Research on Animal Production

fa اثر کاهش سطوح پروتئین جیره غذایی و استفاده از افزودنی گیاهی (O. X. Plant) بر عملکرد رشد و جمعیت میکروبی فلور روده در جوجه بلدرچین‌های ژاپنی The effect of reducing dietary protein levels and using a herbal additive (O. x. plant) on growth performance and intestinal microbial flora in Japanese quail chicks تغذیه طیور تغذیه طیور پژوهشي Research مقدمه و هدف: در سال‌های اخیر، افزایش جمعیت و نیاز روزافزون به منابع غذایی، تولید پروتئین حیوانی و توسعه صنعت طیور را به ضرورتی اجتناب‌ناپذیر تبدیل کرده است. با وجود آنکه استفاده غیر درمانی از آنتی‌بیوتیک‌های محرک رشد موجب بهبود عملکرد تولیدی می‌شود، نگرانی‌های جدی در زمینه ایجاد مقاومت‌های باکتریایی و انتقال بقایای دارویی به انسان و محیط زیست مطرح شده است. حذف تدریجی این آنتی‌بیوتیک‌ها از جیره حیوانات کاهش عملکرد را به دنبال داشته، اما پژوهشگران در جستجوی جایگزین‌های طبیعی نظیر اسانس‌های گیاهی، اسیدهای آلی، پروبیوتیک‌ها و آنزیم‌ها هستند. گیاهان دارویی به دلیل داشتن ترکیبات ضدمیکروبی قادرند فرآیند هضم و جذب، میزان مصرف خوراک و ایمنی طیور را ارتقا دهند و نگرانی‌های انسانی را کاهش بخشند. همچنین مطالعات مختلف نشان داده‌اند که افزودنی‌های گیاهی در جیره طیور اثرات مثبتی بر رشد و جمعیت میکروبی روده دارند. بر این اساس، هدف مطالعه حاضر بررسی سطوح  مختلف پروتئین جیره غذایی همراه با استفاده از افزودنی گیاهی (O. X. Plant) بر عملکرد رشد و فلور میکروبی روده در جوجه‌های بلدرچین ژاپنی بود. مواد و روشها: در این پژوهش، تعداد 640 قطعه بلدرچین ژاپنی در قالب یک طرح کاملاً تصادفی و به‌صورت آزمایش فاکتوریل مورد استفاده قرار گرفت. آزمایش شامل 8 تیمار با 4 تکرار و 20 پرنده  در هر تکرار بود. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از:1-سطح 21 درصد پروتئین  بدون افزودنی 2- سطح 21 درصد پروتئین + 100 میلیگرم افزودنی در کیلوگرم خوراک 3- سطح 22 درصد پروتئین بدون افزودنی 4- سطح 22 درصد پروتئین + 100 میلیگرم افزودنی در کیلوگرم خوراک 5-سطح 23 درصد پروتئین  بدون افزودنی 6- سطح 23 درصد پروتئین + 100 میلیگرم افزودنی در کیلوگرم خوراک 7-سطح 24 درصد پروتئین  بدون افزودنی 8- سطح 24 درصد پروتئین  + 100 میلیگرم افزودنی در کیلوگرم خوراک بودند. جیره‌ها طبق توصیه 1994،NRC  فرموله شدند. افزودنی گیاهی مورد استفاده ترکیبی از اسانس‌های ریزپوشانی‌شده مرزه، پونه کوهی، آویشن، فلفل قرمز و سیر بود که طبق دستور شرکت دانش‌بنیان فناوری نوین به میزان 100 گرم در هر تن خوراک اضافه گردید. بلدرچین‌ها یک‌روزه خریداری شده و تا روز 12 از جیره استاندارد استفاده میکردند. آزمایش از روز دوازدهم آغاز شد زیرا جوجه‌ها پس از عبور از مرحله حساس اولیه، از نظر رشد و پایداری دستگاه گوارش آماده دریافت تیمارهای تغذیه‌ای بودند. برای بررسی صفات لاشه و فلور میکروبی روده، در پایان آزمایش  از هر تکرار دو پرنده انتخاب و کشتار شدند. بخش‌های مختلف لاشه شامل وزن لاشه بدون احشاء، وزن نسبی سینه، کبد، سنگدان، پانکراس و ران اندازه‌گیری شد. وزن‌کشی در ابتدای هر هفته و پایان آن انجام گرفت و میزان خوراک مصرفی نیز به‌صورت هفتگی ثبت گردید پس از کشتار و باز کردن حفره شکمی، حدود دو سانتی‌متر از محتوای بخش میانی ایلئوم جمع‌آوری و در میکروتیوب‌ها منتقل شد تا جمعیت باکتری‌های اشرشیاکلی و لاکتوباسیلوس بررسی شود. برای شمارش اشرشیاکلی از محیط کشت EMB agar و برای شمارش لاکتوباسیلوس از محیط کشت MRS agar  استفاده گردید. این آزمایش بر پایه طرح کاملاً تصادفی با آرایش فاکتوریل 4×2 شامل دو سطح افزودنی (با و بدون افزودنی گیاهی) و چهار سطح پروتئین (21، 22، 23 و 24 درصد) اجرا شد. مقایسه میانگین‌ها با آزمون توکی–کرامر در سطح خطای 05/0 انجام گرفت و داده‌ها با نرم‌افزار  SAS ویرایش 4/9 انجام شد. یافتهها: سطوح مختلف پروتئین و افزودنی گیاهی، چه به‌صورت مستقل و چه در ترکیب با یکدیگر، تأثیر معنی‌داری بر میزان خوراک مصرفی در کل دوره و همچنین در هفته‌های مختلف نشان ندادند (05/0<P).  ضریب تبدیل غذایی نیز در طول دوره تفاوت قابل توجهی نداشت؛ با این حال، نتایج تحلیل هفتگی بیانگر آن بود که در هفته نخست، تیمار حاوی 21 درصد پروتئین بدون افزودنی بالاترین ضریب تبدیل غذایی و تیمار با 22 درصد پروتئین بدون افزودنی پایین‌ترین ضریب تبدیل را ارائه کرد(05/0>P). با این حال، اثرات متقابل پروتئین و افزودنی گیاهی اختلاف قابل توجهی میان تیمارها ایجاد کرد؛ به‌گونه‌ای که تیمار با 23 درصد پروتئین بدون افزودنی کمترین ضریب تبدیل غذایی را داشت(05/0>P). در هفته سوم و چهارم  آزمایش استفاده از سطوح مختلف پروتئین و افزودنی گیاهی اثر معنی‌داری ‌بر ضریب تبدیل غذایی نشان ندادند (05/0<P). در هفته نخست، تیمار با سطح پروتئین 22 درصد بیشترین میزان افزایش وزن روزانه را نشان داد (05/0>P). در هفته دوم، بین سطوح مختلف پروتئین و افزودنی از نظر افزایش وزن روزانه تفاوت آماری قابل توجهی مشاهده نشد (05/0<P).  هرچند تیمار حاوی 21 درصد پروتئین بدون افزودنی کمترین میزان افزایش وزن را نسبت به سایر تیمارها داشت (05/0>P). در هفته‌های سوم و چهارم، تیمارهای آزمایشی اثر معنی‌داری بر افزایش وزن روزانه نشان ندادند  (05/0<P). در بررسی اثرات متقابل سطوح مختلف پروتئین + افزودنی گیاهی، تیمار حاوی 22 درصد پروتئین فاقد افزودنی گیاهی، به‌طور معنی‌داری بیشترین، و تیمار حاوی 21 درصد پروتئین فاقد افزودنی گیاهی، کم‌ترین وزن بدن را نشان دادند (05/0>P). <a name="_Hlk100307909">در هفته چهارم و همچنین در کل دوره آزمایش، وزن بدن در پایان هر هفته و میانگین افزایش وزن روزانه بین تیمارهای مختلف اختلاف آماری معنی‌داری نداشت</a> (05/0<P).  استفاده از سطوح مختلف پروتئین و افزودنی گیاهی و اثرات متقابل آنها اثر معنی‌داری ‌بر خصوصیات لاشه بلدرچینها نداشت (05/0<P).  استفاده از افزودنی‌های گیاهی موجب افزایش معنی‌دار وزن سنگدان گردید  (05/0>P). سطوح مختلف پروتئین اثر معنی‌داری بر شمار لاکتوباسیلوس و اشرشیاکولی نداشت (05/0<P). استفاده از افزودنی گیاهی باعث افزایش معنی‌دار شمار لاکتوباسیلوس و کاهش معنیدار شمار اشرشیاکولی شد (05/0>P). نتیجه گیری کلی:  به طور کلی نتایج این تحقیق نشان داد که تنظیم سطح پروتئین در جیره غذایی نقش مهمی در بهبود رشد و افزایش وزن بلدرچین‌ها دارد. در مقابل، افزودنی‌های گیاهی بیشتر بر کیفیت فلور میکروبی روده اثر گذاشتند و تغییر قابل توجهی در اندام‌های داخلی ایجاد نکردند. بنابراین، استفاده همزمان از سطح مناسب پروتئین همراه با افزودنی‌های گیاهی می‌تواند رویکردی مؤثر برای ارتقای عملکرد پرنده باشد؛ رویکردی که با افزایش کارایی رشد و بهبود سلامت دستگاه گوارش، به تولید پایدارتر و سالم‌تر کمک می‌کند. Introduction and Objective: In recent years, population growth and the increasing demand for food resources have made the production of animal protein and the development of the poultry industry an inevitable necessity. Although the non-therapeutic use of growth-promoting antibiotics improves production performance, serious concerns have been raised about the development of bacterial resistance and the transfer of drug residues to humans and the environment. The gradual elimination of these antibiotics from animal diets has led to a decrease in performance; however, researchers are seeking natural alternatives such as plant essential oils, organic acids, probiotics, and enzymes. Medicinal plants, due to their antimicrobial compounds, can improve digestion and absorption, feed intake, and poultry health, while reducing human concerns. Various studies have also shown that plant additives in poultry diets have positive effects on growth and the intestinal microbial population. Accordingly, the aim of the present study was to investigate the effects of different dietary protein levels, along with the use of a plant additive (O. x. plant), on growth performance and intestinal microbial flora in Japanese quail chicks. Material and Methods: In this study, 640 Japanese quails were used in a completely randomized design and factorial experiment. The experiment consisted of 8 treatments with 4 replications and 20 birds per replication. The experimental treatments included: 1-21% protein without additives 2-21% protein + 100 mg/kg of additives 3-22% protein level without additives 4-22% protein + 100 mg/kg of additives 5-23% protein without additives 6-23% protein + 100 mg/kg of additives 7-24% protein level without additives 8-24% protein + 100 mg/kg of additives. The diets were formulated according to the NRC (1994) recommendations. The herbal additive used was a combination of microencapsulated essential oils of savory, oregano, thyme, red pepper, and garlic, added at a rate of 100 grams per ton of feed, following the instructions of the Daneshbonyan Tehnologiya Novin Company. The quails were purchased at one day of age and fed a standard diet until day 12. The experiment began on day 12, when the chicks were ready to receive nutritional treatments after passing the initial sensitive stage in terms of growth and digestive system stability. To examine carcass traits and intestinal microbial flora, two birds from each replicate were selected and slaughtered at the end of the experiment. Carcass measurements included the weight of the carcass without viscera, relative weights of the breast, liver, gizzard, pancreas, and thigh. Body weight was recorded at the beginning and end of each week, and feed intake was also measured weekly. After slaughter and opening the abdominal cavity, approximately two centimeters of the contents from the middle part of the ileum were collected and transferred to microtubes for microbial analysis. EMB agar was used for Escherichia coli enumeration, and MRS agar was used for Lactobacillus enumeration. This experiment was conducted using a completely randomized design with a 4×2 factorial arrangement, including two levels of additives (with and without herbal additives) and four levels of protein (21, 22, 23, and 24%). Means were compared using the Tukey-Kramer test at a 0.05 significance level, and data were analyzed with SAS version 9.4. Results: Different levels of protein and herbal additives, either independently or in combination, did not show a significant effect on feed intake during the entire period or in different weeks (P>0.05). The feed conversion ratio also did not differ significantly throughout the period; however, weekly analysis indicated that in the first week, the treatment containing 21% protein without additives had the highest feed conversion ratio, while the treatment with 22% protein without additives had the lowest conversion ratio (P<0.05). The interaction effects of protein and herbal additives created a significant difference between treatments, such that the treatment with 23% protein without additives had the lowest feed conversion ratio (P<0.05). In the third and fourth weeks of the experiment, different levels of protein and herbal additives did not show a significant effect on the feed conversion ratio (P>0.05). In the first week, the treatment with a protein level of 22% showed the highest daily weight gain (P<0.05). In the second week, there was no statistically significant difference among the different levels of protein and additives in terms of daily weight gain (P>0.05). However, the treatment containing 21% protein without additives had the lowest weight gain compared to other treatments (P<0.05). In the third and fourth weeks, the experimental treatments did not show a significant effect on daily weight gain (P>0.05). In the study of the interaction effects of different levels of protein and herbal additives, the treatment containing 22% protein without herbal additives showed the highest body weight, while the treatment containing 21% protein without herbal additives showed the lowest body weight (P<0.05). In the fourth week, as well as during the entire experimental period, there was no statistically significant difference in body weight at the end of each week or in average daily weight gain among the different treatments (P>0.05). The use of different levels of protein and herbal additives, and their interaction effects, did not have a significant impact on the carcass characteristics of quails (P>0.05). However, the use of herbal supplements significantly increased gizzard weight (P<0.05). Different protein levels had no significant effect on the numbers of Lactobacillus and Escherichia coli (P>0.05). The use of herbal supplements significantly increased the number of Lactobacillus and significantly decreased the number of Escherichia coli (P<0.05). Conclusion: In general, the results of this study showed that regulating dietary protein levels plays an important role in improving the growth and weight gain of quails. In contrast, herbal supplements had a greater impact on the quality of the intestinal microbial flora and did not cause significant changes in internal organs. Therefore, the simultaneous use of appropriate protein levels along with plant additives can be an effective approach to improving bird performance—an approach that contributes to more sustainable and healthier production by enhancing growth efficiency and supporting digestive health.   اشرشیاکولی, افزودنی گیاهی , پروتئین, , عملکرد, لاکتوباسیلوس Escherichia coli, Herbal additive, Protein, Performance, Lactobacillus 0 0 http://rap.sanru.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1135-2&slc_lang=fa&sid=1 Ali Asghar Saki علی اصغر ساکی Alisaki34@yahoo.com 100319475328460026451 100319475328460026451 Yes Hossein Karimi Lasaki حسین کریمی لاسکی hkarimi1454@gmail.com 100319475328460026452 100319475328460026452 No Khalil Zaboli خلیل زابلی khzaboli@gmail.com 100319475328460026453 100319475328460026453 No Maziar Mohiti Asli مازیار محیطی اصلی mmohiti@guilan.ac.ir 100319475328460026454 100319475328460026454 No Zeinab Bardel زینب باردل Zeinab.bardel90@gmail.com 100319475328460026455 100319475328460026455 No Erfan Darmanloo عرفان درمانلو erfandarmanlo@gmail.com 100319475328460026456 100319475328460026456 No