Research on Animal Production

fa تأثیر مواد معدنی کیلاته بر عملکرد تولیدی میش‌های آبستن افشاری و بره‌های آن‌ها Effects of Feeding Different Chelated Mineral Sources on the Performance of Afshari Ewes and Lambs فیزیولوژی فیزیولوژی پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">چکیده مبسوط مقدمه و هدف: کشور ایران از نظر جغرافیایی در منطقه گرم و خشک قرار گرفته است و مراتع آن عمدتاً به &lrm;لحاظ مواد مغذی از جمله مواد معدنی دچار کمبود و عدم تعادل هستند. این مسئله علاوه بر ایجاد عوارض متعدد متأثر از کمبود مواد معدنی، متابولیسم بقیه مواد مغذی را نیز به مخاطره می‌اندازد. با توجه به این که عمده خوراک مصرفی گوسفندان کشور از مراتع تأمین می گردد و امکان تغذیه دستی وجود ندارد، کمبودهای یادشده می‌توانند نقش مؤثری در کاهش درآمد دامدار و بهره‌وری دام ایفا نمایند. مواد معدنی کیلاته به آن دسته از مواد معدنی گفته می&lrm;شود که به یک یا چند اسید آمینه و یا اسید آلی متصل شده &lrm;اند. به &lrm;عبارت دیگر، زمانی &lrm;که یک ماده معدنی به یک ماده آلی دیگر مثل اسیدهای آمینه متصل می &lrm;شود ماده معدنی کیلاته را تولید می &lrm;نماید. تحقیقات متعدد نشان داده اند که اشکال کیلاته روی، منگنز، و مس با زیست &lrm;فراهمی بالاتری در مقایسه با اشکال غیر آلی وجود دارند. این موضوع از عملکردهای مرتبط با مواد معدنی کم&lrm; مصرف حمایت می &lrm;کند و سبب می &lrm;شود با توجه به مقدار مصرف بسیار کمتر دفع بسیار ناچیزی داشته باشند. زیست فراهمی بالاتر کیلات &lrm;ها مربوط به سوخت و سازهای مختلف جذب و متعادل سازی آن و عدم وجود آنتاگونیست های مربوط به مواد معدنی است. لذا، هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تغذیه مواد معدنی کیلاته (روی، مس، منگنز، سلنیوم و کبالت) بر عملکرد تولیدی میش‌های آبستن افشاری و بره‌های آن‌ها بود. مواد و روش&lrm; ها: حیوانات آزمایشی از یک گله با استفاده از همزمان‌سازی فحلی با 60 راس میش آبستن سنگین نژاد افشار با سن تقریبی دو سال و نوبت زایش دوم در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار و 20 تکرار در هر تیمار استفاده شدند. طول دوره آزمایش از روز 21 پیش زایش تا روز 70 پس از زایش بود. تیمارهای آزمایشی شامل جیره پایه بدون مکمل معدنی (شاهد)، جیره پایه به &lrm;علاوه تأمین نیاز از طریق شکل کیلاته مواد معدنی کممصرف (کیلاته) و جیره سوم (جیره پایه به علاوه تأمین نیاز از طریق شکل آلی مواد معدنی کم&lrm; مصرف (آلی) بودند. جیره های‌ آزمایشی بر اساس تأمین نیازهای متابولیکی میش‌های آبستن و شیرده با استفاده از نرم &lrm;افزار سیستم تغذیه نشخوارکنندگان کوچک برمبنای ماده خشک دارای 68 درصد علوفه و 32 درصد کنسانتره قبل از زایش و دارای 70 درصد علوفه و 30 درصد کنسانتره پس از زایش تنظیم و موازنه شدند. جیره مصرفی به &lrm;صورت کاملاً مخلوط و دو بار در روز (8 صبح و 16 عصر) به میش‌ها عرضه شد. میش‌ها پیش از عرضه خوراک وعده صبح در شروع آزمایش، روز زایش و روزهای 35 و 70 پس از زایش با ترازوی دیجیتالی (با دقت 50 گرم) وزن شدند. وضعیت بدنی میش‌ها در آغاز، روز زایش، و روزهای 35 و 70 پس از زایش بر مبنای سیستم امتیازدهی 1 تا 5 نمره‌دهی شد. تولید آغوز با وزن کردن بره پیش و پس از خوردن آغوز در 24 ساعت پس از زایش و تولید شیر به&lrm;روش دوشش با تزریق عضلانی اکسی توسین اندازه‌گیری شد. همچنین، بره‌ها در زمان تولد و 30 و 70 روزگی توزین شدند و افزایش وزن روزانه (توسط ترازوی دیجیتالی با دقت 50 گرم) اندازه‌گیری شد. تجزیه و تحلیل نهایی داده‌ها با استفاده از رویه GLM توسط نرم&lrm;افزار آماری SAS نسخه 1/9 (SAS, 2001) انجام گرفت. مقایسه میانگین تیمارها نیز با استفاده از آزمون چنـد دامنه‌ای دانکن در سطح احتمال خطای 0/05 انجام شد. یافته &lrm;ها: ماده خشک مصرفی (کیلوگرم در روز) پیش از بره &lrm;زایی در بین تیمارهای آزمایشی تفاوت معنی &lrm;داری نداشت اما پس از بره &lrm;زایی در گروه کنترل کمترین (0/07±2/47) و در گروه کیلاته (0/07±2/85) بیشترین بود (0/05>P ). تولید آغوز (کیلوگرم در روز) و تولید شیر (کیلوگرم در روز) در گروه کیلاته (0/07±2/85) به &lrm;طور معنی &lrm;داری بیشتر از دو گروه دیگر بود (0/05>P ). درصدهای چربی، پروتئین و لاکتوز شیر در بین تیمارهای آزمایشی تفاوت معنی &lrm;داری نداشتند (0/05<P ). وزن بدن در شروع آزمایش و در زمان بره &lrm;زایی تفاوت معنی &lrm;داری بین تیمارهای آزمایشی نداشت (0/05<P ).  وزن بدن در 35 و 70 روزگی در گروه کنترل به &lrm;طور معنی &lrm;داری کمتر از دو گروه دیگر بود (0/05>P ) ولی بین گروه آلی و کیلاته تفاوت معنی &lrm;داری وجود نداشت (0/05<P). در 35 و 70 روزگی میش &lrm;های گروه کنترل نسبت به دو گروه دیگر وزن بیشتری از دست دادند (0/05>P ) ولی بین گروه آلی و کیلاته تفاوت معنی&lrm; داری وجود نداشت (0/05<P ). وزن تولد بره‌ها، وزن بدن در 35 روزگی، وزن بدن در 70 روزگی و افزایش وزن بدن تا 70 روزگی تفاوت های معنی‌داری بین تیمارهای آزمایشی داشتند (0/05>P ). وزن تولد و روند افزایش وزن در سنین 35 و 70 روزگی در تیمار کیلاته نسبت به سایر تیمارهای آزمایشی بیشتر بودند. نتیجه&lrm; گیری: به &lrm;طور کلی، نتایج پژوهش حاضر نشان دادند که تغذیه میش &lrm;ها با مواد معدنی به شکل کیلات منجر به کاهش مصرف کمتر میش &lrm;ها و بهبود عملکرد رشد بره &lrm;های افشاری شد.  </div> <div style="text-align: justify;">Extended Abstract Background: Iran is geographically located in a hot and dry region, and its pastures are mainly lacking and imbalanced in terms of nutrients, including minerals. In addition to causing many complications caused by the lack of minerals, this problem also endangers the metabolism of other nutrients. Due to the fact that most of the feed consumed by sheep in the country is provided from pastures, and there is no possibility of manual feeding, the aforementioned deficiencies can play an effective role in reducing the income of farmers and livestock productivity. Chelated minerals are those that are attached to one or more amino acids or organic acids. In other words, when a mineral substance is connected to another one, such as amino acids, it produces a chelated mineral substance. Numerous studies have shown that chelate forms of zinc, manganese, and copper are more bioavailable than inorganic forms. This issue supports the functions related to low-consumption minerals and causes their very small excretion due to the much lower consumption amount. The higher bioavailability of chelates is related to different absorption and balancing mechanisms and the absence of antagonists related to minerals. Therefore, this study aimed to investigate the effects of feeding sources of chelated trace minerals (Zn, Cu, Mn, Se, and Co) on the performance of Afshari ewes and lambs. Methods: Experimental animals were used from a herd using estrus synchronization with 60 heavy pregnant ewes of the Afshar breed with an approximate age of 2 years and the second calving cycle in the form of a completely randomized design with three treatments each containing 20 replications. The test period was from the 21st day before delivery to the 70th day after delivery. Experimental treatments were a basal diet without supplemental trace minerals (Control, n = 20), a basal diet plus chelate sources of trace minerals (Chelate, n = 20), and a basal diet plus organic sources of trace minerals (n = 20). Experimental diets were adjusted and balanced based on meeting the metabolic needs of pregnant and lactating ewes using SRNS small ruminant feeding system software based on dry matter with 68% fodder and 32% pre-lambing concentrate and 70% fodder plus 30% post-lambing-partum concentrate percentage after birth. The consumed ration was completely mixed and offered to the ewes twice a day (8 am and 4 pm). The ewes were weighed with a digital scale (accuracy of 50 g) before offering the morning feed at the beginning of the experiment, on the day of calving, and on the 35th and 70th days after calving. The body conditions of the ewes at the beginning, the day of calving, and days 35 and 70 after calving were scored based on a scoring system of 1 -5. Colostrum production was measured by weighing lambs before and after eating colostrum 24 hours after birth and milk production by the milking method with the intramuscular injection of oxytocin. The lambs were also weighed at birth and at 30 and 70 days old, along with measuring their daily weight gain (using a digital scale with an accuracy of 50 g). The final data were analyzed using the GLM procedure by SAS statistical software version 9.1 (SAS, 2001). The means of the treatments were compared using Duncan's multiple range test at an error probability level of 0.05. Results: Dry matter consumption, colostrum production, and milk production in the chelate group were significantly higher than those of the other two groups (P < 0.05). The composition of ewes' milk after parturition was not affected by the experimental treatments (P < 0.05). Body weight and body condition scores were affected by the experimental treatments, except they were significantly lower at the time of lambing on days 35 and 70 after lambing and in the control group than in the other two groups (P < 0.05). The weight loss of the ewes was affected by the experimental treatments, and the ewes of the control group lost significantly more weight than the other two groups (P < 0.05). The weight of lambs at birth and 35 and 70 days old in lambs born from ewes fed with the chelated sources of low consumption minerals was higher than the organic and control groups (P < 0.05). Daily weight gain up to 70 days in ewes fed with chelated sources of low-consumption minerals was higher than that of the organic and control groups (P < 0.05). Conclusion: In general, the results of the present study showed that feeding ewes with mineral substances in the form of chelates led to a decrease in the consumption of ewes and improved the growth performance of Afshari lambs.  </div> دوره انتقال, وزن, نمره وضعیت بدنی, میش افشاری, مواد معدنی Afshari ewe, Body condition score, Trace minerals, Transition period 1 10 http://rap.sanru.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-418-11&slc_lang=fa&sid=1 Morteza Ardestani مرتضی اردستانی ARDESTANI@GMAIL.COM 100319475328460024821 100319475328460024821 No Department of Animal Science, Sari Agricultural Sciences and Natural Resources University, Sari, Iran گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران Essa Dirandeh عیسی دیرنده DIRANDEH@GMAIL.COM 100319475328460024822 100319475328460024822 Yes Department of Animal Science, Sari Agricultural Sciences and Natural Resources University, Sari, Iran گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران Ehsan Mahjoubi احسان محجوبی e_mahjoubi133@yahoo.com 100319475328460024823 100319475328460024823 No Department of Animal Science, University of Zanjan, Zanjan, Iran گروه علوم دامی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران