Research on Animal Production

fa مقایسه عملکرد تولید، ویژگی‎ های لاشه و تخم، ویژگی‎ های تخمگذاری و جوجه درآوری سه واریته سفید، خاکستری و قهوه ‎ای بلدرچین ژاپنی Comparison of Production Performance, Carcass and Egg Characteristics, Egg Production and Hatching Characteristics of Three white, Gray and Brown Varieties of Japanese Quails تغذیه طیور تغذیه طیور پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">چکیده مبسوط مقدمه و هدف: گوشت طیور به‌عنوان منبع پروتئین حیوانی اهمیت زیادی دارد به همین دلیل در کشورهای مختلف، سرمایه‌گذاری زیادی روی صنعت پرورش طیور ازجمله بلدرچین شده است. با توجه به افزایش تقاضا برای محصولات بلدرچین از جمله تخم و گوشت آن و به صرفه بودن تولید این فرآورده، امروزه پرورش بلدرچین جایگاه خاصی در صنعت پرورش طیور پیدا کرده است. بلدرچین ژاپنی گونه متنوعی از طیور بوده که دارای ویژگی های منحصر به فردی از جمله گوشت لذیذ و مغذی، همچنین دارای تولید تخم بالایی می باشد. در واقع، فعالیت و جنب وجوش زیاد در بلدرچین ها، باعث ازدیاد ذخیره گلیکوژن در بافت های ماهیچه ای آن ها </div> <div style="text-align: justify;">می شود که این امر باعث می گردد گوشت این پرنده مانند پرندگان شکاری، بسیار لذیذ شود. ارزش پروتئین موجود در گوشت این پرنده24/91 درصد می‌باشد و این در حالی است که انواع اسیدهای آمینه کمیاب که در سایر پروتئین‌ها یافت نمی‌شود، در گوشت این پرنده به‌فراوانی یافت می&lrm;شود. ضریب تبدیل خوراک نقش مهمی در صنعت پرورش بلدرچین دارد. در بین جمعیت های مربوط به نژاد ژاپنی، سه جمعیت قهوه ای، سفید و خاکستری از گسترش بیشتری برخوردار هستند. با این وجود، اطلاعات مستند چندانی در خصوص ویژگی های اقتصادی و عملکردی این جمعیت ها و سایر جمعیت های مختلف بلدرچین ژاپنی در کشور وجود ندارد. این پژوهش به&lrm;منظور بررسی مقایسه عملکرد تولید، ویژگی&lrm;های لاشه، ویژگی های تخم&lrm;گذاری و درصد جوجه درآوری در سه جمعیت سفید، خاکستری و قهوه ای بلدرچین نژاد ژاپنی انجام شد. مواد و روش ها: این آزمایش با سه تیمار و چهار تکرار و در مجموع با 360 قطعه بلدرچین ژاپنی تا سن 42 روزگی با شرایط پرورش و جیره یکسان در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. تلفات در طول دوره آزمایش به&lrm;صورت روزانه توزین و ثبت گردید. تیمارهای آزمایشی شامل جمعیت سفید بلدرچین ژاپنی، جمعیت قهوه ای بلدرچین ژاپنی و جمعیت خاکستری بلدرچین ژاپنی می باشد. در پایان دوره آزمایش (42 روزگی) از هر تکرار تعداد 3 قطعه بلدرچین که از نظر وزنی نزدیک به میانگین وزن واحد آزمایشی بودند انتخاب شدند و پس از کشتار ویژگی&lrm;های لاشه (درصد لاشه، سینه و ران) اندازه گیری شد. سپس بعد از شروع تخمگذاری برای بررسی ویژگی های تخمگذاری و درصد جوجه درآوری از 144 قطعه بلدرچین ژاپنی (با رعایت نسبت 3 به 1 ماده و نر) به&lrm;صورت پرورش در قفس انجام شد. پس از رسیدن پرنده ها به سن تخمگذاری از هر واحد آزمایشی 3 عدد تخم انتخاب شد و ویژگی های کیفی تخم مانند میانگین وزن تخم، توده تخم، وزن مخصوص، </div> <div style="text-align: justify;">واحد هاو و ضخامت پوسته تخم اندازه گیری شد. همچنین برای اندازه گیری و محاسبه درصد جوجه درآوری از هر تکرار 24 عدد تخم انتخاب شد و سپس تخم های دارای صفات ظاهری نامطلوب مانند (بد شکل، پوسته کلسیمی، تخم های خیلی بزرگ و خیلی کوچک، پوسته سبز و ...) حذف شدند، سپس برای با گاز فرمالدئید ضد عفونی شدند و سپس به داخل شانه های مخصوص تخم انتقال داده شدند. تخم های بلدرچین به داخل دستگاه جوجه کشی انتقال یافتند. پس از انتقال تخم ها به دستگاه جوجه کشی تخم ها در روز 14 جوجه کشی از قسمت ستر به داخل هچر انتقال پیدا کرد و روز 17 و 18 جوجه کشی جوجه های تازه تفریخ شده برداشته شده و درصد جوجه های تفریخ شده هر تیمار محاسبه گردید. یافته ها: نتایج آزمایش نشان داد که تیمارهای آزمایشی بر مقدار مصرف خوراک و ضریب تبدیل خوراک در دوره&lrm;های مختلف اثر معنی&lrm;دار نداشت ولی بر افزایش وزن روزانه در دوره&lrm;های پایانی و کل دوره پرورش اثر معنی&lrm;دار داشت (0/05p<)، بطوریکه بلدرچین سفید بیشترین میانگین افزایش وزن را داشت. همچنین نتایج نشان داد که تیمارهای آزمایشی بر بازده درصد لاشه در واریته های مختلف معنی دار بوده بطوریکه سویه سفید دارای بیشترین درصد لاشه می باشد (0/05p<)، ولی سویه های مختلف اثر معنی دار بر سایر ویژگی های لاشه نداشت. نتایج نشان داد که بین واریته های مختلف بلدرچین ژاپنی بر ارتفاع سفیده، وزن پوسته، واحد هاو و وزن توده در هفته&lrm;های 16 تا 17 اختلاف معنی داری مشاهده شد (0/05p<). بطوریکه بالاترین میزان واحد هاو و ارتفاع سفیده مربوط به سویه قهوه ای و کمترین مربوط به سویه خاکستری می باشد، واریته سفید وزن توده بالاتری نسبت به سایر واریته ها داشت و همچنین بیشترین مقدار وزن پوسته مربوط به واریته خاکستری و کمترین مربوط به تیمار قهوه ای می باشد. از طرف دیگر اختلاف معنی داری در درصد جوجه درآوری بین جمعیت&lrm;های مختلف بلدرچین نژاد ژاپنی مشاهده نشد. نتیجه&lrm;گیری: نتایج آزمایش حاضر نشان داد که بین واریته های مختلف بلدرچین ژاپنی در صفات مختلف اختلاف معنی&lrm;داری مشاهده شد بطوریکه واریته سفید بلدرچین ژاپنی دارای بیشترین افزایش وزن و همچنین درصد لاشه بهتری نسبت به واریته های خاکستری و قهوه ای می باشد. از طرف دیگر واریته سفید بلدرچین ژاپنی در صفات کیفی تخم از جمله واحد هاو و وزن توده نیز بالاترین میزان را نشان داد. بنابراین می&lrm;توان چنین استنباط کرد در این آزمایش واریته سفید بلدرچین ژاپنی از لحاظ عملکرد رشد و صفات کیفی تخم شرایط بهتر و مناسب تری نسبت به واریته های قهوه ای و خاکستری بلدرچین ژاپنی را نشان داد.</div> <div style="text-align: justify;">  </div> <div style="text-align: justify;"> <h1 style="text-align:left; text-indent:-.5pt">Extended Abstract </h1> Background: Due to the increasing demand for quail products, including eggs and meat, as well as the cost-effectiveness of production, quail breeding has gained a special place in the poultry industry. Japanese quail is a diverse type of poultry known for its unique characteristics, such as delicious and nutritious meat and high egg production. The high activity and movement of quails increase glycogen storage in their muscle tissues, making their meat very flavorful, similar to that of game birds. The protein content in the meat of this bird is 24.91%, and it contains rare amino acids not found in other proteins. The efficiency of converting feed into meat production in Japanese quail plays a crucial role in the economics of raising this bird. Among the populations of the Japanese breed, the brown, white, and gray populations are the most widespread. However, there is limited documented information about the economic and functional characteristics of these and other Japanese quail populations in the country. This research was conducted to compare production performance, carcass characteristics, egg-laying characteristics, and hatching percentages of three varieties: white, gray, and brown Japanese quail. Methods: This experiment was conducted with three treatments and four replicates, totaling 360 Japanese quail up to 42 days of age, under the same rearing conditions and diet in a completely randomized design. Performance parameters were recorded throughout the experiment. The experimental treatments included the white, brown, and gray populations of Japanese quail. At the end of the test period (42 days), three quail close to the average weight of the flock were selected from each replicate. After slaughtering, the characteristics of the carcass (carcass weight, breast, and thigh) were measured. Following the onset of laying, 144 Japanese quails (with a ratio of 3 females to 1 male) were reared in cages to measure egg characteristics and hatchability percentages. After the birds reached laying age, three eggs were selected from each experimental unit, and the quality characteristics of the eggs, such as average egg weight, egg mass, specific gravity, Haugh unit, and eggshell thickness, were measured. To calculate the hatching percentage, 24 eggs were selected from each replicate. Eggs with undesirable characteristics (such as poor shape, calcium shell, excessively large or small size, green shell, etc.) were removed, disinfected with formaldehyde gas, and then transferred to special trays for incubation. The quail eggs were placed in the incubator. After transferring the eggs, on the 14th day of incubation, the eggs were moved from the setter to the hatcher, and on the 17th and 18th days of incubation, the newly hatched chicks were removed, and the percentage of chicks hatched for each treatment was calculated. Results: The results of the experiment showed that the experimental treatments had no significant effect on feed consumption and feed conversion ratio during different periods, but they significantly affected daily weight gain in the final periods and the entire breeding period (p < 0.05), with white quail exhibiting the highest average weight gain. The results also indicated significant differences in carcass percentage efficiency among the different varieties, with the white strain showing the highest carcass percentage (p < 0.05). However, there were no significant differences among strains for other carcass characteristics. Additionally, there were significant differences between the varieties of Japanese quail regarding Haugh unit, shell weight, and egg mass from weeks 16 to 17 (p < 0.05). The highest Haugh unit and shell weight were associated with the brown strain, while the gray strain had the lowest. The white variety had a higher egg mass compared to the other varieties, and the gray variety exhibited the highest shell weight, with the lowest found in the brown treatment. On the other hand, there was no significant difference in the percentage of hatchlings among the different Japanese quail populations. Conclusion: The results of the present experiment demonstrated significant differences among the various varieties of Japanese quail in several traits. The white variety exhibited the highest weight gain and better carcass percentage compared to the gray and brown varieties. Furthermore, the white variety showed superior quality in egg traits, including Haugh unit and egg mass weight. Therefore, it can be concluded that, in this experiment, the white variety of Japanese quail displayed better and more favorable conditions than the brown and gray varieties concerning growth performance and egg quality traits.  </div> بلدرچین ژاپنی, درصد جوجه درآوری, عملکرد تولیدی, ویژگی های تخم گذاری Hatchability, Japanese quail, laying characteristics, production performanc 55 62 http://rap.sanru.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-902-2&slc_lang=fa&sid=1 Leila Taherimoghadam لیلا طاهری مقدم leilataherimoghadam2018@gmail.com 100319475328460022885 100319475328460022885 No Sari Agricultural Sciences and Natural Resources University, Sari, Iran دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران Bahram Shohreh بهرام شهره bahramshohreh@yahoo.com 100319475328460022886 0009-0009-8559-2474 Yes Department of Animal Sciences, Sari Agricultural Sciences and Natural Resources University, Sari, Iran گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران Hamid deldar حمید دلدار hamiddeldar@gmail.com 100319475328460022887 100319475328460022887 No Department of Animal Science, University of Guilan, Rasht, Iran گروه علوم دامی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Soheil Yousefi سهیل یوسفی so.yousefi88@gmail.com 100319475328460022888 100319475328460022888 No Department of Animal Sciences, Sari Agricultural Sciences and Natural Resources University, Sari, Iran گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران