دوره 9، شماره 21 - ( پاییز 1397 )                   جلد 9 شماره 21 صفحات 62-72 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
چکیده:   (202 مشاهده)
به منظور بررسی اثر عمل‌آوری کود مرغی با تانن استخراج شده از پوست انار بر قابلیت‌ هضم شکمبه‌ای و روده‌ای آن، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل سطوح صفر (تیمار شاهد)، 5، 10، 15، 20، 25، 30 و 35 درصد عصاره تاننی به کود مرغی بود. برای هر تیمار 5 تکرار در نظر گرفته شد. تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای و هضم روده‌ای مواد مغذی تیمارهای آزمایشی به ترتیب به روش کیسه‌های نایلونی و هضم سه مرحله‌ای اندازه‌گیری شد. نتایج مربوط به درصد و روند هضم ماده خشک و پروتئین خام و نیز فراسنجه ‏های تجزیه­ پذیری ماده خشک و پروتئین خام نشان داد که با افزایش سطح عصاره تاننی در کود مرغی بخش سریع تجزیه کاهش و بخش کند تجزیه افزایش یافت (001/0p=). ثابت نرخ تجزیه و پتانسیل تجزیه‌پذیری تحت تأثیر سطوح مختلف فرآوری قرار نگرفت. تجزیه‌پذیری موثر در تیمار حاوی 5 درصد عصاره تاننی در کود مرغی بالاترین مقدار و در تیمار حاوی 15 درصد کمترین مقدار بود (001/0p=). بیشترین درصد پروتئین قابل تجزیه در شکمبه در تیمار شاهد و کمترین مقدار در جیره حاوی 35 درصد عصاره تاننی مشاهده شد (0013/0p=). بیشترین درصد هضم روده‌ای پروتئین (0021/0p=) و قابلیت هضم ظاهری روده‌ای پروتئین (0031/0p=) در جیره حاوی 25 درصد عصاره تاننی و کمترین مقدار مربوط به جیره حاوی 35 درصد عصاره تاننی بود. بیشترین مقدار پروتئین عبوری (0072/0p=) و درصد هضم کل (0051/0p=) دستگاه گوارش در جیره حاوی 25 درصد عصاره تاننی و کمترین مقدار مربوط به جیره شاهد بود. در کل، نتایج این پژوهش نشان داد که سطح بهینه تانن مورد استفاده برای عمل‌آوری کود مرغی 25 درصد ماده خشک بود، زیرا تجزیه‌پذیری پروتئین خام در شکمبه را کاهش داده و سبب افزایش جریان پروتئین عبوری به روده و افزایش هضم در روده گردید.
متن کامل [PDF 1525 kb]   (114 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تغذیه نشخوارکنندگان