Research on Animal Production

fa تأثیر استفاده همزمان از سطوح مختلف سویای پر چرب با آنزیم پروتئاز بر عملکرد رشد، کیفیت گوشت، مورفولوژی روده و برخی فراسنجه‎ های خونی در بلدرچین ژاپنی The Effect of using Different Levels of Full-Fat Soybean Supplemented with Protease on Growth Performance, Carcass Characteristics, Meat Shelf Life, Intestinal Tissue Changes, and some Blood Parameters in Japanese Quail تغذیه طیور تغذیه طیور پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">چکیده مبسوط مقدمه و هدف: استفاده از دانه&lrm; های روغنی در تغذیه طیور به &lrm;عنوان یک راهکار مدیریتی به &lrm;منظور کاهش هزینه &lrm;های خوراک مورد قبول است که غالباً در اروپا، استرالیا و کانادا مورد استفاده قرار می &lrm;گیرد. در کشور ما نیز عمدتاً جیره&lrm; های طیور مرکب از ذرت و کنجاله سویا هستند. استفاده از آنزیم &lrm;های برون &lrm;زادی قادر به بهبود ارزش تغذیه &lrm;ای جیره &lrm;های ذرت و کنجاله سویا است. مطالعات اندکی در خصوص اثرات استفاده از دانه &lrm;های کامل به &lrm;همراه ذرت و سویا در تغذیه طیور به چاپ رسیده است. لذا، این مطالعه به&lrm; منظور بررسی اثر تغذیه &lrm;ای سویای پر چرب با استفاده از آنزیم پروتئاز به &lrm;صورت همزمان انجام پذیرفت و اثر سویای پر چرب بر عملکرد، خصوصیات لاشه، کیفیت گوشت و مورفولوژی روده در بلدرچین ژاپنی بررسی گردید. مواد و روش: برای انجام آزمایش از 480 قطعه جوجه بلدرچین سویه تاکسیدو (مخلوط دو جنس) در قالب هشت تیمار با چهار تکرار استفاده شد که در هر تکرار 15 قطعه بلدرچین به &lrm;طور تصادفی قرار داده شدند. دوره آزمایش از سن 3 تا 45 روزگی بود. عملکرد (خوراک مصرفی، افزایش وزن و ضریب تبدیل) هر تیمار در پایان دوره پرورش محاسبه گردید. در انتهای تحقیق، دو قطعه بلدرچین از هر واحد آزمایشی که از نظر وزنی نزدیک به میانگین وزن واحد آزمایشی مربوطه بودند، انتخاب و ذبح شدند. در این مرحله، ران&lrm; ها و سینه &lrm;های بلدرچین&lrm; های ذبح شده جهت سنجش رطوبت، اسیدیته و مالون &lrm;دی &lrm;آلدئید شماره &lrm;گذاری و تا زمان انتقال به فریزر در یخ نگهداری شدند. در این تحقیق، از آزمایش فاکتوریل با طرح پایه کاملاً تصادفی استفاده شد و بلدرچین &lrm;ها با چهار سطح (صفر، 4/25، 5/8 و 12/75 درصد) سویای پر چرب و دو سطح (صفر و 500 میلی &lrm;گرم در کیلوگرم) مولتی &lrm;آنزیم مورد مقایسه قرار گرفتند. یافته&lrm;ها: در آزمایش فوق، سطوح مختلف سویای پر چرب و مولتی &lrm;آنزیم مورد استفاده قرار گرفتند و یافته &lrm;ها نشان دادند که استفاده از سویای پر چرب بدون مولتی &lrm;آنزیم تأثیر معنی &lrm;داری بر میزان افزایش وزن، خوراک مصرفی و ضریب تبدیل خوراک در کل دوره نداشت (0/05 < p). در بازه زمانی 30 روز پس از کشتار، در خصوص میزان رطوبت به&lrm;عنوان شاخص کیفیت گوشت سینه، بلدرچین &lrm;های تغذیه&lrm; شده با جیره&lrm;های فاقد سویای پر چرب و سطح 8/5 درصد سویای پر چرب ظرفیت نگهداری آب بیشتری (به &lrm;ترتیب 62/82 و 63/04) در مقایسه با سطح 12/75 درصد سویای پر چرب (60/05) داشتند (0/05 > p)، ولی با سطح 4/25 درصد سویای پر چرب اختلاف معنی &lrm;داری نداشتند (61/32). همچنین، سطوح 8/5 و 12/75 درصد سویای پر چرب مقادیر مالون &lrm;دی&lrm; آلدئید بیشتری را در قیاس با تیمار شاهد داشتند (0/05 >(p ؛ به &lrm;ترتیب 1/45 و 1/55 میکروگرم در گرم). اثر آنزیم بر هیچ &lrm;یک از فراسنجه &lrm;های کیفیت گوشت در بازه زمانی 30 و 90 روز پس از کشتار معنی &lrm;دار نبود. سطح 12/75 درصد سویای پر چرب بالا ترین طول دئودنوم (12/53 سانتی&lrm;متر) و سطح 4/25 درصد سویای پر چرب کمترین طول دئودنوم (10/46 سانتی &lrm;متر) را ایجاد کردند (0/05 >p ). سطح دوم آنزیم (500 میلی&lrm;گرم در کیلوگرم) باعث کاهش طول ژژنوم در مقایسه با سطح اول آنزیم (صفر) شد (26/62 در مقابل 28/98 سانتی&lrm;متر). اثر متقابل سویای پرچرب و آنزیم در مورد طول دئودنوم، ژژنوم و ایلئوم معنی&lrm; دار شدند (0/05 >p ). در این مورد، بیشترین طول دئودنوم مربوط به سطح 12/75 درصد سویای پرچرب و سطح صفر آنزیم (12/81 سانتی&lrm;متر) و کمترین طول مربوط به سطح 4/25 درصد سویای پرچرب و سطح صفر آنزیم بودند. بیشترین طول ژژنوم در تیمار شاهد (سطح صفر سویای پرچرب و آنزیم) و کمترین طول در سطوح صفر و 500، 4/25 و 500، 8/5 و 500، 12/75 و صفر به دست آمدند. بیشترین طول ایلئوم در سطح 500×4/25 و کمترین طول در سطوح 500×8/5، 12/25 و صفر و 500×75/12 به &lrm;دست آمدند (0/05 >p ). سطوح کلسترول و LDL خون بالاتری در بلدرچین &lrm;های تغذیه شده با جیره&lrm; های بدون سویای پرچرب در مقایسه با جیره &lrm;های حاوی سویای پر چرب مشاهده شدند (0/05 > p). کمترین مقادیر کلسترول و LDL خون مربوط به سطح 25/4 درصد سویای پر چرب بودند. در مورد فراسنجه&lrm; های کیفیت گوشت در بازه زمانی 30 و 90 روز پس از نگهداری در فریزر، اثر سطوح مختلف سویای پرچرب بر ظرفیت نگهداری آب در هر دو زمان معنی &lrm;دار شد (0/05 > p)، در حالی&lrm; که در زمان 30 میزان مالون &lrm;دی &lrm;آلدئید و در زمان 90 میزان اسیدیته گوشت سینه به&lrm; طور معنی &lrm;داری متأثر از سطوح مختلف مصرف سویای پر چرب قرار گرفتند. نتیجه&lrm; گیری: به&lrm; طور کلی، در این آزمایش افزودن سویای پرچرب مکمل شده با آنزیم اثر معنی&lrm; داری بر عملکرد رشد، کیفیت گوشت، مورفولوژی روده و فراسنجه های خونی در بلدرچین ژاپنی نداشت. </div> <div style="text-align: justify;">Extended Abstract Background: The use of oilseeds in poultry feeding is accepted as a management strategy to reduce feed costs, which is often used in Europe, Australia, and Canada. In Iran, poultry diets are mainly composed of corn and soybean meal. The use of exogenous enzymes improves the nutritional value of diets based on corn and soybean meal. Considering that few studies have been published regarding the effects of using whole grains along with corn and soybean in poultry nutrition. Therefore, to reduce the anti-nutritional effects of full-fat soybean using protease enzyme, the present study was conducted to investigate the effect of full-fat soybean on performance, carcass characteristics, meat quality, and intestinal morphology in Japanese quails. Methods: To conduct the experiment, 480 male and female quail chicks were used in the form of eight treatments with four replications, in which 15 quails were randomly placed in each replication. The experimental period was from the age of 3 to 45 days. Two quails from each experimental unit, which were close to the average weight of the respective experimental unit, were selected and slaughtered at the end of the research. At this stage, the thighs and breasts of the slaughtered quails were numbered to measure moisture, acidity, and malondialdehyde, and then kept in ice until transfer to the freezer. In this research, a factorial experiment was conducted using a completely randomized basic design, and the quails were treated with four levels (zero, 4.25, 8.5, and 12.75%) of full-fat soybeans and two levels (zero and 500 mg/kg) of the multi-enzyme. Results: The different levels of full-fat soybean and the multi-enzyme did not significantly affect weight gain, feed consumption, and feed conversion ratio in the whole period (p > 0.05). After 30 days of the slaughter, the water holding capacity of the breast meat was higher in quails fed diets without high-fat soybeans and 8.5% of high-fat soybeans (62.82 and 63.04, respectively) than the level received 12.75% of high-fat soybeans (60.05) (p < 0.05), but there was no significant difference with the level of 25.4% high-fat soybeans (61.32). Moreover, levels of 8.5% and 12.75% of high-fat soybeans led to higher amounts of malondialdehyde than the control treatment (p < 0.05; 1.45 and 1.55 μg/g, respectively). The effect of the enzyme was not significant on the meat quality indicators after 30 and 90 days of slaughter. The highest (12.53 cm) and the lowest (10.46 cm) duodenum length were observed by using 12.75% and 4.25% of high-fat soybean, respectively (p < 0.05). The level of 500 mg/kg enzyme decreased the length of the jejunum compared to the first level of enzyme (zero) (26.62 versus 28.98 cm). The interaction effect of high-fat soybean and the enzyme was significant (p < 0.05) on the lengths of the duodenum, jejunum, and ileum. In this case, the maximum duodenum length belonged to 12.75% of high-fat soybeans and the zero enzyme level (12.81 cm) and the lowest length was recorded for the level of 4.25% high-fat soybeans and the zero enzyme level. The maximum length of the jejunum was obtained in the control treatment (zero level of high-fat soybean and the enzyme), and the lowest length was obtained in the levels of zero and 500, 4.25, and 500, 8.5, and 500, 12.75, and zero. The maximum length of the ileum was obtained at the level of 4.25 x 500, and the lowest length was obtained at the levels of 8.5 x 500, 12.25, zero, and 12.75 x 500 (p < 0.05). Blood cholesterol and LDL levels were higher in quails fed diets without high-fat soybeans than in those received high-fat soybeans (p < 0.05). Conclusion: In general, in this experiment, the addition of high-fat soybean supplemented with the enzyme did not significantly affect growth performance, meat quality, intestinal morphology, and blood parameters in Japanese quails.     </div> بلدرچین ژاپنی, پروتئاز, فول فت, عملکرد, کیفیت گوشت Full fat, Japanese quail, Meat quality, Performance, Protease 121 132 http://rap.sanru.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-837-1&slc_lang=fa&sid=1 Iman Askari ایمان عسکری imanaskrai@gmail.com 100319475328460026265 100319475328460026265 Yes Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources, Gorgan, Iran دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران Mahmood Shamsshargh محمود شمس شرق shams@gau.ac.ir 100319475328460026266 100319475328460026266 No Department of Animal and Poultry Nutrition, Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources, Gorgan, Iran گروه تغذیه دام و طیور، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران Amir Mohajernoie امیر مهاجر نوعی 100319475328460026267 100319475328460026267 No Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources, Gorgan, Iran دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران Seyedmohamad Mirbehbahani سید محمد میربهبهانی sm.m8754@gmail.com 100319475328460026268 100319475328460026268 No Birjand University, Birjand, Iran دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران