دوره 5، شماره 9 - ( بهار و تابستان 1393 )                   جلد 5 شماره 9 صفحات 82-69 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print

اثر سیلاژ شبدر ایرانی فرآوری شده با کربوهیدرات‌های سهل الهضم و آنزیم بر مصرف خوراک، قابلیت هضم، رفتار جویدن و افزایش وزن در گوسفند زل
حسین صمدی واسکسی1، اسد الله تیموری یانسری2، سبحان گلچین گله دونی*3، حبیب تقوی کرگان2
1- دانشگاه ارومیه
2- دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3- دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
چکیده:   (6981 مشاهده)
      این مطالعه به منظور بررسی اثرات فرآوری سیلاژ شبدر ایرانی با کربوهیدرات­های سهل ­الهضم و آنزیم بر میزان مصرف خوراک، قابلیت هضم، رفتار جویدن و افزایش وزن در گوسفند زل طراحی و اجرا شد. 16 رأس بره نر زل مازندران با جیره کاملاً مخلوط (TMR) (درصد مادۀ خشک) شامل 40 درصد علوفه (25 درصد مواد سیلویی شبدر و 15 درصد کاه گندم) و 60 درصد کنسانتره تغذیه شدند. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی اجرا شد. جیره­های آزمایشی در 2 وعده در ساعت­های 7 و 19 به مدت 60 روز در اختیار دام­ها قرار گرفت. برای تعیین قابلیت هضم ظاهری جیره­ها، به مدت 5 روز نمونه­های خوراک و مدفوع جمع­آوری شدند. فعالیت­های نشخوار و مصرف خوراک به صورت دیداری برای 24 ساعت ثبت شدند. جهت محاسبه افزایش وزن هفتگی در پایان هر هفته دام­ها به صورت انفرادی وزن­کشی شدند. نتایج به دست آمده از این مطالعه نشان داد که بیشترین مقدار مصرف ماده خشک، مصرف خوراک روزانه به صورت اختیاری (As fed) و قابلیت هضم ظاهری مواد مغذی مربوط به تیمار حاوی ماده سیلویی عمل­آوری شده با تفاله چغندرقند و کمترین مقدار مربوط به تیمار حاوی ماده سیلویی عمل­آوری شده با آنزیم بود (0042/0 =P). بیشترین و کمترین افزایش وزن هفتگی به ترتیب در هفته چهارم و هفته سوم به دست آمد. در پایان دوره، تیمار حاوی ماده سیلویی عمل­آوری شده با تفاله چغندرقند (تیمار 3) بالاترین و تیمار حاوی ماده سیلویی عمل­آوری شده با آنزیم (تیمار 4) پایین­ترین افزایش وزن را دارا بودند. نتایج مشابهی برای افزایش وزن روزانه مشاهده شد. با بهبود کیفیت ماده سیلویی شبدر بوسیله عمل­آوری با کربوهیدرات­های سهل­الهضم زمان مصرف خوراک، نشخوار و کل فعالیت جویدن کاهش یافت، به گونه­ای که تیمار حاوی ماده سیلویی عمل­آوری شده با آرد جو (تیمار 2) کمترین و تیمار حاوی ماده سیلویی شاهد (تیمار 1) بیشترین زمان فعالیت جویدن را داشتند (35/0 =P). به طور کلی ماده سیلویی حاوی تفاله چغندرقند در بین تیمارهای شاهد، آرد جو و آنزیم بهترین اثر را روی صفات مورد اندازه­گیری در آزمایش یعنی مقدار مصرف خوراک، قابلیت هضم ظاهری خوراک، رفتار جویدن و افزایش وزن دام­ها داشت.
واژه‌های کلیدی: ماده سیلویی شبدر، کربوهیدرات های سهل الهضم، آنزیم، گوسفند زل
متن کامل [PDF 484 kb]   (3940 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1393/8/25 | پذیرش: 1393/8/25
بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.