1- دانشکده علوم دام و طیور، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2- گروه علوم دام و طیور، پردیس فنی کشاورزی، دانشگاه تهران
چکیده: (13 مشاهده)
مقدمه و هدف: مرغهای تخمگذار توان ژنتیکی خود را زمانی نشان میدهند که تمام مواد غذایی مورد احتیاج را به طور کامل دریافت نمایند. امروزه نیازهای تغذیهای در واقع به دلیل پیشرفت در برنامه های پرورش و انتخاب گسترده برای به حداکثر رساندن تولید افزایش یافته است. برآوردن این نیازهای غذایی مستلزم دریافت منابع غذایی با کیفیت بالا و بهینهسازی مواد مغذی کم مصرف جیره در مقادیر مناسب است. در سالهای اخیر، ال-آرژنین از نظر فرآیندهای آنابولیکی-تغذیهای به عنوان یک افزودنی خوراکی بالقوه به دلیل عملکردهای متابولیکی آن برای ساخت پروتئین مورد توجه قرار گرفته است و به دلیل عملکرد اوریکوتلیسمی و چرخه اوره ناقص پرندگان، طیور کاملاً به منابع غذایی این اسید آمینه وابسته هستند. سولفات مس یک منبع کمیاب عنصر ضروری مس به دلیل فعالیت بیولوژیکی برای حفظ عملکرد و سلامت بدن است، زیرا نقش مهمی را به عنوان کوفاکتور در سیتوکروم اکسیداز، لیزیل اکسیداز، سوپراکسید دیسموتاز، بتا هیدروکسیلاز و سرولوپلاسمین ایفا میکند و صفات مربوط به تولید تخممرغ و وزن تخممرغ را افزایش خواهد داد و مشکلات مربوط به سیستم اسکلتی را کاهش میدهد. بنابراین هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر سطوح مختلف مس و ال-آرژنین بر عملکرد تولیدی، پارامترهای بلوغ جنسی و صفات کیفی تخممرغ در اوایل دوره تولید مرغهای تخمگذار بود.
مواد و روشها: اثر افزودن سطوح مختلف مس و ال-آرژنین بر عملکرد تولیدی، پارامترهای بلوغ فیزیولوژیکی و صفات کیفی تخممرغ در اوایل دوره تولید مرغهای تخمگذار با استفاده از تعداد 288 قطعه مرغ تخمگذار سویه هایلاین W-80 (سن 18 هفتگی) در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با آرایش فاکتوریل 3×2 شامل 2 سطح عنصر مس (شامل 8 و 16 میلیگرم در کیلوگرم خوراک) و 3 سطح اسیدآمینه ال-آرژنین (شامل سطح توصیه شده توسط راهنمای سویه، 20 درصد و 40 درصد بالاتر از سطح توصیه شده)، 6 تکرار حاوی 8 قطعه پرنده به مدت 4 هفته درون قفس پرورش داده شدند. تخممرغهای تولید شده روزانه جمعآوری و پس از توزین، درصد تخمگذاری، مصرف خوراک، ضریب تبدیل، میانگین وزن تخممرغ و شاخص شکل تخممرغ به طور هفتگی محاسبه شد. در دو روز انتهای هر هفته، تخممرغهای تولیدی هر واحد آزمایشی جمعآوری شدند و از نظر صفاتی کیفی نظیر ضخامت پوسته، وزن پوسته، درصد سفیده، واحد هاو و غیره مورد آزمایش قرار گرفتند. مصرف خوراک واحدهای آزمایشی از کسر خوراک مصرفشده در انتهای دوره از خوراک اختصاص دادهشده در شروع دوره، بر مبنای روز جوجه محاسبه شد. در پایان 21 هفتگی، پارامترهای بلوغ شامل وزن و طول بدن، طول و عرض شانه، طول منقار (بالا و پایین)، طول گردن، طول بال، طول و قطر ساق پا، طول انگشتان پا و طول سیخک اندازهگیری شد. دادهها در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با آرایش فاکتوریل3×2 با نرم افزار SAS آنالیز شدند.
یافتهها: ارتفاع تاج پرندگانی که با جیرههای حاوی 8 و 16 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح 40 درصد بالاتر ال-آرژنین تغذیه شدند نسبت به جیره حاوی حاوی 8 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح توصیه شده ال-آرژنین افزایش یافت (05/0>P). قطر ساق پا پرندگانی که با جیره حاوی 8 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح 40 درصد بالاتر ال-آرژنین تغذیه شدند نسبت به جیره حاوی 16 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح 20 درصد بالاتر ال-آرژنین افزایش یافت (05/0>P). درصد تخمگذاری پرندگانی که جیره حاوی 16 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح 40 درصد بالاتر ال-آرژنین دریافت کردند نسبت به جیره حاوی 8 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح توصیه شده ال-آرژنین افزایش یافت (05/0>P). پرندگانی که جیره حاوی 16 میلیگرم در کیلوگرم سولفات مس با سطح 40 درصد بالاتر ال-آرژنین تغذیه شدند ضریب تبدیل خوراک آنها نسبت به جیرههای حاوی حاوی 8 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطوح توصیه شده و 40 درصد بالاتر ال-آرژنین کاهش یافت (05/0>P). شاخص شکل تخممرغ پرندگانی که جیره حاوی 8 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح 40 درصد بالاتر ال-آرژنین دریافت کردند نسبت به جیره حاوی 8 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح توصیه شده ال-آرژنین افزایش یافت (05/0>P). مقاومت پوسته تخممرغ پرندگانی که جیره حاوی 16 میلیگرم در کیلوگرم سولفات مس با سطوح توصیه شده و 40 درصد بالاتر ال-آرژنین تغذیه شدند نسبت به جیرههای حاوی حاوی 8 میلیگرم درکیلوگرم سولفات مس با سطح 20 درصد بالاتر ال-آرژنین افزایش یافت (05/0>P).
نتیجهگیری: براساس نتایج این آزمایش، افزودن 16 میلیگرم مس/کیلوگرم با 20 و 40 درصد بیشتر از حد توصیه شده ال-آرژنین به جیره مرحله تولید مرغهای تخمگذار اثرات مثبتی بر پارامترهای عملکردی شاخصهای کیفی تخممرغ دارد و میتواند شاخصهای بلوغ فیزیولوژیکی در این محدوده سنی را بهبود بدهند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تغذیه طیور دریافت: 1403/10/28 | پذیرش: 1404/6/9