تابستان
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
مهدیار غلامی1 
، منصور رضائی*1 ، محمد کاظمی فرد1، سهیل یوسفی1
، منصور رضائی*1 ، محمد کاظمی فرد1، سهیل یوسفی1
1- گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
چکیده: (734 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: امروزه، تراکم پرنده در سالن های پرورشی یکی از مهم ترین مسائل در صنعت پرورش جوجههای گوشتی است که میتواند سلامتی و عملکرد جوجههای گوشتی را تحت تاثیر قرار دهد. با افزایش تعداد پرنده در هر مترمربع می توان از فضای سالن پرورش به نحو مطلوب تری استفاده نمود، به شرط آن که تراکم زیاد تاثیر منفی بر سلامت، رفاه و عملکرد پرنده نداشته باشد. به منظور کاهش تنش، با افزایش سن پرنده و افزایش وزن، تراکم جوجه در سالن را باید کاهش داد. افزایش تراکم گله سبب کاهش وزن، مصرف خوراک و عملکرد جوجههای گوشتی میشود؛ همچنین، تراکم زیاد میتواند سبب ایجاد تنش شود که این امر نیز سبب کاهش عملکرد رشد و رفاه پرنده می شود. با افزایش تراکم، جریان هوا در سطح بدن پرنده کاهش می یابد و سبب بروز تنش گرمایی میشود. افزایش پرنده در هر مترمربع سبب کاهش فعالیت آن ها میشود که این امر باعث تورم بالشتک پا، زخم مفصل خرگوشی و پوست سینه میشود. شیوع سوختگی، التهاب بالشتک پا و مفصل خرگوشی در جوجههای گوشتی در تراکم زیاد به علت عدم وجود فضای کافی و کاهش تحرک پرنده است و همچنین کیفیت بستر نیز به سرعت کاهش می یابد. تراکم زیاد سبب ایجاد تنش اکسیداتیو در جوجههای گوشتی میشود. با افزودن بعضی از ویتامینها، مثل E،C و D3، میتوان تأثیرات منفی ناشی از تنش مربوط به تراکم را کاهش و کیفیت لاشه و عملکرد پرندگان را بهبود بخشید. ویتامین E با حذف کردن رادیکالهای آزاد از تخریب غشا سلول و نشت مواد داخل سلول به خارج و از بین بردن یکنواختی سلولها جلوگیری میکند. ویتامین C یک آنتی اکسیدان است و سبب بازسازی ویتامین E، ساخت کلاژن، بهبود وضعیت استخوان، افزایش وزن و مصرف خوراک در تراکم زیاد میشود. لذا، هدف از انجام این پژوهش، بررسی تاثیر افزودن ویتامینهای C و E در تراکمهای مختلف جوجه ریزی بر عملکرد، ویژگی های لاشه، فراسنجههای خون و جمعیت میکروبی سکوم جوجههای گوشتی بود.
مواد و روش ها: این تحقیق در بهار سال 1403 در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری انجام گرفت و به روش آزمایش فاکتوریل 2×2 در قالب طرح کاملًا تصادفی با 240 قطعه جوجه گوشتی نر سویه تجاری راس 308 یک روزه با چهار تیمار و چهار تکرار با تراکم 14 و 16 قطعه پرنده در هر مترمربع از واحد آزمایشی انجام شد. تیمارهای این تحقیق عبارت بودند از 1- تیمار با تراکم 14 قطعه جوجه در هر مترمربع بدون افزودن ویتامین C +E، 2- تیمار با تراکم 14 قطعه جوجه در هر مترمربع با افزودن ویتامین C + E، 3- تیمار با تراکم 16 قطعه جوجه در هر مترمربع بدون افزودن ویتامین C +E، و 4- تیمار با تراکم 16 قطعه در هر مترمربع با افزودن ویتامین E + C. همچنین در پایان آزمایش ویژگیهای لاشه، فراسنجههای خون و جمعیت میکروبی سکوم بررسی شد و عملکرد پرندگان در حین آزمایش به صورت دورهای مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج: تراکم 14 قطعه در هر مترمربع در دوره آغازین سبب افزایش مصرف خوراک و افزایش وزن شد (0.05>P). افزودن ویتامین های C +E در دوره آغازین سبب کاهش وزن شد (0.05>P). اثرات متقابل تراکم و افزودن ویتامین در دوره آغازین بر مصرف خوراک و در دوره آغازین و رشد بر افزایش وزن معنیدار بود (0.05>P). بیشترین مقدار مصرف خوراک و افزایش وزن در تیمار با تراکم 16 قطعه در هر متر مربع، با افزودن ویتامین های C+E در دوره آغازین مشاهده شد. در دوره رشد، بیشترین افزایش وزن مربوط به تیمار با تراکم 16 قطعه با افزودن ویتامین های C+E بود. تراکم 14 قطعه سبب کاهش درصد وزن بورس فابریسیوس شد (0.05>P). افزایش تراکم به 16 قطعه در هر مترمربع سبب افزایش غلظت گلوکز پلاسما در سن 21 روزگی شد (0.05>P) و همچنین اثر افزودن ویتامین های فوق در سن 21 روزگی سبب افزایش غلظت LDL پلاسما شد (0.05>P). اثرات متقابل تراکم و افزودن ویتامین در سن 21 روزگی سبب افزایش غلظت گلوکز پلاسما در تیمارهای با تراکم 16 قطعه با افزودن ویتامین شدند (0.05>P). اثر تراکم در سن 39 روزگی سبب افزایش غلظت HDL پلاسما و کاهش غلظت LDL پلاسما شد (0.05>P). اثرات متقابل تراکم 16 قطعه در هر متر مربع و افزودن ویتامین های C +E سبب افزایش غلظت HDL پلاسما در تراکمهای 14 و 16 قطعه با افزودن ویتامین شدند (0.05>P). اثر افزودن ویتامین سبب افزایش جمعیت باکتریهای کلیفرم شد (0.05>P). اثرات متقابل تراکم و افزودن ویتامین سبب افزایش جمعیت کلیفرمها در تیمارهایی که ویتامین مصرف کرده بودند شد (0.05>P). اثر تراکم و افزودن ویتامین و اثرات متقابل آنها بر نمرات بدنی (زخمهای بالشتک پا، مفصل خرگوشی، سوختگی سینه و زخمهای روده) جوجههای گوشتی معنیدار نبود. تراکم 14 قطعه سبب کاهش pH بستردر روز 38 پرورش شد (0.05>P). اثر متقابل تراکم و افزودن ویتامین در تیمار با تراکم 16 قطعه و افزودن ویتامین های C وE در سن 38 روزگی سبب کاهش pH بستر شد (0.05>P). افزایش تراکم به 16 قطعه در هر مترمربع و افزودن ویتامین های C وE بر عملکرد، ویژگیهای لاشه (وزن لاشه، ران، سینه، و چربی محوطه شکمی)، اندامها، و سلامت (نمرات بدنی) جوجههای گوشتی معنی دار نبود.
نتیجه گیری: به طور کلی، تراکم 16 قطعه در هر مترمربع با و بدون افزودن ویتامین های C و E، تا سن 42 روزگی تأثیر منفی بر عملکرد کل دوره، ویژگی های لاشه و سلامت جوجههای گوشتی سویه تجاری راس 308 نداشت.
مقدمه و هدف: امروزه، تراکم پرنده در سالن های پرورشی یکی از مهم ترین مسائل در صنعت پرورش جوجههای گوشتی است که میتواند سلامتی و عملکرد جوجههای گوشتی را تحت تاثیر قرار دهد. با افزایش تعداد پرنده در هر مترمربع می توان از فضای سالن پرورش به نحو مطلوب تری استفاده نمود، به شرط آن که تراکم زیاد تاثیر منفی بر سلامت، رفاه و عملکرد پرنده نداشته باشد. به منظور کاهش تنش، با افزایش سن پرنده و افزایش وزن، تراکم جوجه در سالن را باید کاهش داد. افزایش تراکم گله سبب کاهش وزن، مصرف خوراک و عملکرد جوجههای گوشتی میشود؛ همچنین، تراکم زیاد میتواند سبب ایجاد تنش شود که این امر نیز سبب کاهش عملکرد رشد و رفاه پرنده می شود. با افزایش تراکم، جریان هوا در سطح بدن پرنده کاهش می یابد و سبب بروز تنش گرمایی میشود. افزایش پرنده در هر مترمربع سبب کاهش فعالیت آن ها میشود که این امر باعث تورم بالشتک پا، زخم مفصل خرگوشی و پوست سینه میشود. شیوع سوختگی، التهاب بالشتک پا و مفصل خرگوشی در جوجههای گوشتی در تراکم زیاد به علت عدم وجود فضای کافی و کاهش تحرک پرنده است و همچنین کیفیت بستر نیز به سرعت کاهش می یابد. تراکم زیاد سبب ایجاد تنش اکسیداتیو در جوجههای گوشتی میشود. با افزودن بعضی از ویتامینها، مثل E،C و D3، میتوان تأثیرات منفی ناشی از تنش مربوط به تراکم را کاهش و کیفیت لاشه و عملکرد پرندگان را بهبود بخشید. ویتامین E با حذف کردن رادیکالهای آزاد از تخریب غشا سلول و نشت مواد داخل سلول به خارج و از بین بردن یکنواختی سلولها جلوگیری میکند. ویتامین C یک آنتی اکسیدان است و سبب بازسازی ویتامین E، ساخت کلاژن، بهبود وضعیت استخوان، افزایش وزن و مصرف خوراک در تراکم زیاد میشود. لذا، هدف از انجام این پژوهش، بررسی تاثیر افزودن ویتامینهای C و E در تراکمهای مختلف جوجه ریزی بر عملکرد، ویژگی های لاشه، فراسنجههای خون و جمعیت میکروبی سکوم جوجههای گوشتی بود.
مواد و روش ها: این تحقیق در بهار سال 1403 در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری انجام گرفت و به روش آزمایش فاکتوریل 2×2 در قالب طرح کاملًا تصادفی با 240 قطعه جوجه گوشتی نر سویه تجاری راس 308 یک روزه با چهار تیمار و چهار تکرار با تراکم 14 و 16 قطعه پرنده در هر مترمربع از واحد آزمایشی انجام شد. تیمارهای این تحقیق عبارت بودند از 1- تیمار با تراکم 14 قطعه جوجه در هر مترمربع بدون افزودن ویتامین C +E، 2- تیمار با تراکم 14 قطعه جوجه در هر مترمربع با افزودن ویتامین C + E، 3- تیمار با تراکم 16 قطعه جوجه در هر مترمربع بدون افزودن ویتامین C +E، و 4- تیمار با تراکم 16 قطعه در هر مترمربع با افزودن ویتامین E + C. همچنین در پایان آزمایش ویژگیهای لاشه، فراسنجههای خون و جمعیت میکروبی سکوم بررسی شد و عملکرد پرندگان در حین آزمایش به صورت دورهای مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج: تراکم 14 قطعه در هر مترمربع در دوره آغازین سبب افزایش مصرف خوراک و افزایش وزن شد (0.05>P). افزودن ویتامین های C +E در دوره آغازین سبب کاهش وزن شد (0.05>P). اثرات متقابل تراکم و افزودن ویتامین در دوره آغازین بر مصرف خوراک و در دوره آغازین و رشد بر افزایش وزن معنیدار بود (0.05>P). بیشترین مقدار مصرف خوراک و افزایش وزن در تیمار با تراکم 16 قطعه در هر متر مربع، با افزودن ویتامین های C+E در دوره آغازین مشاهده شد. در دوره رشد، بیشترین افزایش وزن مربوط به تیمار با تراکم 16 قطعه با افزودن ویتامین های C+E بود. تراکم 14 قطعه سبب کاهش درصد وزن بورس فابریسیوس شد (0.05>P). افزایش تراکم به 16 قطعه در هر مترمربع سبب افزایش غلظت گلوکز پلاسما در سن 21 روزگی شد (0.05>P) و همچنین اثر افزودن ویتامین های فوق در سن 21 روزگی سبب افزایش غلظت LDL پلاسما شد (0.05>P). اثرات متقابل تراکم و افزودن ویتامین در سن 21 روزگی سبب افزایش غلظت گلوکز پلاسما در تیمارهای با تراکم 16 قطعه با افزودن ویتامین شدند (0.05>P). اثر تراکم در سن 39 روزگی سبب افزایش غلظت HDL پلاسما و کاهش غلظت LDL پلاسما شد (0.05>P). اثرات متقابل تراکم 16 قطعه در هر متر مربع و افزودن ویتامین های C +E سبب افزایش غلظت HDL پلاسما در تراکمهای 14 و 16 قطعه با افزودن ویتامین شدند (0.05>P). اثر افزودن ویتامین سبب افزایش جمعیت باکتریهای کلیفرم شد (0.05>P). اثرات متقابل تراکم و افزودن ویتامین سبب افزایش جمعیت کلیفرمها در تیمارهایی که ویتامین مصرف کرده بودند شد (0.05>P). اثر تراکم و افزودن ویتامین و اثرات متقابل آنها بر نمرات بدنی (زخمهای بالشتک پا، مفصل خرگوشی، سوختگی سینه و زخمهای روده) جوجههای گوشتی معنیدار نبود. تراکم 14 قطعه سبب کاهش pH بستردر روز 38 پرورش شد (0.05>P). اثر متقابل تراکم و افزودن ویتامین در تیمار با تراکم 16 قطعه و افزودن ویتامین های C وE در سن 38 روزگی سبب کاهش pH بستر شد (0.05>P). افزایش تراکم به 16 قطعه در هر مترمربع و افزودن ویتامین های C وE بر عملکرد، ویژگیهای لاشه (وزن لاشه، ران، سینه، و چربی محوطه شکمی)، اندامها، و سلامت (نمرات بدنی) جوجههای گوشتی معنی دار نبود.
نتیجه گیری: به طور کلی، تراکم 16 قطعه در هر مترمربع با و بدون افزودن ویتامین های C و E، تا سن 42 روزگی تأثیر منفی بر عملکرد کل دوره، ویژگی های لاشه و سلامت جوجههای گوشتی سویه تجاری راس 308 نداشت.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
