دوره 8، شماره 18 - ( زمستان 1396 )                   جلد 8 شماره 18 صفحات 1-9 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


استاد
چکیده:   (417 مشاهده)
این آزمایش به­منظور بررسی اثر سطوح مختلف پروتئین خام، متیونین و بتائین بر عملکرد و خصوصیات لاشه جوجه‌های گوشتی انجام شد. 640 قطعه جوجه گوشتی یک روزه از سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار و به­صورت فاکتوریل 2×2×2 مورد استفاده قرار گرفت. جوجه­ها تا سن 7 روزگی به­صورت متداول پرورش داده شدند و از سن 7 تا 42 روزگی با 2 سطح پروتئین خام (بالا و متوسط)، 2 سطح متیونین (بالا و متوسط) و 2 سطح بتائین (صفر و 08/0 درصد) تغذیه شدند. هر جایگاه بستری (پن) شامل 20 قطعه­ جوجه ­بود. شاخص­های مورد اندازه­گیری عبارت بودند از: میانگین خوراک مصرفی روزانه، میانگین افزایش وزن روزانه و ضریب­تبدیل غذایی که به­صورت هفتگی اندازه­گیری شد. در سن 42 روزگی یک قطعه جوجه از هر تکرار انتخاب و برای تجزیه لاشه ذبح گردید. نتایج آزمایش نشان داد اثرات متقابل دوتایی تفاوت معنی­داری باهم نداشتند. در سن 42-7 روزگی بین تیمار شاهد با سایر تیمارها از نظر میزان خوراک مصرفی تفاوت معنی­داری وجود نداشت. جوجه­های دریافت­کننده بتائین خوراک مصرفی روزانه بالاتری نسبت به جوجه­هایی داشتند که بتائین دریافت نکرده بودند ولی این اختلاف فقط در سن 21-14 روزگی معنی­دار بود (05/0P<). از نظر میانگین افزایش وزن روزانه تفاوت معنی­داری بین تیمارها مشاهده گردید. جوجه­های دریافت­کننده بتائین و سطح بالای پروتئین، افزایش وزن روزانه بالاتری نسبت به جوجه­هایی داشتند که با جیره غذایی حاوی بتائین و سطح متوسط پروتئین خام تغذیه شدند. در هیچ­کدام از دوره­های آزمایش اثرات اصلی سطوح پروتئین خام، متیونین و بتائین بر میانگین ضریب تبدیل خوراک جوجه­ها از نظر آماری معنی­دار نبود. مقدار چربی محوطه بطنی در جوجه­های تغذیه شده با تیمار 3 (پروتئین بالا، متیونین بالا، بدون بتائین) کمتر از سایر تیمارها بود. به­طور کلی با توجه به نتایج این آزمایش، بتائین را می‌توان جایگزین بخشی از متیونین خوراک جوجه‌های گوشتی نمود.
متن کامل [PDF 219 kb]   (180 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي