1- گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، کرمان، ایران
2- گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، کرمان، ایران
2- گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، کرمان، ایران
چکیده: (352 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: طیور در طول دوران پرورش با تهدید های مختلفی از جمله بیماری و تنش مواجه هستند که ایمنی و سلامت آنها را به مخاطره می اندازد. ویتامین های A و E از گروه ویتامین های محلول در چربی هستند که نقش مهمی در تولید، رشد و نمو، حفاظت از بافت ها و غشا های سلولی، تکثیر و تمایز سلول و رشد جنینی دارند. همچنین، در تعدیل پاسخ ایمنی، حفظ سرم خون و بافت ها و کاهش پاسخ التهابی موثر هستند. نقش آنتی اکسیدانی این مکمل های ویتامینی توسط محققین اثبات شده است؛ بنابر این، علاوه بر بهبود عملکرد رشد و ایمنی، می توانند با جلوگیری از آسیب های اکسیداتیو، منجر به افزایش پایداری گوشت طیور به اکسیداسیون شوند. به همین منظور، این آزمایش جهت بررسی اثر مکمل های ویتامین A و E بر عملکرد رشد، پاسخ ایمنی، و ویژگی های کیفی و اکسیداتیو گوشت جوجه های گوشتی طراحی و انجام شد.
مواد و روش ها: این آزمایش روی 160 قطعه جوجه نر گوشتی یک روزه سویه راس 308 با چهار تیمار و چهار تکرار و 10 قطعه جوجه گوشتی در هر تکرار در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. تیمار های آزمایشی شامل تیمار یک (جیره ذرت-سویا بدون افزودنی)، تیمار دو (جیره پایه + 250 میلیگرم ویتامین E)، تیمار سه (جیره پایه + 1500 واحد بینالمللی ویتامین A) و تیمار چهار (جیره پایه + 250 میلیگرم ویتامین E و 1500 واحد بینالمللی ویتامین A) در هر کیلوگرم جیره بودند. جیره ها با انرژی و پروتئین یکسان برای گروه های آزمایشی تهیه و مکملهای ویتامین A و E بهصورت سرک به تیمار های مربوطه افزوده شدند. صفات عملکردی شامل مصرف خوراک و افزایش وزن برای دوره های آغازین (1 تا 10 روزگی)، رشد (11 تا 25 روزگی) و پایانی (26 تا 42 روزگی) اندازه گیری و ضریب تبدیل خوراک محاسبه شدند. واکسن نیوکاسل در 7 روزگی و یادآور آن در 21 روزگی تزریق شدند و نمونه خون جهت تخمین تیتر آنتی بادی در 28 روزگی گرفته شد. برای تعیین تیتر آنتی بادی علیه عامل بیماری نیوکاسل از روش ممانعت از هماگلوتیناسیون استفاده شد. همچنین، نمونه های خون جهت تعیین تعداد هتروفیل و لنفوسیت در لوله های حاوی هپارین جمع آوری شدند و پس از همگن سازی نمونه خون گسترش آن تهیه شد. سلول های خونی روی گسترش توسط متانول ثابت و با محلول گیمسا رنگ آمیزی شدند. برای اندازه گیری تعداد هتروفیل و لنفوسیت، تعداد 100 سلول مورد شمارش قرار گرفتند. در انتهای آزمایش یعنی در 42 روزگی، دو پرنده با وزن نزدیک به میانگین وزنی پن مربوطه، از هر قفس انتخاب و کشتار شدند. پس از کشتار، سینه و ران از لاشه جدا و بخشی از آن برای اندازه گیری پارامتر های کیفی به یخچال و بخشی جهت اندازه گیری مالون دی آلدهید به فریزر منتقل شـدند. صفات کیفی گوشت، شامل ظرفیت نگهداری آب، افت پخت، افت خونابه و pH گوشت، یک روز پس از کشتار و میزان مالون دی آلدهید گوشت (تست تیوباربیتوریک اسید) در فواصل زمانی 30 و 45 روز پس از کشتار اندازه گیری شدند.
یافته ها: اثر افزودن ویتامین های A و E و افزودن همزمان آن ها بر مصرف خوراک، افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک در دوره های رشد، پایانی و کل دوره معنی دار بود و افزودن آن ها منجر به افزایش مصرف خوراک و افزایش وزن و کاهش ضریب تبدیل خوراک شد (05/0 > P). مصرف این دو ویتامین به تنهایی و همراه با هم منجر به افزایش تولید آنتی بادی، درصد لنفوسیت و کاهش هتروفیل و نسبت هتروفیل به لنفوسیت شد و بالا ترین تیتر آنتی بادی مربوط به جوجه های تغذیه شده با هر دو ویتامین بود (05/0 > P). اثر افزودن ویتامین های E و A به تنهایی و همچنین مصرف همزمان آن ها بر افت پخت، افت خونابه و ظرفیت نگه داری آب گوشت سینه معنی دار بود، و با افزودن این ویتامین ها، افت پخت و خونابه کاهش و ظرفیت نگه داری آب گوشت افزایش یافتند (05/0 > P)، اما بر pH تاثیر معنی داری نداشتند (05/0 > P). همچنین، افزودن ویتامین های A و E منجر به کاهش مالون دی آلدهید گوشت ران و سینه در فاصله زمانی 45 روز پس از کشتار شد و کمترین مالون دی آلدهید گوشت در جوجه های تغذیه شده با هر دو ویتامین مشاهده شد (05/0 > P).
نتیجه گیری: بهطور کلی، نتایج این آزمایش نشان می دهند که افزودن 1500 واحد بین المللی ویتامین A و 250 میلی گرم ویتامین E به جیره می تواند سبب بهبود عملکرد رشد، پاسخ ایمنی، و کیفیت و پایداری اکسیداتیو گوشت جوجه های گوشتی شود.
مقدمه و هدف: طیور در طول دوران پرورش با تهدید های مختلفی از جمله بیماری و تنش مواجه هستند که ایمنی و سلامت آنها را به مخاطره می اندازد. ویتامین های A و E از گروه ویتامین های محلول در چربی هستند که نقش مهمی در تولید، رشد و نمو، حفاظت از بافت ها و غشا های سلولی، تکثیر و تمایز سلول و رشد جنینی دارند. همچنین، در تعدیل پاسخ ایمنی، حفظ سرم خون و بافت ها و کاهش پاسخ التهابی موثر هستند. نقش آنتی اکسیدانی این مکمل های ویتامینی توسط محققین اثبات شده است؛ بنابر این، علاوه بر بهبود عملکرد رشد و ایمنی، می توانند با جلوگیری از آسیب های اکسیداتیو، منجر به افزایش پایداری گوشت طیور به اکسیداسیون شوند. به همین منظور، این آزمایش جهت بررسی اثر مکمل های ویتامین A و E بر عملکرد رشد، پاسخ ایمنی، و ویژگی های کیفی و اکسیداتیو گوشت جوجه های گوشتی طراحی و انجام شد.
مواد و روش ها: این آزمایش روی 160 قطعه جوجه نر گوشتی یک روزه سویه راس 308 با چهار تیمار و چهار تکرار و 10 قطعه جوجه گوشتی در هر تکرار در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. تیمار های آزمایشی شامل تیمار یک (جیره ذرت-سویا بدون افزودنی)، تیمار دو (جیره پایه + 250 میلیگرم ویتامین E)، تیمار سه (جیره پایه + 1500 واحد بینالمللی ویتامین A) و تیمار چهار (جیره پایه + 250 میلیگرم ویتامین E و 1500 واحد بینالمللی ویتامین A) در هر کیلوگرم جیره بودند. جیره ها با انرژی و پروتئین یکسان برای گروه های آزمایشی تهیه و مکملهای ویتامین A و E بهصورت سرک به تیمار های مربوطه افزوده شدند. صفات عملکردی شامل مصرف خوراک و افزایش وزن برای دوره های آغازین (1 تا 10 روزگی)، رشد (11 تا 25 روزگی) و پایانی (26 تا 42 روزگی) اندازه گیری و ضریب تبدیل خوراک محاسبه شدند. واکسن نیوکاسل در 7 روزگی و یادآور آن در 21 روزگی تزریق شدند و نمونه خون جهت تخمین تیتر آنتی بادی در 28 روزگی گرفته شد. برای تعیین تیتر آنتی بادی علیه عامل بیماری نیوکاسل از روش ممانعت از هماگلوتیناسیون استفاده شد. همچنین، نمونه های خون جهت تعیین تعداد هتروفیل و لنفوسیت در لوله های حاوی هپارین جمع آوری شدند و پس از همگن سازی نمونه خون گسترش آن تهیه شد. سلول های خونی روی گسترش توسط متانول ثابت و با محلول گیمسا رنگ آمیزی شدند. برای اندازه گیری تعداد هتروفیل و لنفوسیت، تعداد 100 سلول مورد شمارش قرار گرفتند. در انتهای آزمایش یعنی در 42 روزگی، دو پرنده با وزن نزدیک به میانگین وزنی پن مربوطه، از هر قفس انتخاب و کشتار شدند. پس از کشتار، سینه و ران از لاشه جدا و بخشی از آن برای اندازه گیری پارامتر های کیفی به یخچال و بخشی جهت اندازه گیری مالون دی آلدهید به فریزر منتقل شـدند. صفات کیفی گوشت، شامل ظرفیت نگهداری آب، افت پخت، افت خونابه و pH گوشت، یک روز پس از کشتار و میزان مالون دی آلدهید گوشت (تست تیوباربیتوریک اسید) در فواصل زمانی 30 و 45 روز پس از کشتار اندازه گیری شدند.
یافته ها: اثر افزودن ویتامین های A و E و افزودن همزمان آن ها بر مصرف خوراک، افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک در دوره های رشد، پایانی و کل دوره معنی دار بود و افزودن آن ها منجر به افزایش مصرف خوراک و افزایش وزن و کاهش ضریب تبدیل خوراک شد (05/0 > P). مصرف این دو ویتامین به تنهایی و همراه با هم منجر به افزایش تولید آنتی بادی، درصد لنفوسیت و کاهش هتروفیل و نسبت هتروفیل به لنفوسیت شد و بالا ترین تیتر آنتی بادی مربوط به جوجه های تغذیه شده با هر دو ویتامین بود (05/0 > P). اثر افزودن ویتامین های E و A به تنهایی و همچنین مصرف همزمان آن ها بر افت پخت، افت خونابه و ظرفیت نگه داری آب گوشت سینه معنی دار بود، و با افزودن این ویتامین ها، افت پخت و خونابه کاهش و ظرفیت نگه داری آب گوشت افزایش یافتند (05/0 > P)، اما بر pH تاثیر معنی داری نداشتند (05/0 > P). همچنین، افزودن ویتامین های A و E منجر به کاهش مالون دی آلدهید گوشت ران و سینه در فاصله زمانی 45 روز پس از کشتار شد و کمترین مالون دی آلدهید گوشت در جوجه های تغذیه شده با هر دو ویتامین مشاهده شد (05/0 > P).
نتیجه گیری: بهطور کلی، نتایج این آزمایش نشان می دهند که افزودن 1500 واحد بین المللی ویتامین A و 250 میلی گرم ویتامین E به جیره می تواند سبب بهبود عملکرد رشد، پاسخ ایمنی، و کیفیت و پایداری اکسیداتیو گوشت جوجه های گوشتی شود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
