Research on Animal Production

fa مقایسه عملکرد پروار و بازده لاشه گوساله ‎های آمیخته بومی با هلشتاین و سیمنتال در پرواربندی صنعتی Comparison of Feedlot Performance and Carcass Yields of Native Calves×Holstein and Native Calves× Simmental Crossbreds تغذیه نشخوارکنندگان تغذیه نشخوارکنندگان پژوهشي Research <div class="WordSection1" dir="RTL" style="text-align: justify;">چکیده مبسوط مقدمه و هدف: استان مرکزی از جمله قطب های مهم پرواربندی گوساله در کشور تلقی می شود. این استان با دارا بودن 370 هزار رأس گاو و گوساله اعم از اصیل، دورگ و بومی، بیش از 4/4 درصد از کل جمعیت گاو و گوساله ایران را در اختیار داشته و در بین استان های کشور حائز مقام دوازدهم می باشد. ضمن اینکه، این استان با تولید 15 هزار تن گوشت گاو و گوساله حدود 3/3 درصد تولید گوشت قرمز گاو و گوساله کشور را به&lrm;خود اختصاص داده است. در سال های اخیر علاقه زیادی از سوی دامداران استان برای پرواربندی گوساله های نژاد سیمنتال، به&lrm;دلیل آرام بودن و بازده تولید گوشت مطلوب تر و نیز سازگاری با شرایط آب و هوایی این استان به وجود آمده است که این مسئله نیز باعث تمایل و درخواست معاونت بهبود تولیدات دامی استان جهت اجرای پروژهای به منظور تعیین بازده و خصوصیات پروار این نژاد به&lrm;صورت علمی و مستند شد. از آنجا که در استان پژوهشی جهت مقایسه بین عملکرد رشد و پروار گوساله های دورگ هلشتاین و سیمنتال انجام نشده و اطلاعات اندکی از ویژگی های لاشه و وزن‌های مناسب کشتار نژادهای گاو در استان وجود دارد، پرواربندان گوساله اطلاعات دقیقی در مورد میزان بهره وری، مصرف خوراک و صفات رشد و کیفیت لاشه گوساله&lrm;های نژادهای مختلف در اختیار ندارند. لذا این پژوهش به&lrm;منظور مقایسه صفات و ویژگی های پروار و لاشه گوساله&lrm;های نر دورگ نژادهای بومی- هلشتاین و آمیخته‌های نژادهای بومی - سمینتال در یکی از واحدهای پرواربندی استان مرکزی که شرایط و امکانات لازم برای اجرای پژوهش را داشت (داشتن باسکول و جایگاه مناسب و کافی)، انجام شد. مواد و روش&lrm;ها: تعداد 60 رأس گوساله نر با میانگین وزنی 10 ± 160 کیلوگرم به دو گروه 30 رأسی تقسیم شدند (گروه اول گوساله&lrm;های دورگ بومی هلشتاین و گروه دوم گوساله های دورگ بومی- سیمنتال). به&lrm;نحوی&lrm;که کمترین تفاوت از نظر وزن و وضعیت بدنی بین دو گروه وجود داشت. برای هریک از گروه ها، بر اساس احتیاجات مواد مغذی گوساله ها و با توجه به مواد خوراکی مناسب و قابل دسترس در واحد، جیره های متعادل و بهینه بر پایه جداول NRC گاوهای گوشتی سال 2016 تنظیم شد و خوراک های کاملاً مخلوط متوازن بعد از طی یک دوره عادت دهی 14 روزه، در اختیار گوساله ها، قرار گرفت. میانگین میزان مصرف علوفه به کنسانتره در کل دوره حدود 40 به 60 تنظیم گردید. در طول دوره پروار، خوراک مصرفی روزانه در سه نوبت و تا حد اشتها در اختیار گوساله ها قرار گرفت. میزان خوراک مصرفی روزانه گوساله ها ثبت شد. دام ها ماهیانه یک بار پس از 12 ساعت محرومیت از غذا و قبل از تغذیه صبح توزین شدند و سپس محاسبه ضرایب تبدیل غذایی دام های هر گروه انجام شد. دوره پروار تا رسیدن گوساله ها به وزن مناسب ادامه یافت. در پایان دوره، تعداد 5 رأس از گوساله های هر گروه، پس از 12 ساعت محرومیت از غذا، توزین و ذبح شدند و وزن و بازده لاشه و ضخامت چربی روی دنده 12 گوساله&lrm;ها اندازه&lrm;گیری شد. تجزیه داده های مربوط به مصرف خوراک و افزایش وزن دام‌ها به صورت اندازه گیری های تکرار شده در زمان انجام شد و مقایسه میانگین ها با آزمون دانکن صورت پذیرفت. یافته&lrm;ها: نتایج نشان داد که کل افزایش وزن گوساله ها در دوره پروار، برای گوساله های دورگ بومی- سیمنتال و دورگ بومی- هلشتاین به&lrm;ترتیب 360 و 336 کیلوگرم بود که نشان دهنده افزایش وزن بالاتر (24 کیلوگرم) گوساله&lrm;های دورگ بومی- سیمنتال بود (0/03p=). میانگین افزایش وزن ماهانه گوساله های دورگ </div> <div class="WordSection1" dir="RTL" style="text-align: justify;">بومی- سیمنتال و بومی- هلشتاین در یک دوره پروار به&lrm;ترتیب برابر با 40 و 37/300 کیلوگرم و افزایش وزن روزانه آنها به&lrm;ترتیب 1/330 و 1/240 کیلوگرم کیلوگرم در ماه بود (0/032p=). میانگین ماده خشک مصرفی روزانه در طول دوره پروار برای گوساله های دورگ سیمنتال و دورگ هلشتاین به&lrm;ترتیب برابر با 8/05 و 8/28 کیلوگرم بود که تفاوت بین آنها معنی دار نبود. میانگین ضریب تبدیل غذایی در کل دوره پروار برای گوساله&lrm;های دورگ سیمنتال و دورگ هلشتاین به&lrm;ترتیب 6/05 و 6/67 بود که تفاوت بین دو گروه معنی دار بود (0/04p=). میانگین بازده لاشه گرم گوساله های دورگ سیمنتال و دورگ هلشتاین در پایان 9 ماه پروار 55/45 و 52/27 درصد بود که تفاوت معنی داری بین دو گروه وجود داشت (0/01p =). ضخامت چربی پشتی بین دنده&lrm;های 12 و 13 با تفاوت معنی داری در گوساله های دورگ سیمنتال کمتر از گوساله های دورگ هلشتاین (به&lrm;ترتیب 6/05 و 6/75 میلی متر) و ضخامت عضله راسته در محدوده دنده&lrm;های 12 و 13 با تفاوت معنی داری در گوساله&lrm;های دورگ سیمنتال بیشتر از دورگ های هلشتاین بود (به ترتیب 53/62 و 51/4 میلی متر) (0/035=p). نتیجه&lrm;گیری: نتایج حاصل شده از این پژوهش نشان داد که گوساله&lrm;های دورگ بومی- سیمنتال دارای راندمان بهتری از نظر رشد، بازده غذایی و ویژگی&lrm;های لاشه و گوشت نسبت به گوساله&lrm;های دورگ بومی- هلشتاین هستند. لذا برای اقتصادی کردن تولید گوشت و تأمین گوشت قرمز مورد نیاز کشور از منابع داخلی پیشنهاد </div> <div class="WordSection1" dir="RTL" style="text-align: justify;">می شود که در صورت امکان تعدادی از پرواربندی&lrm;های کشور، اقدام به پروار نمودن این نژاد پربازده نمایند.   </div> <div style="text-align: justify;"> <div style="text-indent: -0.5pt;">Extended Abstract </div> <div>Background: Markazi Province is recognized as one of the important centers for calf fattening in the country. This province is home to over 4.4% of Iran's total cattle and calf population, with 370,000 head of cows and calves, including purebred, hybrid, and native breeds. It ranks twelfth among the provinces in the country. Additionally, with the production of 15,000 tons of beef and veal, it accounts for approximately 3.3% of the national beef and veal output. In recent years, there has been significant interest from livestock breeders in the province for fattening Simmental calves, due to their calm temperament, better meat production efficiency, and adaptability to the province's weather conditions. This interest has prompted the province's livestock improvement deputy to implement a project aimed at scientifically assessing the productivity and fattening characteristics of this breed. Since no research has been conducted in the province to compare the growth and feedlot performance of crossbred Holstein and Simmental calves, and there is limited information about carcass characteristics and suitable slaughter weights of cattle breeds in the region, calf breeders lack detailed knowledge about the productivity, feed consumption, growth traits, and carcass quality of different breeds. Therefore, this study was conducted to compare the fattening and carcass characteristics of male Simmental and Holstein crossbred calves in a fattening unit in Markazi Province that had the necessary conditions and facilities for the project (including a scale and adequate space). Methods: Sixty male calves with an average weight of 150 to 200 kg were divided into two groups (treatments). One group consisted of 30 Holstein crossbred calves, and the other group included 30 Simmental crossbred calves, ensuring minimal differences in weight and body condition between the two groups. Balanced and optimal diets were formulated for each group based on the nutritional needs of the calves (according to their weight) and the available nutrients in the unit, following the nutritional requirements outlined in the NRC tables for beef cattle (2016). Balanced diets were provided based on Total Mixed Ration after a 14-day feeding adaptation period. The average consumption of fodder and concentrate was adjusted to a ratio of 40 to 60 throughout the entire period. Daily feed was provided to the calves three times a day, according to their appetite. Daily feed intake was recorded. Calves were weighed monthly after a 12-hour food deprivation and before morning feeding, and the feed conversion ratios for the animals in each group were calculated. The fattening period continued until the calves reached the desired weight. At the end of the fattening period, five calves from each group were weighed and slaughtered after 12 hours of food deprivation, and their carcass weight, yield, and fat thickness at the 12th rib were measured. Comparisons between the two groups of calves in different weight categories were performed using an independent t-test with SPSS statistical software. Results: The results indicated that the total weight gain during the fattening period was 360 kg for Simmental hybrids and 336 kg for Holstein hybrids, showing a higher weight gain (24 kg) in the Simmental group (P = 0.03). The average monthly and daily weight gains for Simmental and Holstein hybrid calves during the breeding period were 40 kg and 37.30 kg per month, and 1.33 kg and 1.24 kg per day, respectively (P = 0.032). The average daily dry matter intake during the fattening period for Simmental and Holstein hybrid calves was 8.05 kg and 8.28 kg, respectively, although this difference was not significant. The mean feed conversion ratio for the entire fattening period was 6.05 for Simmental and 6.67 for Holstein, indicating a significant difference between the two treatments (P = 0.04). The mean carcass yield for Simmental and Holstein hybrid calves at the end of the 9-month fattening period was 55.45% and 52.27%, respectively, with a significant difference between the two treatments (P = 0.01). The thickness of dorsal fat between ribs 12 and 13 was 6.05 mm for Simmental and 6.75 mm for Holstein, while the thickness of the straight muscle in the same rib range was 53.62 mm for Simmental and 51.4 mm for Holstein      (P = 0.035). Conclusion: The results demonstrated that Simmental hybrid calves exhibit better efficiency in terms of growth, feed yield, and carcass and meat characteristics compared to Holstein hybrid calves. Therefore, for the economic production of meat and the domestic supply of red meat, it is recommended that some feedlot farms in the country consider breeding this high-yielding breed, if feasible.</div> </div> پرواربندی, سمینتال, عملکرد, گوساله دورگ, هلشتاین Crossbred calves, Fattening, Holstein, Simmental, Yield 46 54 http://rap.sanru.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1654-2&slc_lang=fa&sid=1 Azadeh Mirshamsollahi آزاده میرشمس الهی Iranmirshams@yahoo.com 100319475328460022882 100319475328460022882 Yes Agriculture and Natural Resources Research Center of Markazi Province, Arak, Iran بخش تحقیقات علوم دامی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اراک، ایران Alireza Talebian Masoudi علیرضا طالبیان مسعودی armasoudi@gmail.com 100319475328460022883 100319475328460022883 No Agriculture and Natural Resources Research Center of Markazi Province, Arak, Iran بخش تحقیقات علوم دامی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اراک، ایران Ramazan Ali Azizi رمضانعلی عزیزی Azizy2001@tahoo.com 100319475328460022884 100319475328460022884 No Agriculture and Natural Resources Research Center of Markazi Province, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Arak, Iran. بخش تحقیقات علوم دامی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اراک، ایران