Research on Animal Production

fa بررسی اثرات باکتریوفاژ و اسیدی‌فایرها بر عملکرد رشد، پاسخ ایمنی، جمعیت میکروبی و کیفیت گوشت جوجه‌های گوشتی تغذیه طیور تغذیه طیور پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">چکیده مبسوط مقدمه و هدف: با توجه‌ به محدودیت‌های اخیر در استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها در تغذیه دام و طیور، تولیدکنندگان محصولات دامی به&lrm; سمت استفاده از جایگزین‌کننده‌های کم‌خطرتر و سالم‌تری همچون باکتریوفاژها و یا اسیدی‌فایرها روی آورده‌اند. بنابراین هدف از انجام این مطالعه، بررسی اثر افزودن باکتریوفاژ و اسیدی‌فایرها به جیره بر عملکرد، سیستم ایمنی، جمعیت میکروبی و کیفیت گوشت جوجه‌های گوشتی بود. مواد و روش‌ها: در این تحقیق از 480 قطعه جوجه گوشتی نر یک‌روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 6 تیمار، 8 تکرار و 10 قطعه جوجه در هر تکرار، استفاده شد. جیره‌های آزمایشی شامل 1) جیره شاهد (فاقد افزودنی)، 2) جیره شاهد + 40 میلی‌گرم آنتی‌بیوتیک اینروفلوکساسین 10 درصد/کیلوگرم جیره، 3) جیره شاهد + 0/5 گرم باکتریوفاژ/ کیلوگرم جیره، 4) جیره شاهد + 1 گرم باکتریوفاژ/کیلوگرم جیره، 5) جیره شاهد + 3 ‌گرم اسیدی‌فایر A/کیلوگرم جیره و 6) جیره شاهد + 3 ‌گرم اسیدی‌فایر B/کیلوگرم جیره بودند. در پایان دوره آزمایشی، از هر تکرار دو پرنده کشتار و نمونه‌های مربوطه جهت انجام آزمایشات خون، کیفیت گوشت، سیستم ایمنی، ریخت‌شناسی و شمارش باکتری‌های دستگاه گوارش گرفته شد. کیفیت گوشت از طریق شاخص‌های مختلفی از جمله رنگ (*L برای روشنی، *a برای قرمزی و *b برای زردی)، آب از دست‌رفته در سردخانه (drip loss)، ظرفیت نگهداری آب، درصد کاهش پخت، pH و اکسیداسیون ارزیابی شد. پاسخ ایمنی با اندازه‌گیری تیتر آنتی‌بادی کل در برابر SRBC و پاسخ حساسیت به فیتوهماگلوتینین ارزیابی شد. محتویات روده پرندگان ذبح شده برای تخمین جمعیت میکروبی (E. coli، Lactobacillus، Bifidobacterium spp.، Salmonella enterica، و C. perfringens) استفاده شد. ریخت‌شناسی روده با اندازه‌گیری عمق کریپت و ارتفاع پرز مورد بررسی قرارگرفت. pH در محتویات ایلئوم و سکوم اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SAS (2009) در قالب طرح کاملاً تصادفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و میانگین‌ها با استفاده از آزمون چند دامنه‌ای دانکن مقایسه شدند. یافته&lrm; ها: جوجه‌های تغذیه شده با جیره 1 گرم باکتریوفاژ به‌ازای هر کیلوگرم جیره، بیشترین افزایش وزن را نشان دادند (0/05>p). مصرف خوراک و ضریب تبدیل خوراک تحت تأثیر افزودن باکتریوفاژ و اسیدی‌فایرها قرار نگرفت (0/05<p). جوجه&lrm;های تغذیه ‌شده با اسیدفایر (A و B) کمترین درصد عضله ران را داشتند. بیشترین درصد وزن تیموس در گروه&lrm;های تغذیه شده با باکتریوفاژ و کمترین آن در گروه دریافت کننده اسیدفایر مشاهده شد (0/05>p). اما درصد لاشه، درصد ماهیچه سینه، وزن نسبی کبد، چربی حفره شکمی، طحال و بورس تحت تأثیر جیره‌های آزمایشی قرار نگرفت (0/05<p). ظرفیت نگهداری آب گوشت سینه در جوجه های تغذیه شده با اسیدی فایر و باکتریوفاژ بیشتر از گروه شاهد و آنتی &lrm;بیوتیک بود. بین تیمارهای آزمایشی از نظر آب از دست رفته در سردخانه (Drip loss)، درصد افت پخت و pH گوشت (45 دقیقه و 24 ساعت بعد) از نظر آماری تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (0/05<p). از طرفی ظرفیت نگهداری آب در گوشت سینه جوجه‌های تغذیه شده با اسیدی‌فایر و باکتریوفاژ بیشتر از جوجه‌های شاهد و آنتی بیوتیک بود (0/05>p). شاخص روشنایی (L*) گوشت تحت تأثیر جیره&lrm;های آزمایشی قرار گرفت و بیشترین سطح L* در گوشت جوجه&lrm; های تغذیه شده با باکتریوفاژ مشاهده شد. اثر تیمارهای آزمایشی بر قرمزی (*a) و زردی (*b) گوشت معنی‌دار نبود (0/05<p). کمترین میزان اکسیداسیون گوشت (MDA) در جوجه‌های مصرف کننده باکتریوفاژ و اسیدی‌فایر A مشاهده شد. پاسخ ایمنی هومورال (تیتر Anti-SRBC) جوجه‌های گوشتی تحت تأثیر جیره‌های آزمایشی قرار گرفت، اما تعداد قرمز و گلبول‌های سفید و سطح لنفوسیت خون تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند. افزودن باکتریوفاژ به جیره جوجه‌های گوشتی باعث بهبود پاسخ ایمنی و افزایش سطح IgM، IgG و کل ایمونوگلوبولین‌ها در سرم خون شد (0/05>p). ارتفاع پرز و عمق کریپت در هر دئودنوم و ژئوژنوم تحت تأثیر جیره‌های آزمایشی قرار گرفت (0/05>p). بیشترین ارتفاع پرز دوازدهه و ژژنوم در گروه تغذیه شده با 1 گرم باکتریوفاژ در کیلوگرم جیره و کمترین ارتفاع داوزدهه و ژوژنوم در گروه تغذیه شده با اسیدی‌فایر A مشاهده شد (0/05>p). بیشترین عمق کریپت در دئودنوم و ژئوژنوم در گروه دریافت کننده باکتریوفاژ و کمترین عمق کریپت در گروه تغذیه شده با آنتی بیوتیک مشاهده شد (0/05>p). شاخص ارتفاع پرز/ عمق کریپت، pH ایلئوم و محتویات سکوم تحت تأثیر جیره‌های آزمایشی قرار نگرفت. جمعیت‌های لاکتوباسیلوس، بیفیدوباکتریا، سالمونلا انتریدیس و کلستریدیوم پرفرنجنس تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار گرفتند (0/05>p). کمترین جمعیت باکتری در جوجه‌های تغذیه شده با آنتی بیوتیک مشاهده شد. در مقابل، بیشترین تعداد لاکتوباسیلوس و بیفیدوباکتری در گروه تغذیه شده با 1 گرم باکتریوفاژ در کیلوگرم ماده خشک جیره و بیشترین میزان سالمونلا انتریدیس در گروه شاهد مشاهده شد (0/05>p). جمعیت باکتری E. Coli و باکتری‌های تولید کننده اسید لاکتیک (LAB) تحت تاثیر گروه‌های تجربی قرار نگرفتند. نتیجه‌گیری: افزودن 1 گرم باکتریوفاژ در کیلوگرم جیره، علاوه‌ بر بهبود عملکرد رشد، ارتقای سیستم ایمنی و بهبود کیفیت گوشت باعث ایجاد تغییرات مناسب در ریخت‌شناسی روده و استقرار جمعیت باکتری‌های مفید در روده جوجه‌های گوشتی شد. علاوه‌بر این، از باکتریوفاژها می‌توان به‌عنوان یک جایگزین‌کننده مفید و مؤثر در جیره جوجه‌های گوشتی بجای آنتی‌بیوتیک‌ها استفاده نمود.  </div> <div style="text-align: justify;">Extended Abstract Background:In light of recent restrictions on antibiotic use in livestock and poultry feed, producers have shifted towards safer and healthier alternatives such as bacteriophages and acidifiers. This study aimed to explore the impact of these dietary changes on the growth performance, immune response, microbial population, and meat quality of broiler chickens. Methods: The study involved 480 one-day-old male broilers of the Ross 308 strain. The experimental design included six treatments, eight replications, and 20 chickens per replication. The diets tested were a control diet (no additives), a control diet with 40 mg/kg of antibiotic, and diets with 0.5 and 1 g/kg of bacteriophage, and 3 g/kg of two different acidifiers (A and B). At the end of the experiment, two birds from each group were selected for blood tests, meat quality assessment, immune system evaluation, morphology, and gastrointestinal bacteria count. Meat quality was assessed through various parameters including color (L* for lightness, a* for redness, and b* for yellowness), drip loss, water holding capacity, cooking loss percentage, pH, and oxidation. The immune response was evaluated by measuring total antibody titers against SRBC and the sensitivity response to phytohaemagglutinin. The ileal contents of the slaughtered birds were used to estimate the microbial population (E. coli, Lactobacillus, Bifidobacterium spp., Salmonella enterica, and C. perfringens). Intestinal morphology was examined by measuring the crypt depth and the villus height. The pH was also measured in the contents of the ileum and cecum. The data were analyzed using SAS software (2009) in a completely randomized design and the means were compared using Duncan’s multi-range test. Results<a name="_Hlk153959367">: </a>Chickens fed on a diet with 1 g bacteriophage per kg diet exhibited the greatest weight gain (p<0.05). Feed consumption and feed conversion ratio remained unaffected by the addition of bacteriophage and acidifiers (p<0.05). Chickens fed on acidifiers (A and B) had the smallest thigh muscle percentage. The highest thymus weight percentage was observed in the groups fed on bacteriophage, while the lowest was observed in the groups receiving acidifiers (p<0.05). However, carcass percentage, breast muscle percentage, relative weight of liver, abdominal cavity fat, spleen, and bursa were not affected by the experimental diets (p<0.05). The water holding capacity of breast meat in chickens fed on acidifiers and bacteriophage was higher than control and antibiotic groups. There was no statistically significant difference in drip loss, cooking loss, and meat pH (45 minutes and 24 hours later) between experimental treatments (p>0.05). On the other hand, the water retention capacity of breast meat of chickens fed with acidifiers and bacteriophage was higher than that of control and antibiotic chickens (p<0.05). The brightness index (L*) of the meat was affected by the experimental diets, with the highest level of L* observed in the meat of the chickens fed with bacteriophage (p<0.05). The effect of experimental treatments on redness (a*) and yellowness (b*) of meat was not significant (p<0.05). Also, the lowest amount of meat oxidation (MDA) was observed in chickens consuming bacteriophage and acidifier A. The humoral immune response (Anti-SRBC titer) of broiler chickens was affected by the experimental diets, but in contrast, the number of red and white blood cells and the blood lymphocyte level were not affected by the experimental treatments. The addition of bacteriophage to the broiler diet improved the immune response and increased the levels of IgM, IgG, and total immunoglobulins in the blood serum (p<0.05). The villus height and crypt depth in both duodenum and jejunum were influenced by the experimental diets (p<0.05). The highest height of duodenum and jejunum villi was observed in the group fed on 1 g bacteriophage/ kg diet and the lowest height of duodenum and geogenome was observed in groups fed with Acidifier A (p<0.05). The highest crypt depth in the duodenum and jejunum was observed in the bacteriophage receiving groups and the lowest crypt depth was observed in the group fed with antibiotics (p<0.05). Villus height/crypt depth index, pH of ileum and cecum contents were not affected by experimental diets. Lactobacillus, Bifidobacteria, Salmonella enteridis and Clostridium perfringens populations were influenced by experimental treatments (p<0.05). The lowest population of the above bacteria was observed in chickens fed with antibiotics. In contrast, the highest number of lactobacillus and bifidobacteria was observed in the group fed on 1 g bacteriophage/kg diet and the highest amount of Salmonella enteridis was observed in the control group (p<0.05). The population of E. coli bacteria and lactic acid producing bacteria (LAB) were not affected by the experimental groups. Conclusion: The use of 1 g bacteriophage/kg diet not only enhanced the growth performance, immune response, and meat quality of broiler chickens, but also led to beneficial changes in intestinal morphology and bacterial population. These results suggest that bacteriophage could be a viable alternative to antibiotics in broiler diets.  </div> اسیدی‌فایر, باکتریوفاژ, جوجه گوشتی, گوشت, محرک رشد Acidifier, Bacteriophage, Broiler, Growth Promoter, Meat 25 37 http://rap.sanru.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1831-1&slc_lang=fa&sid=1 Hassan Saleh حسن صالح hsaleh.um@gmail.com 100319475328460024250 100319475328460024250 Yes Department of Animal science, Faculty of Agriculture, Higher Education Complex of Saravan, Saravan, Iran گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، مجتمع آموزش عالی سراوان، سراوان، ایران، Mohsen Kazemi محسن کاظمی phd1388@gmail.com 100319475328460024251 100319475328460024251 No Department of Animal Science, Faculty of Agriculture and Animal Science, University of Torbat-e Jam, Torbat-e Jam, Iran گروه علوم دامی، مجتمع آموزش عالی تربت‌جام، تربت‌جام، ایران Mohammad Taher Mirakzehi محمد طاهر میرکزهی taher5888@gmail.com 100319475328460024252 100319475328460024252 No Department of Animal science, Faculty of Agriculture, Higher Education Complex of Saravan, Saravan, Iran گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، مجتمع آموزش عالی سراوان، سراوان، ایران