیبات فنلیِ پاک کننده رادیکال های آزاد، به کاهش استرس اکسیداتیو و حفاظت از اپیتلیوم روده کمک می کنند. در چنین بستری، کاهش pH و افزایش اسیدهای آلی تولیدیِ میکروفلور مفید، رقابت را به زیان پاتوژن هایی مانند ای. کولای تغییر می دهند و جذب مواد مغذی را تسهیل می کنند. S. cerevisiae نیز با تولید متابولیتهای مفید و بهبود فعالیت آنزیمی روده، پایداری اکوسیستم میکروبی را تقویت می کند؛ هرچند که در این مطالعه دامنه اثر آن نسبت به ۲ درصد خرفه محدودتر بود.
نتیجه گیری: نتایج نشان می دهند که استفاده از پودر بذر خرفه، بهویژه در سطح ۲ درصد، با بهبود تعادل میکروفلور مفید، کاهش ای. کولای، افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی، کاهش پراکسیداسیون لیپیدی، اصلاح پروفایل لیپیدی خون و بهینه سازی معماری پرزهای روده، وضعیت گوارشی و سلامت عمومی بلدرچین ژاپنی را ارتقا می دهد. مخمر S. cerevisiae نیز در بهبود فلور روده و کاهش pH مؤثر بود، اما در برخی شاخص ها از جمله شاخص های بافت شناسی و بیوشیمیایی از تیمار ۲ درصد خرفه عقب تر ماند. بنابر این، بذر خرفه می تواند بهعنوان افزودنی خوراکی گیاهی کارآمد برای بهبود سلامت و کارایی پرورشی بلدرچین ها پیشنهاد شود و در کاهش وابستگی به آنتیبیوتیک ها نقش داشته باشد. پیشنهاد می شود که در پژوهش های آینده، بررسی سطوح بالاتر یا ترکیب هم زمان بذر خرفه با مخمر ها و نیز پایش طولانی مدت شاخص های تولیدی و ایمنی مدنظر قرار گیرد تا دامنه دوز–پاسخ و پایداری اثرات روشن تر شود.
مقدمه و هدف: افزایش نگرانی نسبت به مقاومت های ضدمیکروبی و تبعات استفاده بلند مدت از آنتیبیوتیک ها در صنعت طیور، توجه را به جایگزین های طبیعی و ایمن جلب کرده است. دو راهکار پر کاربرد در این زمینه، افزودنی های گیاهی سرشار از ترکیبات زیست فعال و پروبیوتیک ها هستند که می توانند با بهبود تعادل میکروبی روده، تقویت وضعیت اکسیداتیو و ارتقای کارایی گوارش، سلامت و بازده تولید را ارتقا دهند. گیاه خرفه (Portulaca oleracea) بهسبب دارا بودن اسید های چرب غیر اشباع امگا-۳، فلاونوئید ها و پلیفنول ها، ویتامین ها و املاح، خواص آنتی اکسیدانی، ضد التهابی و ضد میکروبی دارد. از سوی دیگر، مخمر saccharomyces cerevisiae به عنوان مخمر شناخته شده با توانایی بهبود تعادل میکروفلور، افزایش هضم و جذب و تحریک ایمنی مخاطی مطرح است. بلدرچین ژاپنی (Coturnix japonica) به دلیل رشد سریع و ضریب تبدیل مناسب، مدل مناسبی برای ارزیابی اثرات تغذیه ای این ترکیبات به شمار میرود. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر سطوح مختلف پودر بذر خرفه و مخمر S. cerevisiae بر عملکرد تولیدی،کیفیت تخم، ویژگی های لاشه، pH دستگاه گوارش، جمعیت میکروبی روده، فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی و شاخص های بیوشیمیایی خون و ریخت شناسی روده در بلدرچین بود.
مواد و روش ها: آزمایش بهصورت طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار و پنج تکرار اجرا شد؛ هر تکرار شامل ۱۰ قطعه بلدرچین ژاپنی نر و ماده همسن بود. تیمار ها عبارت بودند از ۱) جیره پایه (شاهد)، ۲( جیره پایه + ۱ درصد پودر بذر خرفه، ۳) جیره پایه + ۲ درصد پودر بذر خرفه، و ۴) جیره پایه + 0/5 درصد مخمر S. cerevisiae جیرهها مطابق توصیههای NRC (1994) بهصورت ایزوکالریک و ایزونیتروژن فرموله شدند. دوره پرورشی ۴۲ روز بود. در پایان دوره، شاخص های عملکردی شامل وزن نهایی، افزایش وزن روزانه، و مصرف خوراک ثبت شدند و ضریب تبدیل غذایی محاسبه شد. برای ارزیابی اجزای لاشه، پس از کشتار، درصد لاشه، کبد، قلب، چربی بطنی و سنگدان در دو پرنده از هر تکرار اندازهگیری شدند. نمونه برداری از محتویات روده برای شمارش Escherichia coli و .Lactobacillus spp انجام گرفت و pH محتوای روده با pH متر دیجیتال اندازهگیری شد. وضعیت اکسیداتیو و بیوشیمی خون با سنجش مالون دی آلدئید، فعالیت سوپراکسید دیسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز، و نیز کلسترول تام، تریگلیسرید، HDL، LDL و آنزیم های کبدی ارزیابی شد. برای بررسی ریخت شناسی، مقاطع بافتی دوازدهه و ایلئوم رنگ آمیزی شده با هماتوکسیلین–ائوزین تهیه و ارتفاع پرز، عمق کریپت و نسبت پرز به کریپت اندازه گیری گردیدند. دادهها با نرمافزار SAS و آزمون دانکن در سطح ۵ درصد مقایسه شدند.
یافته ها: افزودن ۲ درصد پودر بذر خرفه، کاهش معنی دار شمارش ای. کولای را تا حدود ۱۶۰۰ واحد و افزایش چشمگیر لاکتوباسیلوس ها را تا حدود ۲۳۵۰۰ واحد نسبت به شاهد رقم زد. تیمار حاوی مخمر S. cerevisiae نیز کاهش قابل توجه ای. کولای و افزایش لاکتوباسیلوس ها را نشان داد، هر چند که شدت اثر آن از تیمار ۲ درصد خرفه کمتر بود. ارزیابی اجزای لاشه نشان داد که افزودن خرفه و مخمر بر درصد لاشه و اغلب اندام ها اثر معنی داری نداشت؛ با اینحال، درصد کبد در تیمار ۲ درصد خرفه نسبت به شاهد به طور معنیدار کاهش یافت که میتواند منعکس کننده تعدیل بار چربی و بهبود وضعیت متابولیکی باشد. pH محتوای روده در تیمار های دریافت کننده خرفه و مخمر کاهش یافت و بیشترین افت pH در تیمار مخمر مشاهده شد؛ وضعیتی که به نفع استقرار باکتری های اسید دوست مانند لاکتوباسیلوس ها تلقی می شود. در سطح سیستمیک، تیمار ۲ درصد خرفه سبب کاهش مالون الدئید و افزایش فعالیت آنزیم های کبدی شد که بیانگر تقویت ظرفیت ضد اکسایشی و کاهش پر اکسیداسیون لیپیدی است. همین تیمار باعث بهبود پروفایل چربی خون شد؛ به گونه ای که کلسترول تام، تری گلیسرید و LDL کاهش و HDL افزایش یافت. در بررسی بافت شناسی، افزودن ۱ و ۲ درصد خرفه ارتفاع پرز و نسبت پرز به کریپت را در دوازدهه و ایلئوم افزایش و عمق کریپت را کاهش داد؛ شاخص هایی که معمولاً با افزایش سطح جذب و کارایی گوارش همبستگی دارند. مخمر نیز اثرات مثبتی بر این متغیرها داشت، اما تیمار حاوی 2 درصد خرفه افزایش معنی داری در این شاخص ها نسبت به مخمر ایجاد کرد. برآیند این نتایج نشان می دهد که هر دو افزودنی قادر به تعدیل محیط روده و تقویت جمعیت های مفید هستند، ولی بذر خرفه در سطح ۲ درصد هم زمان بهبود های میکروبی، بافتی و بیوشیمیایی گسترده تری ایجاد کرد. همچنین، افزودن 2 درصد پودر بذر خرفه موجب بهبود معنی دار شاخص های کیفیت تخم شامل افزایش واحد هاو، افزایش ضخامت پوسته و بهبود شاخص زرده نسبت به تیمار شاهد شد، در حالیکه تیمار مخمر نیز بهبود نسبی ایجاد کرد اما معنیدار نبود. ترکیبات زیست فعال موجود در بذر خرفه—از امگا‑۳ تا فلاونوئید ها و پلیفنول ها میتوانند سازوکار اثرات مشاهده شده را توضیح دهند. اسید های چرب امگا‑۳ با تعدیل مسیر های التهابی و بهبود یکپارچگی غشا، همراه با ترکیبات فنلیِ پاک کننده رادیکال های آزاد، به کاهش استرس اکسیداتیو و حفاظت از اپیتلیوم روده کمک می کنند. در چنین بستری، کاهش pH و افزایش اسیدهای آلی تولیدیِ میکروفلور مفید، رقابت را به زیان پاتوژن هایی مانند ای. کولای تغییر می دهند و جذب مواد مغذی را تسهیل می کنند. S. cerevisiae نیز با تولید متابولیتهای مفید و بهبود فعالیت آنزیمی روده، پایداری اکوسیستم میکروبی را تقویت می کند؛ هرچند که در این مطالعه دامنه اثر آن نسبت به ۲ درصد خرفه محدودتر بود.
نتیجه گیری: نتایج نشان می دهند که استفاده از پودر بذر خرفه، بهویژه در سطح ۲ درصد، با بهبود تعادل میکروفلور مفید، کاهش ای. کولای، افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی، کاهش پراکسیداسیون لیپیدی، اصلاح پروفایل لیپیدی خون و بهینه سازی معماری پرزهای روده، وضعیت گوارشی و سلامت عمومی بلدرچین ژاپنی را ارتقا می دهد. مخمر S. cerevisiae نیز در بهبود فلور روده و کاهش pH مؤثر بود، اما در برخی شاخص ها از جمله شاخص های بافت شناسی و بیوشیمیایی از تیمار ۲ درصد خرفه عقب تر ماند. بنابر این، بذر خرفه می تواند بهعنوان افزودنی خوراکی گیاهی کارآمد برای بهبود سلامت و کارایی پرورشی بلدرچین ها پیشنهاد شود و در کاهش وابستگی به آنتیبیوتیک ها نقش داشته باشد. پیشنهاد می شود که در پژوهش های آینده، بررسی سطوح بالاتر یا ترکیب هم زمان بذر خرفه با مخمر ها و نیز پایش طولانی مدت شاخص های تولیدی و ایمنی مدنظر قرار گیرد تا دامنه دوز–پاسخ و پایداری اثرات روشن تر شود.
فهرست منابع
1. Abd El-Hack, M. E., Alabdali, A. Y. M., Aldhalmi, A. K., Reda, F. M., Bassiony, S. S., Selim, S., El-Saadony, M. T., & Alagawany, M. (2022). Impacts of Purslane (Portulaca oleracea) extract supplementation on growing Japanese quails' growth, carcass traits, blood indices, nutrients digestibility and gut microbiota. AMB Express, 11, 31.
https://doi.org/10.1016/j.psj.2022.102166 [DOI:10.1186/s13568-021-01289-8.]
2. Adli, D. N., van den Brand, H., & Kemp, B. (2025). Dose-dependent effects of probiotics on the reproductive performance, egg characteristics, and breeder performance in poultry: A meta-analysis. Poultry Science, 104(2), 102345. [ [DOI:10.1016/j.psj.2024.102345].]
3. Ahmed, H. M., & El-Sayed, M. S. (2023). Effects of natural antioxidants on oxidative stress and immune response in poultry: A review. Poultry Science Journal, 102(5), 1201-1215. [DOI:10.1016/j.psj.2023.02.005.]
4. Apajalahti, J., Kettunen, A., & Graham, H. (2004). Characteristics of the gastrointestinal microbial communities, with special reference to the chicken. World's Poultry Science Journal, 60(2), 223-232.
https://doi.org/10.1079/WPS20040017 [DOI:10.1079/WPS200404.]
5. Awad, W. A., Ghareeb, K., Abdel-Raheem, S., & Bohm, J. (2010). Effects of dietary inclusion of probiotic and synbiotic on growth performance, organ weights, and intestinal histomorphology of broiler chickens. Poultry Science, 89(1), 69-76.
https://doi.org/10.3382/ps.2008-00244 [DOI:10.3382/ps.2009-00444.]
6. Bai, X., Zhang, H., Ren, S., & Luo, H. (2020). Portulaca oleracea L. extracts attenuate oxidative stress and liver injury in high-fat diet-induced obese mice. Journal of Functional Foods, 64, 103693. [DOI:10.1016/j.jff.2019.103693.]
7. Caspary, W. F. (1992). Physiology and pathophysiology of intestinal absorption. American Journal of Clinical Nutrition, 55(1), 299S-308S.
https://doi.org/10.1093/ajcn/55.1.299s [DOI:10.1093/ajcn/55.1.299s.]
8. Chen, J., He, J., Hamm, L., Batuman, V., Whelton, P. K., & He, J. (2012). Dietary antioxidant capacity and risk of type 2 diabetes in US adults. The Journal of Nutrition, 142(1), 63-68. [DOI:10.3945/jn.111.147660.]
9. Chen, X., Wang, Y., & Li, J. (2020). Effects of herbal supplements on gut microbiota and growth performance in poultry: A review. Poultry Science, 99(8), 3626-3634. [DOI:10.1016/j.psj.2020.04.002.]
10. Chen, X., Zhao, J., & Li, Y. (2023). Gut microbiota modulation by dietary interventions in poultry: Focus on lactic acid bacteria and pathogenic bacteria interactions. Frontiers in Microbiology, 14, 1084321. [DOI:10.3389/fmicb.2023.1084321.]
11. El-Neweshy, M. S., El-Sayed, Y. S., & Megahed, H. A. (2019). Hypolipidemic and antioxidant effects of purslane seeds in experimental hypercholesterolemia in rats. BMC Complementary and Alternative Medicine, 19, 25. [DOI:10.1186/s12906-019-2436-0.]
12. Fossati, P., & Prencipe, L. (1982). Serum triglycerides determined colorimetrically with an enzyme that produces hydrogen peroxide. Clinical Chemistry, 28(10), 2077-2080. [DOI:10.1093/clinchem/28.10.2077]
13. Frontiers in Veterinary Science. (2023). Alternative to antibiotic growth promoters. Frontiers in Veterinary Science. [DOI:10.3389/fvets.2023.1259426.]
14. Gao, J., Zhang, H. J., Yu, S. H., Wu, S. G., Yoon, I., Quigley, J., Gao, Y. P., & Qi, G. H. (2017). Effects of yeast culture supplementation on growth performance, intestinal health, and immune response of broilers challenged with Salmonella enterica serovar Typhimurium. Poultry Science, 96(5), 1516-1525. [DOI:10.3382/ps/pew472.]
15. Gao, J., Zhang, H. J., Yu, S. H., Wu, S. G., Yoon, I., Quigley, J., Gao, Y. P., & Qi, G. H. (2008). Effects of yeast culture in broiler diets on performance and immunomodulatory functions. Poultry Science, 87(7), 1377-1384.
https://doi.org/10.3382/ps.2007-00418 [DOI:10.3382/ps.2007-00418.]
16. Ghorbani, A., Esmaeilizadeh, M., & Shafiei, M. (2020). Hepatoprotective effects of medicinal plants: A review. Iranian Journal of Basic Medical Sciences, 23(9), 1231-1248. [DOI:10.22038/ijbms.2020.45320.10838.]
17. Habibian, M., Sadeghi, A., & Karimi, A. (2016). The effects of Purslane (Portulaca oleracea L.) powder on growth performance, carcass characteristics, antioxidant status, and blood metabolites in broiler chickens. Livestock Science, 184, 35-40.
https://doi.org/10.1016/j.livsci.2015.12.003 [DOI:10.1016/j.livsci.2015.12.003.]
18. Khan, R. U., & Iqbal, Z. (2016). The role of probiotics in the poultry industry. Poultry Science, 95(7), 1477-1485. [DOI:10.3382/ps/pew103.]
19. Khodaei Motlagh, M., Ghasemi, H. A., & Salehi Zadeh, A. (2023). Effects of different levels of a combined supplement containing probiotic, prebiotic and enzyme on productive performance, blood metabolites, hormonal profile and antioxidant status in laying hens. Research on Animal Production, 13(38), 128-137. [In Persian] [DOI:10.52547/rap.13.38.128]
20. Kumar, A., Singh, R., & Verma, A. (2024). Probiotics in poultry nutrition: Mechanisms and applications for gut health and performance. Animal Feed Science and Technology, 310, 115671. [DOI:10.1016/j.anifeedsci.2024.115671.]
21. Li, J., Zhang, L., Wu, T., & Wang, S. (2022). Phytochemical composition and hepatoprotective effects of Portulaca oleracea L. in animal models. Phytotherapy Research, 36(2), 845-857. [DOI:10.1002/ptr.7352.]
22. Li, S., Zhang, Q., & Wang, L. (2024). Intestinal morphology and nutrient absorption improvements in poultry by phytogenic feed additives: A meta-analysis. Journal of Animal Science and Biotechnology, 15(1), 23. [DOI:10.1186/s40104-024-01358-2.]
23. Montagne, L., Pluske, J. R., & Hampson, D. J. (2003). A review of interactions between dietary fibre and the intestinal mucosa, and their consequences on digestive health in young non-ruminant animals. Animal Feed Science and Technology, 108(1-4), 95-117.
https://doi.org/10.1016/S0377-8401(03)00163-9 [DOI:10.1016/S0377-8401(03)00163-9.]
24. NRC. (1994). Nutrient requirements of poultry (9th rev. ed.). National Academies Press.
25. Ohkawa, H., Ohishi, N., & Yagi, K. (1979). Assay for lipid peroxides in animal tissues by thiobarbituric acid reaction. Analytical Biochemistry, 95(2), 351-358.
https://doi.org/10.1016/0003-2697(79)90738-3 [DOI:10.1016/0003-2697(79)90738-3.]
26. Paglia, D. E., & Valentine, W. N. (1967). Studies on the quantitative and qualitative characterization of erythrocyte glutathione peroxidase. Journal of Laboratory and Clinical Medicine, 70(1), 158-169.
27. Pluske, J. R., Williams, I. H., & Aherne, F. X. (1997). Maintenance of villous height and crypt depth in piglets by providing continuous nutrition after weaning. Animal Science, 64(1), 163-172.
https://doi.org/10.1017/S1357729800014417 [DOI:10.1017/S1357729800009366.]
28. Pourangha A, Mirakzehi M T, Saleh H. (2024). Effects of Supplementation of Inulin and Yeast Autolysate (Saccharomyces cerevisiae) on the Productive Performance, Egg Quality, Intestinal Morphology, and Microflora of Laying Japanese quails. Research on Animal Prodoction. 15(4), 24-35. doi:10.61186/rap.15.4.24. [In Persian] [DOI:10.61186/rap.15.4.24]
29. Rehman, H., Chen, X., Shahid, M., & Wang, S. (2020). Probiotics in poultry nutrition: Mechanisms of action and their potential application in the poultry industry. Frontiers in Veterinary Science, 7, 252. [DOI:10.3389/fvets.2020.00252.]
30. Rehman, H., Hellweg, P., Taras, D., & Zentek, J. (2007). Effects of dietary inulin on the intestinal short chain fatty acids and microbial ecology in broiler chickens as revealed by denaturing gradient gel electrophoresis. Poultry Science, 86(4), 755-759.
https://doi.org/10.3382/ps.2007-00271 [DOI:10.1093/ps/86.4.755.]
31. Reitman, S., & Frankel, S. (1957). A colorimetric method for the determination of serum glutamic oxaloacetic and glutamic pyruvic transaminases. American Journal of Clinical Pathology, 28(1), [DOI:10.1093/ajcp/28.1.56]
32. Shahidi, F., & Ambigaipalan, P. (2015). Phenolics and polyphenolics in foods, beverages and spices: Antioxidant activity and health effects - A review. Journal of Functional Foods, 18, 820-897.
https://doi.org/10.1016/j.jff.2015.06.018 [DOI:10.1016/j.jff.2015.06.018.]
33. Shehata, A. A., Yalçın, S., Latorre, J. D., Basiouni, S., Attia, Y. A., Abd El-Wahab, A., Visscher, C., El-Seedi, H. R., Huber, C., Hafez, H. M., Eisenreich, W., & Tellez-Isaias, G. (2022). Probiotics, prebiotics, and phytogenic substances for optimizing gut health in poultry. Microorganisms, 10(2), 395.
https://doi.org/10.3390/microorganisms10020395 [DOI:10.3390/microorganisms10020395.]
34. Sjofjan, O., Natsir, M. H., & Widodo, E. (2021). The effects of probiotics on the performance, egg quality and blood parameters of laying hens: A meta-analysis. Journal of Animal & Feed Sciences, 30(4), 301-311. [
https://doi.org/10.22358/jafs/133432/2021 [DOI:10.22358/jafs/136541/2021].]
35. Simopoulos, A. P. (2004). Omega-3 fatty acids and antioxidants in edible wild plants. Biological Research, 37(2), 263-277.
https://doi.org/10.4067/S0716-97602004000200013 [DOI:10.4067/S0716-97602004000200013.]
36. Smith, D. L., & Johnson, M. K. (2022). Alternatives to antibiotics in poultry production: Natural additives and their mechanisms. Poultry Science, 101(8), 101967.
https://doi.org/10.1016/j.psj.2022.101967 [DOI:10.1016/j.psj.2022.101967.]
37. Uni, Z., Noy, Y., & Sklan, D. (1999). Posthatch development of small intestinal function in the poult. Poultry Science, 78(2), 215-222.
https://doi.org/10.1093/ps/78.2.215 [DOI:10.1093/ps/78.2.215.]
38. Wang, C., Liu, Q., Ye, F., Tang, H., Xiong, Y., Wu, Y., Wang, L., Feng, X., Zhang, S., Wan, Y., & Huang, J. (2022). Dietary Purslane (Portulaca oleracea L.) promotes the growth performance of broilers by modulation of gut microbiota. AMB Express, 11, 31.
https://doi.org/10.1186/s13568-021-01190-z [DOI:10.1186/s13568-021-01289-8.]
39. Wang, H., Chen, J., & Liu, Y. (2023). Nutritional and functional properties of purslane seed powder as a phytogenic feed additive in poultry diets. Animal Nutrition, 9(1), 121-129. [DOI:10.1016/j.aninu.2023.01.005.]
40. Xu, Z., Knight, J. A., & Xu, H. (2018). Probiotics and gut microbiota modulation in poultry: Impacts on health and growth. Journal of Animal Science and Biotechnology, 9(1), 44. [DOI:10.1186/s40104-018-0264-3.]
41. Zhang, Z. F., Zhou, T. X., & Kim, I. H. (2016). Effects of dietary supplementation of probiotic, Clostridium butyricum, on growth performance, intestinal morphology, and immune response in broiler chickens. Poultry Science, 95(1), 84-89. [DOI:10.3382/ps/pev319.]
42. Zhao, L., Wang, G., Siegel, P., He, C., Wang, H., Zhao, W., & Wang, J. (2018). Quantitative genetic background of the microbiome of chickens and its association with host traits. Frontiers in Microbiology, 9, 2671. [DOI:10.3389/fmicb.2018.02671.]
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
