fa بررسی روند تجزیه‌پذیری دانه جو و سویای پرتوتابی شده با سطوح مختلف پرتو گاما و اثر آنها در عملکرد پرواری بره‌ها تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="RTL" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;line-height:80%;"><strong><span style="font-family:2 mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;به&shy;منظور بررسی اثر سطوح مختلف پرتوتابی گاما بر روند تجزیه&shy;پذیری دانه جو و سویا و نیز استفاده آنها در جیره بره&shy;های پرواری، این مطالعه در قالب دو آزمایش انجام شد. در آزمایش اول دو سطح پرتوتابی گاما (50 و 75 کیلوگری) روی دانه جو و سویا اعمال و روند تجزیه&shy;پذیری آنها در زمان&shy;های مختلف انکوباسیون در شکمبه اندازه&shy;گیری شد. داده&shy;های حاصل از آزمایش اول نشان داد که پرتوتابی گاما موجب افزایش بخش تند تجزیه و کند تجزیه ماده خشک دانه جو شد، ولیکن بخش تند تجزیه پروتئین دانه جو را کاهش و بخش کند تجزیه را افزایش داد (05/0></span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">p</span></span></span></strong><strong><span style="font-family:2 mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">). پرتوتابی گاما روی دانه سویا موجب کاهش بخش تند تجزیه پروتئین و ماده خشک دانه سویا و افزایش بخش کند تجزیه پروتئین و ماده خشک دانه سویا شد (05/0></span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">p</span></span></span></strong><strong><span style="font-family:2 mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">). آزمایش دوم به منظور ارزیابی علمکرد بره&shy;های پرواری در قالب طرح کاملاً تصادفی با 3 تیمار (جیره غذایی) و 6 تکرار روی بره&shy;های نر نژاد دالاق انجام شد. تیمارهای این مطالعه شامل دانه&shy;های جو و سویای پرتوتابی نشده (شاهد)، پرتوتابی شده با دزهای 50 و 75 کیلوگری بودند. نمونه&shy;گیری از مدفوع به&shy;منظور تعیین قابلیت هضم خوراک انجام شد. پس از طی دوره پروار از هر تیمار 3 بره کشتار و اعضای داخلی آنها به طور جداگانه توزین شد. داده&shy;های حاصل از آزمایش توسط نرم&shy;افزار </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">SAS</span></span></span></strong><strong><span style="font-family:2 mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> مورد آنالیز قرار گرفت. نتایج تجزیه واریانس در این مطالعه نشان داد پرتوتابی به طور معنی&shy;داری وزن&shy;گیری در طول دوره پروار را افزایش داد (05/0></span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">p</span></span></span></strong><strong><span style="font-family:2 mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">).&nbsp; پرتوتابی با دز 75 کیلوگری به طور معنی&shy;داری باعث بهبود ضریب تبدیل و قابلیت هضم خوراک شد (05/0></span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">p</span></span></span></strong><strong><span style="font-family:2 mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">). با توجه به نتایج بدست آمده در این مطالعه می&shy;توان استفاده از پرتوتابی را برای فرآوری منابع پروتئینی با ارزش به منظورعبوری کردن آنها و نیز بر منابع غلات به&shy;منظور افزایش بهره&shy;گیری از آنها توصیه نمود.&nbsp;</span></span></strong></p> <p>To investigate the effects of different levels of gamma irradiation on degradation rate of barley and soybean seeds and performance of lambs, this study were done. In the first experiment barley and soybean seeds were irradiated with 2 doses of gamma irradiation and degradation rate were estimated in different incubation times. &nbsp;Results of current study showed that gamma irradiation increased the &ldquo;a&rdquo; fraction and decreased &ldquo;b&rdquo; fraction of barley DM, but &ldquo;a&rdquo; fraction of barley crude protein was decreased and &ldquo;b&rdquo; fraction was increased (P<0.05). Gamma irradiation on soybean seed decreased &ldquo;a&rdquo; fraction of crude protein and DM of soybean and increased &ldquo;b&rdquo; fraction of CP and DM of soybean seeds. Second experiment was conducted in completely randomized design with 3 treatments and 6 replications on Dallagh lambs. Treatments were untreated barley and soybean seeds, irradiated barley and soybean seeds with 50 and 75 KGy. Lambs were housed in individual cage about 120 days. To digestibility determination, fecal samplings were done. At the end of experiment 3 lambs from each treatment were slaughtered. Lamb carcasses and internal organs (including the liver, lungs, heart and kidneys) were also measured separately. All the data were analyses with SAS program and the means were compared with Tukey test. Statistical analysis showed that there were no significant differences between treatments and control group in feed consumption (P>0.05). Weight gain was significantly affected by irradiation treatments. Gamma irradiation with dose of 75 KGy significantly improved feed conversion ratio (P<0.05). Gamma irradiation significantly improved dry matter and organic matter digestibility of feeds (P<0.05). Internal organs were not affected by gamma irradiation (P>0.05). Regard to the results of current study, 50 KGy gamma irradiation has significant effects on by pass of protein resources and use of starch in the diets. Thus, we can use irradiation to get the better performance in ruminant nutrition.</p> پرتوتابی گاما, تجزیه‌پذیری, عملکرد پرواری, دانه جو و دانه سویا Barley seeds, Degradation, Feedlot performance, Gamma irradiation, Soybean seeds 58 67 http://rap.sanru.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-198&slc_lang=fa&sid=1 بهنام قربانی 10031947532846006735 10031947532846006735 Yes تقی قورچی 10031947532846006736 10031947532846006736 No پروین شورنگ 10031947532846006737 10031947532846006737 No سعید زره داران 10031947532846006738 10031947532846006738 No