1- گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
2- گروه علوم دام و طیور، پردیس فنی کشاورزی، دانشگاه تهران، پاکدشت، تهران، ایران
2- گروه علوم دام و طیور، پردیس فنی کشاورزی، دانشگاه تهران، پاکدشت، تهران، ایران
چکیده: (331 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: مرغهای تخم گذار توان ژنتیکی خود را زمانی نشان می دهند که تمام مواد مغذی مورد احتیاج را به طور کامل دریافت نمایند. امروزه نیاز های تغذیه ای در واقع به دلیل پیشرفت در برنامه های پرورش و انتخاب گسترده برای به حداکثر رساندن تولید افزایش یافته است. برآوردن این نیاز های غذایی مستلزم دریافت منابع غذایی با کیفیت بالا و بهینه سازی مواد مغذی کم مصرف جیره در مقادیر مناسب است. در سال های اخیر، ال-آرژنین از نظر فرآیند های آنابولیکی تغذیه ای به عنوان یک افزودنی خوراکی بالقوه بهدلیل عملکرد های متابولیکی آن برای ساخت پروتئین مورد توجه قرار گرفته است و به دلیل عملکرد اوریکوتلیسمی و چرخه اوره ناقص پرندگان، طیور کاملاً به منابع غذایی این اسید آمینه وابسته هستند. سولفات مس یک منبع کمیاب عنصر ضروری مس به دلیل فعالیت بیولوژیکی برای حفظ عملکرد و سلامت بدن است، زیرا نقش مهمی را بهعنوان کوفاکتور در سیتوکروم اکسیداز، لیزیل اکسیداز، سوپراکسید دیسموتاز، بتا هیدروکسیلاز و سرولوپلاسمین ایفا می کند و صفات مربوط به تولید تخم مرغ و وزن تخم مرغ را افزایش خواهد داد و مشکلات مربوط به سیستم اسکلتی را کاهش می دهد. بنا بر این، هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر مس و ال-آرژنین بر عملکرد، بلوغ فیزیولوژیکی و کیفیت تخم مرغ در آغاز دوره تولید مرغ های تخم گذار بود.
مواد و روش ها: جهت بررسی اثر افزودن سطوح مختلف مس و ال-آرژنین بر عملکرد تولیدی، بلوغ فیزیولوژیکی و صفات کیفی تخم مرغ در اوایل دوره تولید، مرغ های تخم گذار با استفاده از تعداد 288 قطعه مرغ تخمگذار سویه های لاین W-80 (سن 18 هفتگی) در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با آرایش فاکتوریل 3×2 شامل دو سطح عنصر مس (شامل 8 و 16 میلی گرم در کیلوگرم خوراک) و سه سطح اسیدآمینه ال-آرژنین (شامل سطح توصیه شده توسط راهنمای سویه، 20 درصد و 40 درصد بالاتر از سطح توصیه شده)، شش تکرار حاوی هشت قطعه پرنده به مدت 4 هفته درون قفس پرورش داده شدند. تخم مرغ های تولید شده روزانه جمع آوری و پس از توزین، درصد تخم گذاری، مصرف خوراک، ضریب تبدیل، میانگین وزن تخممرغ و شاخص شکل تخم مرغ بهطور هفتگی محاسبه شدند. در دو روز انتهای هر هفته، تخم مرغ های تولیدی هر واحد آزمایشی جمع آوری شدند و از نظر صفات کیفی نظیر ضخامت پوسته، وزن پوسته، درصد سفیده، واحد ها و غیره مورد آزمایش قرار گرفتند. مصرف خوراک واحد های آزمایشی از کسر خوراک مصرف شده در انتهای دوره از خوراک اختصاص داده شده در شروع دوره بر مبنای روز جوجه محاسبه شد. در پایان 21 هفتگی، متغیر های بلوغ شامل وزن و طول بدن، طول و عرض شانه، طول منقار (بالا و پایین)، طول گردن، طول بال، طول و قطر ساق پا، طول انگشتان پا و طول سیخک اندازه گیری شدند. دادهها در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با آرایش فاکتوریل 3×2 با نرمافزار SAS آنالیز شدند.
یافته ها: ارتفاع تاج پرندگانی که با جیرههای حاوی 8 و 16 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح 40 درصد بالاتر ال-آرژنین تغذیه شدند نسبت به جیره حاوی حاوی 8 میلی گرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح توصیه شده ال-آرژنین افزایش یافت (0/05 > P). قطر ساق پا پرندگانی که با جیره حاوی 8 میلیگرم در کیلوگرم سولفات مس با سطح 40 درصد بالاتر ال-آرژنین تغذیه شدند نسبت به جیره حاوی 16 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح 20 درصد بالاتر ال-آرژنین افزایش یافت (0/05 > P). درصد تخمگذاری پرندگانی که جیره حاوی 16 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح 40 درصد بالاتر ال-آرژنین دریافت کردند نسبت به جیره حاوی 8 میلی گرم در کیلوگرم سولفات مس با سطح توصیه شده ال-آرژنین افزایش یافت (0/05 > P). ضریب تبدیل خوراک پرندگانی که با جیره حاوی 16 میلیگرم در کیلوگرم سولفات مس با سطح 40 درصد بالاتر ال-آرژنین تغذیه شدند نسبت به جیرههای حاوی حاوی 8 میلی گرم در کیلوگرم سولفات مس با سطوح توصیه شده و 40 درصد بالاتر ال-آرژنین کاهش یافت (0/05 > P). شاخص شکل تخم مرغ پرندگانی که جیره حاوی 8 میلی گرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح 40 درصد بالاتر ال-آرژنین دریافت کردند نسبت به جیره حاوی 8 میلی گرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح توصیه شده ال-آرژنین افزایش یافت (0/05> P). مقاومت پوسته تخم مرغ پرندگانی که با جیره حاوی 16 میلی گرم در کیلوگرم سولفات مس با سطوح توصیه شده و 40 درصد بالاتر ال-آرژنین تغذیه شدند نسبت به جیره های حاوی حاوی 8 میلیگرم در کیلوگرم سولفات مس با سطح 20 درصد بالاتر ال-آرژنین افزایش یافت (0/05 > P).
نتیجه گیری: بر اساس نتایج این آزمایش، افزودن 16 میلیگرم مس بر کیلوگرم با 20 و 40 درصد بیشتر از حد توصیه شده ال-آرژنین به جیره مرحله تولید مرغ های تخم گذار اثرات مثبتی بر عملکرد شاخصهای کیفی تخم مرغ دارد و میتواند شاخص های بلوغ فیزیولوژیکی در این محدوده سنی را بهبود دهد.
مقدمه و هدف: مرغهای تخم گذار توان ژنتیکی خود را زمانی نشان می دهند که تمام مواد مغذی مورد احتیاج را به طور کامل دریافت نمایند. امروزه نیاز های تغذیه ای در واقع به دلیل پیشرفت در برنامه های پرورش و انتخاب گسترده برای به حداکثر رساندن تولید افزایش یافته است. برآوردن این نیاز های غذایی مستلزم دریافت منابع غذایی با کیفیت بالا و بهینه سازی مواد مغذی کم مصرف جیره در مقادیر مناسب است. در سال های اخیر، ال-آرژنین از نظر فرآیند های آنابولیکی تغذیه ای به عنوان یک افزودنی خوراکی بالقوه بهدلیل عملکرد های متابولیکی آن برای ساخت پروتئین مورد توجه قرار گرفته است و به دلیل عملکرد اوریکوتلیسمی و چرخه اوره ناقص پرندگان، طیور کاملاً به منابع غذایی این اسید آمینه وابسته هستند. سولفات مس یک منبع کمیاب عنصر ضروری مس به دلیل فعالیت بیولوژیکی برای حفظ عملکرد و سلامت بدن است، زیرا نقش مهمی را بهعنوان کوفاکتور در سیتوکروم اکسیداز، لیزیل اکسیداز، سوپراکسید دیسموتاز، بتا هیدروکسیلاز و سرولوپلاسمین ایفا می کند و صفات مربوط به تولید تخم مرغ و وزن تخم مرغ را افزایش خواهد داد و مشکلات مربوط به سیستم اسکلتی را کاهش می دهد. بنا بر این، هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر مس و ال-آرژنین بر عملکرد، بلوغ فیزیولوژیکی و کیفیت تخم مرغ در آغاز دوره تولید مرغ های تخم گذار بود.
مواد و روش ها: جهت بررسی اثر افزودن سطوح مختلف مس و ال-آرژنین بر عملکرد تولیدی، بلوغ فیزیولوژیکی و صفات کیفی تخم مرغ در اوایل دوره تولید، مرغ های تخم گذار با استفاده از تعداد 288 قطعه مرغ تخمگذار سویه های لاین W-80 (سن 18 هفتگی) در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با آرایش فاکتوریل 3×2 شامل دو سطح عنصر مس (شامل 8 و 16 میلی گرم در کیلوگرم خوراک) و سه سطح اسیدآمینه ال-آرژنین (شامل سطح توصیه شده توسط راهنمای سویه، 20 درصد و 40 درصد بالاتر از سطح توصیه شده)، شش تکرار حاوی هشت قطعه پرنده به مدت 4 هفته درون قفس پرورش داده شدند. تخم مرغ های تولید شده روزانه جمع آوری و پس از توزین، درصد تخم گذاری، مصرف خوراک، ضریب تبدیل، میانگین وزن تخممرغ و شاخص شکل تخم مرغ بهطور هفتگی محاسبه شدند. در دو روز انتهای هر هفته، تخم مرغ های تولیدی هر واحد آزمایشی جمع آوری شدند و از نظر صفات کیفی نظیر ضخامت پوسته، وزن پوسته، درصد سفیده، واحد ها و غیره مورد آزمایش قرار گرفتند. مصرف خوراک واحد های آزمایشی از کسر خوراک مصرف شده در انتهای دوره از خوراک اختصاص داده شده در شروع دوره بر مبنای روز جوجه محاسبه شد. در پایان 21 هفتگی، متغیر های بلوغ شامل وزن و طول بدن، طول و عرض شانه، طول منقار (بالا و پایین)، طول گردن، طول بال، طول و قطر ساق پا، طول انگشتان پا و طول سیخک اندازه گیری شدند. دادهها در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با آرایش فاکتوریل 3×2 با نرمافزار SAS آنالیز شدند.
یافته ها: ارتفاع تاج پرندگانی که با جیرههای حاوی 8 و 16 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح 40 درصد بالاتر ال-آرژنین تغذیه شدند نسبت به جیره حاوی حاوی 8 میلی گرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح توصیه شده ال-آرژنین افزایش یافت (0/05 > P). قطر ساق پا پرندگانی که با جیره حاوی 8 میلیگرم در کیلوگرم سولفات مس با سطح 40 درصد بالاتر ال-آرژنین تغذیه شدند نسبت به جیره حاوی 16 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح 20 درصد بالاتر ال-آرژنین افزایش یافت (0/05 > P). درصد تخمگذاری پرندگانی که جیره حاوی 16 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح 40 درصد بالاتر ال-آرژنین دریافت کردند نسبت به جیره حاوی 8 میلی گرم در کیلوگرم سولفات مس با سطح توصیه شده ال-آرژنین افزایش یافت (0/05 > P). ضریب تبدیل خوراک پرندگانی که با جیره حاوی 16 میلیگرم در کیلوگرم سولفات مس با سطح 40 درصد بالاتر ال-آرژنین تغذیه شدند نسبت به جیرههای حاوی حاوی 8 میلی گرم در کیلوگرم سولفات مس با سطوح توصیه شده و 40 درصد بالاتر ال-آرژنین کاهش یافت (0/05 > P). شاخص شکل تخم مرغ پرندگانی که جیره حاوی 8 میلی گرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح 40 درصد بالاتر ال-آرژنین دریافت کردند نسبت به جیره حاوی 8 میلی گرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح توصیه شده ال-آرژنین افزایش یافت (0/05> P). مقاومت پوسته تخم مرغ پرندگانی که با جیره حاوی 16 میلی گرم در کیلوگرم سولفات مس با سطوح توصیه شده و 40 درصد بالاتر ال-آرژنین تغذیه شدند نسبت به جیره های حاوی حاوی 8 میلیگرم در کیلوگرم سولفات مس با سطح 20 درصد بالاتر ال-آرژنین افزایش یافت (0/05 > P).
نتیجه گیری: بر اساس نتایج این آزمایش، افزودن 16 میلیگرم مس بر کیلوگرم با 20 و 40 درصد بیشتر از حد توصیه شده ال-آرژنین به جیره مرحله تولید مرغ های تخم گذار اثرات مثبتی بر عملکرد شاخصهای کیفی تخم مرغ دارد و میتواند شاخص های بلوغ فیزیولوژیکی در این محدوده سنی را بهبود دهد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
