دوره 5، شماره 9 - ( بهار و تابستان 1393 )                   جلد 5 شماره 9 صفحات 69-82 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Samadi-Vaskasi H, Teimouri-Yansari A A, Golchin-Gelehdooni S, Taghavi-Kargan H. Effect of Iranian Clover Silage Processing With Easily Degradable Carbohydrates and Enzyme on Intake, Digestibility, Chewing Behavior and Body Weight Gain in Zell Sheep. rap. 2014; 5 (9) :69-82
URL: http://rap.sanru.ac.ir/article-1-395-fa.html
صمدی واسکسی حسین، تیموری یانسری اسد الله، گلچین گله دونی سبحان، تقوی کرگان حبیب. اثر سیلاژ شبدر ایرانی فرآوری شده با کربوهیدرات‌های سهل الهضم و آنزیم بر مصرف خوراک، قابلیت هضم، رفتار جویدن و افزایش وزن در گوسفند زل. پژوهشهاي توليدات دامي. 1393; 5 (9) :69-82

URL: http://rap.sanru.ac.ir/article-1-395-fa.html


دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
چکیده:   (1987 مشاهده)
      این مطالعه به منظور بررسی اثرات فرآوری سیلاژ شبدر ایرانی با کربوهیدرات­های سهل ­الهضم و آنزیم بر میزان مصرف خوراک، قابلیت هضم، رفتار جویدن و افزایش وزن در گوسفند زل طراحی و اجرا شد. 16 رأس بره نر زل مازندران با جیره کاملاً مخلوط (TMR) (درصد مادۀ خشک) شامل 40 درصد علوفه (25 درصد مواد سیلویی شبدر و 15 درصد کاه گندم) و 60 درصد کنسانتره تغذیه شدند. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی اجرا شد. جیره­های آزمایشی در 2 وعده در ساعت­های 7 و 19 به مدت 60 روز در اختیار دام­ها قرار گرفت. برای تعیین قابلیت هضم ظاهری جیره­ها، به مدت 5 روز نمونه­های خوراک و مدفوع جمع­آوری شدند. فعالیت­های نشخوار و مصرف خوراک به صورت دیداری برای 24 ساعت ثبت شدند. جهت محاسبه افزایش وزن هفتگی در پایان هر هفته دام­ها به صورت انفرادی وزن­کشی شدند. نتایج به دست آمده از این مطالعه نشان داد که بیشترین مقدار مصرف ماده خشک، مصرف خوراک روزانه به صورت اختیاری (As fed) و قابلیت هضم ظاهری مواد مغذی مربوط به تیمار حاوی ماده سیلویی عمل­آوری شده با تفاله چغندرقند و کمترین مقدار مربوط به تیمار حاوی ماده سیلویی عمل­آوری شده با آنزیم بود (0042/0 =P). بیشترین و کمترین افزایش وزن هفتگی به ترتیب در هفته چهارم و هفته سوم به دست آمد. در پایان دوره، تیمار حاوی ماده سیلویی عمل­آوری شده با تفاله چغندرقند (تیمار 3) بالاترین و تیمار حاوی ماده سیلویی عمل­آوری شده با آنزیم (تیمار 4) پایین­ترین افزایش وزن را دارا بودند. نتایج مشابهی برای افزایش وزن روزانه مشاهده شد. با بهبود کیفیت ماده سیلویی شبدر بوسیله عمل­آوری با کربوهیدرات­های سهل­الهضم زمان مصرف خوراک، نشخوار و کل فعالیت جویدن کاهش یافت، به گونه­ای که تیمار حاوی ماده سیلویی عمل­آوری شده با آرد جو (تیمار 2) کمترین و تیمار حاوی ماده سیلویی شاهد (تیمار 1) بیشترین زمان فعالیت جویدن را داشتند (35/0 =P). به طور کلی ماده سیلویی حاوی تفاله چغندرقند در بین تیمارهای شاهد، آرد جو و آنزیم بهترین اثر را روی صفات مورد اندازه­گیری در آزمایش یعنی مقدار مصرف خوراک، قابلیت هضم ظاهری خوراک، رفتار جویدن و افزایش وزن دام­ها داشت.
متن کامل [PDF 484 kb]   (1224 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۳/۸/۲۵ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۷/۱۲/۸ | پذیرش: ۱۳۹۳/۸/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۳/۸/۲۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پژوهشهای تولیدات دامی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Research On Animal Production(Scientific and Research)

Designed & Developed by : Yektaweb