دوره 13، شماره 35 - ( بهار 1401 )                   جلد 13 شماره 35 صفحات 11-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Roohi Z, Maghsoudlou S, Taraz Z, Ghanbari F. Effect of Different Dietary Protein Regimens on Performance, Carcass Characteristics and Economic Traits of Growing Japanese Quails. rap. 2022; 13 (35) :1-11
URL: http://rap.sanru.ac.ir/article-1-1141-fa.html
روحی زانکو، مقصودلو شهریار، تراز زهرا، قنبری فرزاد. اثر رژیم های مختلف پروتئین جیره بر عملکرد، خصوصیات لاشه و صفات اقتصادی بلدرچین‌های ژاپنی درحال رشد. پژوهشهاي توليدات دامي. 1401; 13 (35) :11-1

URL: http://rap.sanru.ac.ir/article-1-1141-fa.html


دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس
چکیده:   (217 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: براساس توصیه برخی مراجع تغذیه طیور همچون انجمن ملی تحقیقات (1994NRC)، دوره پرورش بلدرچین ژاپنی در حال رشد شش هفته در نظر گرفته شده و تنها یک تراکم پروتئینی در کل دوره پرورش توصیه شده است. این در حالی است که احتیاجات اسید آمینه ­ای بلدرچین­های درحال رشد مشابه آنچه که در مورد جوجه­ های گوشتی وجود دارد با افزایش سن به صورت درصد جیره کاهش می ­یابد و اعمال یک سطح پروتئین در کل دوره پرورش باعث کمبود یا زیاد بود سطح اسید­های آمینه نسبت به احتیاجات روزانه می­ گردد. با توجه به هزینه بالای پروتئین در جیره غدایی بلدرچین و با در نظر گرفتن این نکته که در حال حاضر تحقیقات اندکی در زمینه تاثیر سطوح پروتئین خوراک در فاز­های مختلف رشد بر عملکرد بلدرچین صورت گرفته ­است، این تحقیق با هدف بررسی اثر رژیم­های مختلف پروتئینی بر عملکرد­های تولیدی و اقتصادی و همچنین خصوصیات لاشه بلدرچین­ های ژاپنی انجام شد.
مواد و روش‌ها: آزمایش با تعداد 360 قطعه بلدرچین ژاپنی در قالب طرح کاملاً تصادفی با آرایش فاکتوریل 3×3 (3 سطح پروتئین: پایین L))=20، متوسط M))=22 و بالا (H)=24 درصد در دوره میانی (8- 21 روزگی) × همین سطوح پروتئین جیره در دوره پایانی (22-42 روزگی)) با 9 تیمار، 5 تکرار و 8 قطعه بلدرچین در هر تکرار انجام شد. همه جوجه ­ها از زمان تفریخ تا سن 7 روزگی، از جیره دوره آغازین دارای 24 درصد پروتئین و 2900 کیلوکالری در کیلو­گرم انرژی قابل متابولیسم مصرف نمودند و بعد از آن برنامه ­های پروتئینی L×L، M×L، H×L، ، L×M، M×M ، H×M، L×H، M×H و H×H را دریافت نمودند. صفات تولیدی مثل مصرف خوراک، افزایش وزن بدن، ضریب تبدیل خوراک و شاخص تولید و همچنین برخی صفات اقتصادی مثل هزینه خوراک به اضافه وزن و بازده ناخالص اقتصادی به ازای هر بلدرچین و برخی صفات مربوط به خصوصیات لاشه و کیفیت گوشت مثل درصد لاشه قابل مصرف، ظرفیت نگهداری آب گوشت و شاخص فساد اکسیداتیو گوشت اندازه­گیری و یا محاسبه شدند.   
یافته‌ها: در 8 تا 42 روزگی سطوح مختلف پروتئینی در دوره میانی تاثیر معنی­­داری بر مصرف خوراک، افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی نداشت. درحالیکه سطوح بالاتر پروتئین (22 و 24 درصد)  دوره پایانی به طور معنی ­دار باعث بهبود افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی و شاخص تولید شد (0/05>p). سطوح پروتئین در دوره میانی و دوره پایانی اثر معنی ­دار بر بازده ناخالص اقتصادی نداشت اما افزایش سطح پروتئین در دوره پایانی باعث افزایش معنی دار (0/05>p) هزینه خوراک به افزایش وزن در 8-42 روزگی شد. سطوح مختلف پروتئین تاثیر معنی داری بر راندمان لاشه، ظرفیت نگهداری آب گوشت و شاخص فساد اکسیداتیو گوشت نداشتند.
 نتیجه‌گیری: برای عملکرد مطلوب و اقتصادی بلدرچین، می­توان رژیم پروتئینی با حداقل 20 درصد در دوره میانی و 22 درصد پروتئین در دوره پایانی راتوصیه نمود.
متن کامل [PDF 1922 kb]   (49 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تغذیه طیور
دریافت: 1399/7/22 | ویرایش نهایی: 1401/4/26 | پذیرش: 1400/10/12 | انتشار: 1401/1/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پژوهشهای تولیدات دامی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Research On Animal Production(Scientific and Research)

Designed & Developed by : Yektaweb