Research on Animal Production

fa اثر مقایسه‌ای دو نوع توکسین بایندر بر عملکرد رشد، سلامت کبد، مورفولوژی روده و فراسنجه‌های سرمی جوجه‌های گوشتی The Comparative Effect of two Toxin Binders on the Growth performance, Liver Health, Intestinal Morphology, and Serum Parameters of Broiler Chickens تغذیه طیور تغذیه طیور پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">چکیده مبسوط مقدمه و هدف: مایکوتوکسین‌ها متابولیت‌های ثانویه و سمی هستند که توسط قارچ‌های فیلامنتوس (Filamentous fungi) تولید می‌شوند و با آلوده کردن خوراک انسان و دام اثرات مضری بر سلامت حیوانات، پرندگان و انسان خواهند داشت. مایکوتوکسین‌ها در بسیاری از خوراک‌های دام و طیور مانند غلات وجود دارند و آلودگی آن&lrm;ها به &lrm;خصوص در شرایط مرطوب اجتناب&lrm; ناپذیر است. مصرف خوراک آلوده به مایکوتوکسین منجر به کاهش جذب مواد&lrm; مغذی، کاهش عملکرد، تضعیف سیستم ایمنی، تحلیل کبد، افزایش حساسیت به بیماری‌ها و زیان&lrm;های اقتصادی در صنعت طیور می‌شود. کنترل آلودگی مایکوتوکسین‌ها نیازمند روش‌های اقتصادی سم &lrm;زدایی است. در حال حاضر، رایج &lrm;ترین و پرکاربردترین روش در صنعت طیور برای کنترل و درمان مایکوتوکسیکوز، افزودن مواد جاذب مایکوتوکسین (توکسین بایندرها) به خوراک است که به سادگی مایکوتوکسین‌ها را از بدن و دستگاه گوارش خارج می کنند و در نهایت همراه با مدفوع دفع می‌شوند. بنا بر این، این مطالعه با هدف بررسی و مقایسه اثربخشی دو محصول مختلف، یکی با فرمولاسیون جدید و دیگری یک توکسین بایندر تجاری موجود در بازار در کاهش اثرات مایکوتوکسین‌ها بر عملکرد، پارامترهای بیوشیمیایی سرم&lrm;خون، اوزان ارگان&lrm;های داخلی، جمعیت میکروبی ایلئوم، وضعیت مورفولوژی روده و هیستوپاتولوژی کبد در جوجه‌های گوشتی انجام شد. مواد و روش &lrm;ها: آزمایش در طی 42 روز و در سه دوره پرورش 1 تا 10، 11 تا 23 و 24 تا 42 روزگی انجام شد. برای اجرای آزمایش، تعداد 360 قطعه جوجه گوشتی نر یک &lrm;روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی بین چهار تیمار و شش تکرار (15 قطعه جوجه در هر تکرار) توزیع شدند. جیره‌های آزمایشی بر اساس راهنمای نیازهای تغذیه‌ای جوجه‌های گوشتی راس (2019) فرموله شدند که شامل 1) جیره شاهد (CON)، 2) جیره آلوده به مایکوتوکسین (MYC) 3) جیره آلوده به مایکوتوکسین+ 0/2 درصد توکسین بایندر جدید (MYC + NToxiB) و 4) جیره آلوده به مایکوتوکسین + 0/2 درصد توکسین بایندر تجاری (MYC + CToxiB) بودند. برای آماده &lrm;سازی ذرت آلوده، به ذرت آسیاب &lrm;شده آب اضافه شد به &lrm;گونه‌ای که رطوبت آن به 20 درصد رسید و در دمای 25-28 درجه سانتی&lrm; گراد و رطوبت 65-80 درصد نگهداری شد تا رشد کپک به &lrm;وضوح مشاهده شد. در نهایت، ذرت آلوده به مایکوتوکسین در هوا خشک شد. در ادامه، برای تهیه جیره‌های آلوده به مایکوتوکسین، نیمی از ذرت جیره‌‌های آزمایشی با ذرت آلوده جایگزین شد. دسترسی به خوراک و آب آزاد و خوراک به&lrm;صورت آردی تغذیه شد. یافته‌ها: افزودن ذرت آلوده شده با مایکوتوکسین به خوراک جوجه‌های گوشتی به&lrm;صورت معنی‌‌داری موجب کاهش وزن بدن در 24 و 42 روزگی و افت افزایش وزن بدن در سنین 24 تا 42 و 1 تا 42 روزگی شد (0/05 ≥ P). همچنین، جیره‌های آلوده بدون توکسین بایندر موجب کاهش متوسط مصرف خوراک در سن 24 تا 42 روزگی و افزایش معنی‌دار ضریب&lrm; تبدیل خوراک در سنین 1 تا 10، 24 تا 42 و 1 تا 42 روزگی گردید (0/05 ≥ P). افزودن ذرت آلوده به خوراک موجب افزایش معنی‌دار ALT، ALP و CRP سرم در مقایسه با شاهد و سایر تیمارهای آزمایشی شد (0/05 ≥ P)، اما اثر گروه‌های آزمایشی بر غلظت&lrm; های پروتئین کل، آلبومین، کلسترول، تری‌گلیسرید و گلوکز سرم معنی‌دار نبود (0/05 < P). وزن نسبی اندام‌های داخلی تحت تأثیر تیمارهای مختلف قرار نگرفت، به&lrm; جز وزن های کبد، قلب و بورس فابریسیوس که در جوجه&lrm; های تغذیه&lrm;شده با خوراک آلوده افزایش یافتند (0/05 ≥ P) اما اوزان این اندام‌ها در گروه‌های دریافت کننده توکسین بایندر با گروه شاهد تفاوتی نداشتند (0/05 < P). ضایعات و تحلیل بافت کبد در مقاطع بافت کبد جوجه‌های تغذیه&lrm;شده با خوراک آلوده به مایکوتوکسین مشاهده شدند. تغذیه جوجه‌های تغذیه&lrm;شده با جیره آلوده موجب افزایش معنی‌داری در تعداد باکتری&lrm;های کلی‌فرم نسبت به تیمار شاهد و سایر تیمارهای آزمایشی شد (0/05 ≥ P) اما تعداد باکتری اسیدلاکتیک تحت &lrm;تأثیر قرار نگرفت (0/05 < P). افزودن ذرت آلوده به خوراک جوجه‌های گوشتی موجب کاهش معنی‌دار در وضعیت سلامت پرزهای روده شد (0/05 ≥ P) و خوراک آلوده به مایکوتوکسین موجب کاهش ارتفاع پرزها در دودنوم و ژژونوم، کاهش سطح پرزها در ژژونوم و ایلئوم و افزایش عمق کریپت در دودنوم و ایلئوم شد (0/05 ≥ P). نتیجه&lrm; گیری: در حالی&lrm;که مصرف جیره آلوده به مایکوتوکسین توسط جوجه‌های گوشتی موجب کاهش عملکرد رشد و سلامت آن&lrm;ها شد، افزودن هر دو نوع توکسین بایندر به جیره آلوده اثرات نامطلوب مایکوتوکسین &lrm;ها را کاهش داد و عملکرد، سلامت کبد و مورفولوژی روده را بهبود بخشید؛ همچنین، موجب تعدیل جمعیت میکروبی ایلئوم جوجه &lrm;های گوشتی گردید. با این حال، توکسین بایندر جدید در برخی از فراسنجه‌ها مانند بهبود مصرف خوراک، ضریب&lrm;تبدیل خوراک و فعالیت آنزیم های کبدی اثرات بهتری داشت.</div> <div style="text-align: justify;">Extended Abstract Background: Mycotoxins are secondary and toxic metabolites produced by filamentous fungi, , which will have harmful effects on the health of animals, birds, and humans by contaminating human and animal feed. Mycotoxins are present in many livestock and poultry feeds, such as grains, and their contamination is inevitable, especially in humid conditions. Consumption of mycotoxin-contaminated feed leads to reduced nutrient absorption, performance, weakening of the immune system, liver failure, increased susceptibility to diseases, and economic losses in the poultry industry. Controlling mycotoxin pollution requires economical detoxification methods. Today, the most common and widely used method in the poultry industry to control and treat mycotoxicosis is to add mycotoxin absorbents (toxin binders) to feed, which simply remove mycotoxins from the body and the digestive system, and finally they are excreted with feces. Therefore, this study aimed to investigate and compare the effectiveness of two different products, one with a new formulation and the other a commercial toxin binder available in the market to reduce the effects of mycotoxins on performance, biochemical parameters of blood serum, internal organs, ileum microbiome population, intestinal morphology and liver histopathology in broiler chickens. Methods: The experiment was conducted in 42 days during three rearing periods of 1-10, 11-23, and 24-42 days of age. To carry out the experiment, a total of 360 one-day-old male broilers of the Ross 308 strain were distributed in a completely randomized design with four treatments and six replications (15 chickens per replication). The experimental diets were formulated based on the Ross broiler nutrient requirements guide (2019), which included 1) a control diet (CON), 2) a mycotoxin-contaminated diet (MYC), 3) a mycotoxin-contaminated diet + 0.2% new toxin binder (MYC + NToxiB), and 4) a mycotoxin-contaminated diet + 0.2% commercial binder toxin (MYC + CToxiB). To prepare the contaminated corn, water was added to ground corn such that its moisture content reached 20% and was then kept at 25-28 °C and a humidity of 65-80% until clearly observing mold growth. Finally, the corn contaminated with mycotoxins was dried in air. To prepare contaminated diets with mycotoxins, half of corn in the diets was replaced with contaminated corn. Feed and water were fed freely, and feed was fed in the form of flour. Results: Adding mycotoxin-contaminated corn to the feedstuff of broiler chickens significantly reduced the average body weight at 24 and 42 days of age, and reduced body weight gain at the ages of 24-42 and 1-42 days. The contaminated diet with no toxin binder reduced average feed intake at the age of 24-42 days, and a significant increase in the feed conversion ratio was observed at the ages of 1-10, 24-42, and 1-42 days (P ≤ 0.05). The addition of contaminated corn to the feed caused a significant increase in serum ALT, ALP, and CRP compared to the control and the other experimental treatments (P ≤ 0.05). However, the effect of experimental groups was not significant on total protein, albumin, cholesterol, triglyceride, and glucose concentrations of serum. The relative weight of the internal organs was not affected by different treatments, except for the weights of liver, heart, and bursa of Fabricius, which increased in the chicks fed by the contaminated feed. The weights of these organs did not differ in the groups that received the toxin binder compare to the control. Liver tissue lesions and decomposition were observed in the liver sections of chickens fed with mycotoxin-contaminated feed. Feeding the contaminated diet to broiler chicks caused a significant increase in coliform bacteria count compared to the control and the other experimental treatments (P ≤ 0.05) but lactic acid bacteria were not affected. Contaminated corn addition to the feed of broilers significantly decreased the health status of intestinal villus (P ≤ 0.05). As a result, mycotoxin-contaminated feed decreased the villus height of the duodenum and jejunum, decreased the villus surface area of the jejunum and ileum, and increased crypt depth in the duodenum and ileum (P ≤ 0.05). Conclusion: While the consumption of mycotoxin-contaminated diet by broilers decreased growth performance and their health, the addition of both types of toxin binders to the contaminated diet reduced the adverse effects of mycotoxins and improved performance, liver health, and intestine morphology. Moreover, this modification adjusted the ileum microbial population of broiler chickens. However, the new toxin binder showed better effects in changing some parameters, including improving feed intake, the feed conversion ratio, and liver enzyme activity.  </div> توکسین بایندر, سلامت کبد, جوجه گوشتی, عملکرد, مورفولوژی Broiler, Liver health, Morphology, Performance, Toxin binder 148 163 http://rap.sanru.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1821-2&slc_lang=fa&sid=1 Asrin Abdollahi اسرین عبداللهی asrin.abdollahi@gmail.com 100319475328460025752 100319475328460025752 No Department of Animal Science, College of Agriculture, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران Shahpour Kheirabadi شاهپور خیرآبادی Sh.kheiabadi.can@gmail.com 100319475328460025753 0009-0000-1094-7589 Yes Department of Animal Science, College of Agriculture and Natural Resources, University of Tehran, Karaj, Iran گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران Mohammad Latifi محمد لطیفی Mohammad.latifi@ut.ac.ir 100319475328460025754 100319475328460025754 No Department of Animal Science, College of Agriculture and Natural Resources, University of Tehran, Karaj, Iran گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران Pardis Sadat Mirseied پردیس السادات میرسید pardismirseyed25@gmail.com 100319475328460025755 100319475328460025755 No Protein Research Center, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran مرکز تحقیقات پروتئین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران